donderdag 4 juni 2015

Onverwachts goede oplossing voor vieze groente

Al roerend in de grote Achterbergse wokpan vroeg ik me af waarom ik in vredesnaam op het idee was gekomen om groenten te kopen die de Achterbergen niet lusten. Ja, ik weet wel waarom: ik was het zat dat de keuzemogelijkheid wat groente betreft steeds verder werd ingeperkt: de laatste tijd kwamen we niet veel verder dan wortel, bieten en sla met komkommer. En nog meer sla, met losse tomaten ernaast om een paar Achterbergen niet te ontrieven.
Dus kocht ik een courgette, een grote bak champignons en een struik broccoli. En ik besloot heldhaftig dat ze dit maar moesten leren eten.
Maar ja, als je het dan aan het koken bent, kruipen de twijfels toch tevoorschijn. Ook al ziet het er in mijn eigen ogen nóg zo lekker uit: een grote pan vol met rul gebakken gehakt, kleingesneden groente, ui en knoflook, een paar bouillonblokjes en een pak gezeefde tomaten. Maar ik wist dat ik een vervelend halfuurtje tegemoet ging. Of drie kwartier.

Gelukkig was de oplossing dichterbij dan ik van tevoren kon bedenken: de staafmixer. Binnen de kortste keren was de hele pan groente met gehakt veranderd in één homogene brij. Klinkt viezer dan het was. De Achterbergen vonden het zowaar lekker. Allemaal! Ook toen langzaam maar zeker de ingrediënten van de saus die vandaag over de rijst zat, werden onthuld.

Lang leve de staafmixer!


woensdag 3 juni 2015

Nieuw vervoermiddel

De Achterbergen hebben wel een heel vreemdsoortig rijwiel in de schuur staan: een stepperbike! Na 25 jaar trouwe dienst was mijn fiets aan vervanging toe, maar ik wilde liever niet een gewone fiets. Ben er gewoon niet zo'n fan van, krijg snel last van mijn rug en knieën. Gelukkig kwam ik ergens op internet - waar anders - dit alternatief voor de fiets tegen. Een soort crosstrainer, maar dan op wielen. Officieel een fitnessapparaat en niet bedoeld om van A naar B te komen, maar waarom eigenlijk niet? Sowieso fiets ik niet om van A naar B te gaan. Ik houd ervan om gewoon wat beweging te hebben, en eventueel wat boodschappen te halen. Wat met deze stepperbike ook kan, want er kan een mandje voorop, of een voordrager met een kistje of zo.

Wat niet kan, is natuurlijk een kind achterop. Wel voorop, vanmorgen is het bewijs daarvan geleverd toen ik de jongste Achterberg naar school bracht. Hij staat dan op de punten, die minimaal bewegen. De bedoeling is namelijk dat je de pedalen beurtelings naar beneden duwt. Op YouTube kun je er filmpjes van bekijken.

Gek genoeg is de stepperbike nooit de hit geworden die de fabrikant beloofde. Het was nog een hele toer om een winkel te vinden die ze nog verkocht. Je hebt ze in meerdere prijsklassen, ik had er een met een aanbevolen verkoopsprijs van 499 euro (en daar kun je hem ook echt voor kopen), maar bij de webshop die ik heb gevonden, was hij 299. Het loont dus zeker de moeite om wat verder te zoeken! Andere modellen kosten met gemak 700 of 800 euro, of het driedubbele, en dan kan ik me wel voorstellen dat het geen hit is geworden!

Dit is de stevige versie, met brede banden, er is ook een model met dunnere banden, waarop je sneller kunt. De Achterbergen kennende, koos ik voor meer stevigheid.

Ik ben benieuwd of ik mezelf ga houden aan mijn eigen voornemen om elke dag een stukje te rijden... vandaag twee keer 5 kilometer, waarbij ik er al achter kwam dat tegen de wind in rijden lang niet zo vervelend is als met de fiets hetzelfde doen. Gewoon een lagere versnelling (hij heeft er 7!).

OK, genoeg reclame gemaakt. Wat vinden jullie? "Gek ding" of "te gek ding"?

NB: Na een paar weken blijkt de stepperbike toch een probleem te hebben: de as waarmee de tandwielen worden aangedreven, gaat steeds los zitten, elke 8 kilometer lopen de tandwielen finaal langs elkaar heen en moeten we ze weer aandraaien. Helemaal vastdraaien lukt gewoon niet. Inmiddels zijn we met de leverancier in conclaaf om een oplossing te vinden. We gaan het proberen met een middel dat Loctite heet: daarmee zetten we de as hopelijk vast genoeg!

NB2: de Loctite blijkt super te werken. Ik heb geen omkijken meer naar het losdraaien van de tandwielen en de stepperbike bevalt nog steeds prima (juni 2016).

dinsdag 2 juni 2015

Weer een kussen

Weer een kussen erbij op de Achterbergse bank. Deze keer gehaakt. Ik weet niet meer waar ik het patroon vandaan heb, maar het is niet moeilijk:

Op een ketting lossen zo lang als je nodig hebt:

1e toer: vasten
2e toer: afwisselend een vaste en een dubbel stokje. De dubbele stokjes worden door de vasten naar beneden getrokken, waardoor ze opbollen als een soort nopje. Zorg ervoor dat ze allemaal naar de goede kant uitsteken. Eindig met een vaste uiteraard.
3e toer: vasten
4e toer: stokjes

Herhaal deze vier toeren.

Zo, en nu is de roze wol op. Het volgende project wordt veelkleurig. Ook gehaakt.