dinsdag 30 september 2014

Mandoline

plaatje van internet
De Achterbergen hebben sinds kort een mandoline in de keukenkast staan. Geen muziekinstrument, maar een superhandig apparaat om gelijkmatige plakjes te snijden, vooral handig als de plakken dikker moeten zijn dan die je met de kaasschaaf kunt maken. Voor mij vooral voor auberginelasagne, omdat ik dat met een gewoon keukenmes niet voor elkaar kreeg en toen werd de lasagne ongelijkmatig gaar.

Afijn, op de foto zie je al dat je de groente niet zelf moet vastpakken voor de veiligheid van je vingers. Maar dat pakding heeft niet altijd de goede grip. Daarom sneed ik toch af en toe zonder de houder.

Nu niet meer. Gisteren sneed ik winterwortels in 3 mm dikke plakken, en omdat ze in het begin nog te lang zijn voor de houder, had ik de eerste wortel gewoon vast met mijn hand. Op een of andere manier hield ik mijn hoofd er toch niet bij en toen - zomaar ineens - was de zijkant van mijn wijsvinger eraf gesneden... Klinkt erger dan het is, want behalve dat het na een tijdje flink begon te bloeden, waren er geen spieren of pezen geraakt en heb ik alleen maar een tijd lang een vinger in het verband, maar nu zijn we in elk geval wel heel erg gewaarschuwd!

De mandoline wordt nooit meer gebruikt zonder houder. De rest van de wortels heb ik eerst in drie stukken gesneden, toen ging het wel (en de extra dikke stukjes die je als laatste schijf overhoudt, kun je ook zo opeten).

maandag 29 september 2014

Geen koolhydraten of toch anders - een nuancering

Als je eenmaal gaat zoeken naar informatie over gezonde voeding op internet, rol je van het ene uiterste in het andere. Op dit moment lees ik - tijdens de momenten dat ik daar tijd voor heb - van alles over paleo, oftewel eten zoals dat bij de oorspronkelijke mens past. En blijkt het toch geen lowcarb (weinig koolhydraten) leefstijl te zijn.

Diëten heb ik altijd wel interessant gevonden. Ik wilde niet voor niets ooit diëtiste worden. Een paar heb ik wat diepgaander bekeken: Montignac en Leven lang fit bijvoorbeeld. Bij deze twee methodes moet je voedingsmiddelen van elkaar scheiden: bij Montignac eet je ofwel koolhydraten ofwel vetten, en bij Leven lang fit eet je juist de eiwitten en de koolhydraten gescheiden. Het werkte allebei bij mij. En toch zijn het geen blijvertjes geweest.

Nu ik ook het broodbuik-boek en veel informatie over paleo heb gelezen, ga ik steeds meer denken dat ziektes misschien toch wel bijna allemaal door verkeerde voeding komen. Dat lees ik uit ontzettend veel succesverhalen van mensen die eindelijk van hun (vul maar een ziekte of een probleem in) af zijn gekomen. Van psychische stoornissen tot tandbederf. Echt waar! De paleo leefwijze schrapt zowat alle voeding die ook maar een klein beetje bewerkt is. En waar mensen een overgevoeligheid voor zouden kunnen hebben ontwikkeld. Geen pinda's, geen soja, geen tarwe, geen gluten, geen zuivel, wel biologisch. En "dus" knappen ongelooflijk veel mensen ervan op.
(Er zitten nog veel meer konijnen in de hoge hoed: de verkeerde opvattingen over cholesterol bijvoorbeeld, en over vetten - maar dat is weer een ander hoofdstuk.)
En ik dacht dus dat het door de weinig koolhydraten kwam dat het zo'n succes was. Wat niet zo blijkt te zijn. Op een Engelse site vond ik een interessant artikel, over iemand die juist meer koolhydraten moest gaan eten, en daar heel erg van opknapte. Als je het wilt lezen: het staat hier. (Lees je liever in het Nederlands, dan kun je ook dit verhaal lezen.) Tja, mensen zijn nou eenmaal verschillend van elkaar. Wat voor de een goed is, werkt niet bij een ander. De schrijver van het artikel heeft precies daarover een boek geschreven. Dat boek heb ik besteld, het komt over een week of twee hier aan.
Dan wordt uiteraard niet bedoeld dat hij meer suiker moest gaan eten, of toch brood. Goede koolhydraten zitten in fruit, en in groente, en in zetmeelhoudende groente zoals pastinaak of zoete aardappel.
Ik vind het allemaal bere-interessant. Bijvoorbeeld dat het niet uitmaakt hoeveel uur er moeten verstrijken voordat je na koolhydraten weer vetten mag eten. Want dat maakt hierbij totaal niet uit. En dat vind ik veel natuurlijker. Je hoeft fruit ook niet persé op de nuchtere maag te eten, zoals bij Leven lang fit en bij Montignac. Heb ik altijd raar gevonden. Waarom zulk soort regels, als je zelf nergens last van hebt?

De Achterbergen hebben trouwens voor het grootste gedeelte helemaal nergens last van, ook niet met een voeding van veel tarwe en suiker. Ze weten waarschijnlijk niet wat ze missen (mocht je de paleo-enthousiastelingen hierover horen), maar ze weten wel wat ze hebben, en dat willen ze niet kwijt. Volgens mij is er dan ook geen reden om ook maar iets voor hen te veranderen. Mijn onderzoek beperkt zich dus tot mijn eigen bord en dat van mijn glutenvrije dochter, die overigens gedeeltelijk met mij meedoet.

Wordt vervolgd...

vrijdag 26 september 2014

Musical over Samuël online

In 2012 hebben wij als gemeente genoten van een prachtige musical over het leven van de profeet Samuël. Een grote groep vrienden heeft zich lange tijd ingezet om het verhaal uit de bijbel te vertalen naar een musical, muziek te componeren, kleding en decors te maken, en niet het minst: te oefenen, oefenen en nog eens oefenen. De musical is opgevoerd op Pagedal, en later dat jaar ook in Noorwegen. Ik was er echt van onder de indruk.

Goed nieuws! De musical staat in z'n geheel online op internet, voor iedereen toegankelijk. Opgedeeld in korte, behapbare scènes. Natuurlijk geef ik dit graag aan jullie door.

Je vindt hem hier: musicalsamuel.nl.

donderdag 25 september 2014

Hetzelfde patroon, een heel andere broek

Onze 8-jarige zoon had dringend een nieuwe broek nodig. Ik hoefde hem niet opnieuw op te meten, de broek die ik in juni had gemaakt, zat nog goed. Wel zag ik dat ik hem best 2 cm langer mocht maken, maar dat is makkelijk gedaan.

Het patroon kon ik nergens meer vinden, maar gelukkig deed het computerprogramma het nog uitstekend. Gewoon de maten weer ingevoerd en daar had ik het patroon weer: precies pas voor meneertje Achterberg.

Hij wilde wel graag zelf bepalen hoe de broek eruit kwam te zien. Dat kan natuurlijk prima door te spelen met opzetzakken en deelnaden in het bestaande model. Het is misschien op de foto niet zo makkelijk te zien (hoewel hij in het echt veel donkerder blauw is nog), maar er zitten deelnaden midden op de pijpen. Als hij de knieën tegen elkaar houdt, zoals hij nu is neergelegd, staat er een grote "X". Bovendien wilde hij graag opgestikte zakken in de vorm van een driehoek, met daarbovenop weer een ander zakje. OK, prima hoor. Wat maakt het uit? Hij blij, ik blij.

De stof had ik nog (van lang, lang geleden) in de kast liggen, knoop en rits zijn ooit van iets anders afgehaald. Nieuwe budgetbroek!

Iets over het in elkaar zetten, vooral de onorthodoxe manier van rits in gulp inzetten, vind je op mijn andere blog.

dinsdag 23 september 2014

Weer wat nieuws

Vorige week kocht ik in een opwelling het broodbuik kookboek. Eerder had ik het boek broodbuik al wel zien staan, maar ik vond het zo'n rare titel, dat ik er gewoon niet naar heb gekeken.

Vanaf mijn jonge jaren heb ik altijd al belangstelling voor voeding gehad, maar wat in dit boek wordt beschreven (het is niet alleen een kookboek, maar bevat ook zo'n honderd bladzijden uitleg en informatie), daarvan had ik nog nooit gehoord. De schrijver van het boek, een cardioloog, geeft de schuld van zo'n beetje alle ellende in de wereld (neem dat maar met een korreltje zout) aan de consumptie van tarwe. Niet de oertarwe zoals die oorspronkelijk was, maar aan de genetisch veranderde tarwe zoals die wereldwijd in bijna alle producten verwerkt is.

En daar kan hij wel eens gelijk in hebben. Wil je meer weten, lees dan deze link, waarin een paleoblogger het boek behandelt. Huh? Paleoblogger? Tja, alwéér wat nieuws. Hoewel, nieuw is het niet te noemen, de paleo-leefwijze bestaat al sinds mensenheugenis. Het laat de mensen eten (en zoveel mogelijk leven) zoals de oorspronkelijke mensen dat deden: vlees, vis, eieren, groente, noten, zaden, fruit. Het bovengenoemde blog is erg interessant om te lezen. Lees bijvoorbeeld over wat een soortgelijke leefwijze met een MS-patiënte deed.

Nu ga ik de Achterbergen  niet omvormen tot holbewoners, ook niet in hun manier van eten. Wat ik wel doe, is het zelf uitproberen. Bovendien zijn alle recepten die ik nu vind (op internet en in het boek) sowieso al glutenvrij, dus kan mijn glutenvrije dochter ervan meeprofiteren. En de Achterbergen laat ik stukje bij beetje ook meeproeven. Daarover later wellicht meer!

maandag 22 september 2014

Heerlijke col in een half uur

Wel eens van armbreien gehoord? Vorige week zag ik een filmpje waarop het werd uitgelegd. Van zoiets krijg ik nou altijd zin om het uit te proberen, dus toen ik vrijdagavond bij de Action kwam en van dat tricot-band-garen zag, nam ik zo'n doosje mee om het uit te proberen.

Het is echt heel grappig om te doen, en inderdaad, binnen een half uur was het garen op en de col meer dan lang genoeg. Wel een beetje zwaar om je nek, deze col weegt 900 gram. Dat was dus leuk voor het doen, niet voor de heb. Inmiddels is hij alweer uitgehaald (er is nog geen schaar bij te pas gekomen) en bij wijze van experiment heb ik er een soort tuniek van gemaakt. Met enkele 'draad', wat als resultaat een wel erg open breisel gaf. Die wordt ook weer uitgehaald. Wie weet gebruik ik de bijgeleverde haaknaald (van 10 mm) ook nog een keer hiervoor!

Deze col is in elk geval gemaakt van één ononderbroken draad (dubbel gebreid, dus eerst helemaal afgerold en dubbel weer opgerold).

Het filmpje met instructie vind je hier. Met normaal (lees: lichter) superdik garen komt er zeker een draagbaar exemplaar uit!

zaterdag 20 september 2014

Koolhydraatbeperkte recepten

De oplettende blogbezoeker heeft het misschien al gezien: er is een pagina bijgekomen met koolhydraatbeperkte/gezonde recepten. Hier verzamel ik de online recepten die ik met succes heb uitgeprobeerd. Een persoonlijke favorietenlijst dus, maar wel openbaar. Elk recept verwijst naar de bron ervan, met daarbij opmerkingen over hoe ik het toch nog weer anders heb gedaan.

Op mijn vorige bericht over mijn afvalresultaat kreeg ik een paar complimentjes in de trant van: wat knap van je! Dat is echter helemaal niet terecht. Als je meer eiwitten en vetten gaat eten en de koolhydraten laat staan, heb je - zo is mijn ervaring althans - ten eerste snel een verzadigd gevoel, ten tweede moet je gewoon uren lang niet meer aan eten denken. Ik moet zelfs geen boodschappen doen na het eten, omdat ik gewoon nergens zin in heb, en moeite moet doen om de spullen in de kar te stoppen. Echt waar!

Hoewel ik zelf strict ben  met mijn koolhydraten, leg ik dat de andere gezinsleden niet op. De Achterbergen krijgen tegenwoordig drie keer per week zelfgebakken brood mee naar school. Een van de zonen lust niet graag fabrieksbrood, en hij wilde wel een experiment wagen met een koolhydraatvrije meeneemlunch voor een van de dagen dat ik geen brood bak. Gek, dat bakje zag er niet zo vol uit: een opgerolde omelet van 1 ei, een stukje kaas, een stukje worst en een paar schijfjes komkommer. En dat voor een 13-jarige! Grappig genoeg was het voldoende om hem zonder hongergevoel de hele middag door te helpen. Dat vind ik nou leuk!

vrijdag 19 september 2014

Afscheid van de zomer

Gisteren hebben de Achterbergen afscheid van de zomer gevierd. Zoals veel van jullie weten, wonen wij in een piepklein dorpje bij een rivier. Achter onze achtertuin is een weiland, daarachter de rivierdijk. Om daar lopend te komen, gaan we over de straat. Onze straat uit, en dan afslaan op de belangrijkste straat van het dorp (met het drukste verkeer dus, maar nog altijd zo weinig dat je rustig over de straat kunt lopen):


De tweede helft van de straat gaat omhoog de dijk op (plastic tas mee om schelpjes in te verzamelen):


Als je bovenop de dijk staat, strekt de wijde wereld zich uit:


Toch nog wel een heel stukje door de uiterwaarden lopen: van huis tot aan de rivier is het precies 1 km. Op het zomerdijkje is een hek met mogelijkheid om eroverheen te klimmen (of eronderdoor te kruipen):


Het hek staat er niet voor niets: in dit gedeelte loopt jongvee, je ziet ze nog net achteraan links op de pier staan (tenminste als je de foto vergroot). Wij zijn bij onze bestemming aangekomen: het water!


Met een beetje fantasie waan je je zelfs aan zee,


 helemaal als de hekgolven van het vaarverkeer (en het was op de rivier drukker dan in het dorp!) het strand op komen rollen. Dan sta je zomaar tot aan je knieën in het water.


Hierna hebben we heerlijk op ons eigen terras gegeten, er lijkt maar geen einde aan het mooie weer te komen!






donderdag 18 september 2014

Jubeldejubel

Als je iets mag uitkiezen, en het maakt echt niet uit welke, dan is het nog steeds moeilijk om te durven willen. Zo gaat het tenminste bij mij, gek he... Maar ik durfde de duurste Crocs te willen, en ik durfde er ook nog -  heel voorzichtig - om te vragen. Vervolgens kreeg ik een ontzettend aardig briefje terug, dat het helemaal geen punt was om mij dit paar Crocs - bovenkant echt leer, hele binnenkant met zacht nepbont gevoerd - op te sturen. Geweldig he? Zoek maar op hoeveel ze kosten,  ik durf het hier niet te vermelden. Wel dat ik zulke bedragen nog steeds omreken in guldens, waarna ik mezelf er nog eens van overtuig dat ik toch nooit zoiets uit mezelf had aangeschaft.

Laat nu de kou maar komen, ik ben er klaar voor!!

En mensen van Crocs: ongelooflijk bedankt!! Wat een geweldig cadeau. Jullie wisten het al, maar ik zeg het nog een keer: jullie hebben aan mij een levenslange klant - tenminste, voor zover ik dat nu kan overzien.

Mokka- of koffie-smoothie of milkshake

Het is helemáál geen straf om koolhydraatbeperkt te eten. Een klein beetje rondkijken op internet levert al snel een schat aan nieuwe recepten op, die er allemaal om vragen om te worden uitgeprobeerd. Deze smoothie (of milkshake) vult aardig. Je kunt hem als ontbijt eten (drinken dus), ik nam hem vandaag aan het eind van de ochtend, vlak voordat ik de kinderen uit school ging halen, en dat was echt puur genieten! Tegelijk met de jongens at ik nog twee plakjes rosbief, samen voldoende tot aan het avondeten.

Doordat er een hele banaan (wel een kleine) doorzit, zitten er toch nog aardig wat koolhydraten in. Maar dat mag ik inmiddels, omdat mijn koolhydraatinname steeds een klein stukje stijgt. Als ik verder een beetje oplet, blijf ik toch makkelijk onder - in dit geval - 40 g kh per dag.

Je kunt natuurlijk als ontbijt ook gewoon een schaaltje kwark nemen. Maar met iets meer moeite heb je verwennerij voor je staan. Het recept komt hier vandaan, maar is wat verachterbergd. Als je graag veel eiwitten eet, kun je er inderdaad een schepje eiwitpoeder doordoen. De cacaonibs liet ik ook achterwege, die hadden we niet eens in huis, en ze passen ook niet door een rietje.

oeps, cacao vergeten, dit is dus een koffiesmoothie

Mokka-smoothie (1 pers.)*

1 kleine banaan (100 g) - 1 zakje espresso (Nescafé) - 1 tl cacaopoeder** - 125 ml Griekse yoghurt

Doe alles in de beker van een blender of staafmixer (de banaan in stukken), en maak alles fijn. Ik kreeg een perfecte dikte, die nog door een rietje was op te zuigen.

*een milkshake krijg je als je bevroren banaan gebruikt: van tevoren even in plakjes snijden en die los van elkaar invriezen
** laat je de cacao weg, dan heb je een koffiesmoothie

woensdag 17 september 2014

Tot grote hoogte gestegen

De Achterbergen stijgen tot grote hoogte. Buiten dan, binnen is het heel normaal om twee, of zelfs drie trappen te bestijgen. Ik zou het voor geen goud doen, maar een van onze zoons zag er geen probleem in om de gevel schoon te maken.

Gelukkig ging alles goed, en ziet de gevel er nu weer picobello uit!

dinsdag 16 september 2014

More is less - deel 2

Al 16 dagen eet ik koolhydraatbeperkt, en in die 16 dagen ben ik 4,5 kilo afgevallen. Het koolhydratengehalte van mijn dagelijkse portie voer is inmiddels opgeschroefd naar 40 g (dat is twee keer zoveel als in het begin), zodat ik niet meer zo ontzettend hoef op te letten. Dit vind ik zelf eigenlijk wel het minimum om prettig te leven. Een stuk fruit kan er weer bij, en op de koolhydraten in de groentes hoef ik niet echt te letten, alleen maar bij te houden. Soms is er dan 's avonds nog ruimte voor een stukje extra pure chocola. En raar maar waar, dat vind ik ineens toch lekker. Dat komt misschien doordat ik verder geen zoete dingen meer binnenkrijg. Afgelopen weekend heb ik zelfs chocolademousse hiermee gemaakt voor het hele gezin, en het was in no time verdwenen (dit recept, maar dan zonder vanille-extract en ook zonder extra zoet, 10 kleine (maar toch redelijke) porties).

Een handige en leuke app (leuk vooral als het lukt) om je gewicht bij te houden is 'Monitor je gewicht', op mijn Android-telefoon via de appstore gedownload. Hierop vul je wat basisgegevens in, en vervolgens elke keer het gewicht. De app maakt er een mooie grafiek van en vertelt je wanneer je je streefgewicht bereikt als je op dezelfde weg doorgaat. Ook is het heel prettig om te zien hoeveel procent je al bent gevorderd, vooral als dat meer is dan het percentage van de geplande tijd (die je overigens kunt aanpassen).

Het leven is lang niet slecht dus, tegenwoordig bij de Achterbergen!

maandag 15 september 2014

Superleuk mailtje!

Vullen jullie de vragenlijsten in die je van bedrijven krijgt waar je online een aankoop hebt gedaan, of waar je met de klantenservice te maken hebt gehad? De Achterbergen doen dat wisselend. Is er eigenlijk niets bijzonders te melden, dan laat ik het er vaak bij zitten. Prioriteit is ook een woord dat in onze vocabulaire voorkomt.

Een paar weken geleden vulde ik zo'n vragenlijst in van het schoenenmerk Crocs. Ik was door hen ongelooflijk soepel behandeld met een persoonlijke vraag, en dat wilde ik via die vragenlijst uiteraard laten weten. Bijkomend pluspunt was dat je met het invullen van de vragenlijst in aanmerking kwam voor een gratis paar Crocs naar keuze.

En raad eens welk mailtje ik vandaag in de inbox vond?

"Beste mevrouw Achterberg,

Van harte gefeliciteerd met het winnen van een gratis paar Crocs door het invullen van onze survey! U mag op onze website een gratis paar Crocs naar keuze uitzoeken www.crocs.nl." Etcetera.

Ongelooflijk leuk he? Natuurlijk heb ik gelijk iets uitgezocht en gemaild. Wat het is geworden laat ik graag zien zodra het binnen is.
En ik maak graag een beetje reclame voor de Crocs, want dat verdienen ze volgens mij.

Zelf heb ik een heel moeilijke enkel/voet, waardoor ik lang niet in alle schoenen pas. Sinds ik de Crocs heb ontdekt - eerst dat overbekende klompmodel, later ontdekte ik dat ze nog veel meer soorten schoenen verkochten (zie website) - waarop ik dus wel pijnvrij kan lopen, koop ik niets anders meer. Wel in de outlet, eerlijk is eerlijk, want de Achterbergen hebben geen onbeperkt budget. Maar evengoed tot volle tevredenheid.

DUS... heb je lekker zittende schoenen/laarzen/regenlaarzen/klompen etc. nodig? Van harte aanbevolen!
En nee, dit is geen gesponsord blogartikel.


donderdag 11 september 2014

Passende kleding voor echte mensen

Voor een formaliteit moest een bezoekje aan een bank gebracht worden. De bank compenseerde het "is dat nou zo nodig"-gevoel met een waardebon bij bol.com. Daar kunnen we wel wat mee!

Deze keer viel de keus op het boek Fit for Real People. Alleen in het Engels verkrijgbaar, maar een supergrote hulp als je bestaande naaipatronen wilt gebruiken en je op een of meerdere plaatsen een afwijkende maat hebt.

Uiteraard heb ik hem nog niet uit, dat gaat in ons drukke huishouden nou eenmaal niet snel, maar als ik het goed begrepen heb, maak je een persoonlijk schema dat je bij alle denkbare patronen kunt gebruiken, als je maar de ins en outs begrijpt. Dan hoef je dus niet bij elk patroon opnieuw uit te gaan zoeken waarom het niet goed zit.

Het is best een hilarisch boek om te bekijken, want de auteurs hebben de meest extreme lichaamstypen gebruikt: van ronde schouders tot supermollig, of zeg maar gerust ongelooflijk dik. En dat allemaal met respect en uitstraling.


dinsdag 9 september 2014

Uit de weckpot


Een poosje geleden raakte ik helemaal enthousiast voor wecken. Ik las namelijk ergens dat je ook brood kunt wecken: eerst in de weckpotten bakken, daarna afsluiten en wecken (een tijd lang tegen de kook aanhouden in een grote pan). Dat wilde ik ook proberen! Helaas werkte het minder goed met mijn brood, waarschijnlijk doordat er sowieso meer vocht in zit dan in normaal wel-kneden brood, en kwam het brood er uiteindelijk een beetje nattig uit. Wel lekker, maar niet zo geschikt om weg te geven, en dat was uiteindelijk de reden waarom ik met dit avontuur begon. Het leek me namelijk zo leuk om iemand een potje met een heerlijk broodje erin te geven zonder dat die ander gedwongen is om het direct op te eten.

De weckpotjes bleven een tijd lang ongebruikt in de kast staan. Totdat ik heel serieus begon met zelf anders eten dan de rest van het gezin. Vorige week maakte ik een lasagne zonder deegwaren, met aubergineplakken tussen de lagen saus. In plaats van de rest in porties in te vriezen besloot ik om de rest in porties te wecken.

Vanavond ga ik het eerste potje gebruiken. Hoef ik niet apart voor mezelf te koken en ook niet iets veel te laat te ontdooien. Deze lasagne werd niet helemaal zoals ik hem zou willen, maar mocht ik een keer een supergeslaagd recept blijken te hebben gemaakt, dan kan ik zulke potjes met avondmaaltijd evengoed weggeven aan iemand die voor zichzelf moet koken!

Veel te melden, weinig tijd

Zo gaat dat: gebeurt er erg veel in een paar dagen, heb je geen tijd om dat wereldkundig te maken. En dat hoeft ook helemaal niet. Op veel nieuws zit niemand te wachten. Een opsomming van dagelijkse taken is misschien wel leuk om te geven voor degene die het allemaal voor elkaar heeft gekregen, ik vind het zelf eerlijk gezegd behoorlijk saai.

Dus ga ik niet vertellen over de speurtocht, de zwemles, de controle bij het ziekenhuis, het boeken kaften en al die andere dingen die de afgelopen dagen hebben gevuld.

Wat ik toch wel bijzonder vind, is dat er afgelopen weekend bijna veertig mensen bij ons in de tuin zaten. Ongeveer de helft daarvan waren mijn eigen broers en zussen met aanhang en kinderen, de andere helft waren volle neven/nichten van mij met ook soms aanhang. Het bijzondere is dat ik de meeste van hen nooit eerder heb gezien. En nu dus wel. Wij waren thuis geen familie-familie. Mijn ouders hadden wel contact met hun eigen generatie, maar wij als kinderen zagen de familie alleen bij zeer zeldzame gelegenheden. Waarvan uiteraard bij deze bijzondere gelegenheid herinneringen boven kwamen drijven.

Toch bijzonder, familie. Je hebt er niet voor gekozen, toch 'horen' ze voor altijd op een of andere manier bij je. En is het je eigen keus of en wat je daarmee doet.

vrijdag 5 september 2014

Toch een agenda

Alle onhandigheid ten spijt die het hebben van zo'n papieren agenda met zich meebrengt, ben ik ergens deze zomervakantie toch gezwicht. Een schoolagenda wel te verstaan, dus van augustus 2014 tot aan augustus 2015. Om de prijs hoefde ik het niet te laten, 1.79 euro geloof ik, en ik vond het gewoon leuk om zo'n 'echte' agenda in mijn tas te hebben, waar je dingen in kunt opschrijven met een pen. Gek he...

Gisteren kwamen de Achterbergen thuis met de schema's voor hun school. En kwam ik erachter dat het toch wel ontzettend handig is om een schoolagenda te gebruiken, omdat ik zo alle vakanties en bijzonderheden van het hele schooljaar in één keer in mijn agenda kon zetten.

Vervolgens zetten we het wel per week op het whiteboard in de gang, voor iedereen zichtbaar en al jaren ons houvast.

Eerlijk is eerlijk, de agenda is eigenlijk toch alleen voor de leuk. In mijn elektronische agenda op Outlook zet ik de meeste afspraken nog een keer, helemaal handig als ik de auto ervoor nodig heb, dan stuur ik André een uitnodiging voor die afspraak en kan hij die accepteren. Zo weet hij als hij zelf een afspraak moet maken dat hij op zo'n moment de auto niet kan gebruiken. Véél handiger dan mondeling doorgeven wanneer, hoe en wat!

donderdag 4 september 2014

More is less

Een mens zit toch maar raar in elkaar. In de zomervakantie begon ik heel streng met eten volgens een leven lang fit: 's morgens fruit, als lunch veel groente, en als diner een beetje vlees/kaas/ei met veel groente. Ik viel er best mee af, maar toch niet zo snel als ik had gehoopt. En toen ik steeds vaker uitzonderingen gingen maken vanwege de vakantie, kwam er zo weer anderhalf kilo bij. Het dieet past me niet meer zo goed, niet dat ik honger krijg tussendoor, maar ik miste gewoon dat broodje kaas. Bijvoorbeeld.

Met het koolhydraatbeperkt dieet - dat ik nu 5 dagen volg - ontdek ik dat ik ongelooflijk veel kan eten en daarbij juist sneller afval. In vier dagen bijna 2 kilo. Nog geen conclusies trekken na zo'n korte tijd natuurlijk, het is misschien gewoon het extra vocht wat ik vast zou kunnen hebben gehouden of zo, maar het voelt toch goed. En doordat ik zoveel eiwitten eet, voel ik me verzadigd tot uren na het eten, eigenlijk heb ik nog steeds geen trek als het weer etenstijd is!

Informatie heb ik bijvoorbeeld van deze site. Daarin wordt uitgelegd hoe je begint met erg weinig koolhydraten per dag (20, maar dat is bijna niet haalbaar doordat er ook koolhydraten zitten in groente en in bijv. kwark), daarna met kleine stapjes verhogen tot je je eigen koolhydratengrens hebt ontdekt.
Ook op de site van Grip op koolhydraten geeft heel veel informatie, dit is het voor velen bekende GOK-dieet. Ik heb het boek niet gekocht, maar ik begrijp dat je één maaltijd per dag gezonde koolhydraten eet (samen met groente, vezels en vet en dan moet dat binnen één uur worden gegeten), dat krijgt van de bedenkster de code oranje, de rest van de dag koolhydraatarm, en dat is dan groen. In het boek staan lijsten welke voedingsmiddelen bij groen en welke bij oranje horen, maar je kunt in de voedingsmiddelentabel zelf ook makkelijk opzoeken in welke groente bijvoorbeeld meer koolhydraten zitten, bijvoorbeeld courgette.
Ergens anders, ik weet niet meer waar, heb ik gelezen dat je per kilo lichaamsgewicht 1 g eiwit per dag moet eten om op gewicht te blijven. Voor afvallers zou dat betekenen dat je het gewenste lichaamsgewicht neemt, de rest mag gerust worden afgebroken. Nou, dat is nogal een opgave! Maar juist hierin zit het geheim van het verzadigde gevoel... En het is hierbij heel handig als je thuis bent in de voedingsmiddelentabel en gemakkelijk kunt uitrekenen hoeveel eiwitten je dagelijks binnenkrijgt.

Voor zover ik niet zelf kan bedenken wat ik eet, haal ik veel inspiratie voor recepten van het blog van Jacoline. Vanmorgen heb ik bijvoorbeeld haar lijnzaadcracker gemaakt in de magnetron. Je vindt het recept op haar receptenpagina. Mijn oudste zoon had toevallig een container met eiwitpoeder staan (wordt veel gebruikt door sporters), en de cracker was echt lekker, heerlijk krokant en zo snel klaar! Met kaas belegd is het een prima alternatief voor een broodje kaas. (En goed voor de stoelgang).

Tot slot nog een tip voor mensen die amandelmeel willen kopen: de Body en Fitshop heeft redelijk betaalbaar amdelmeel: op dit moment 6 euro voor een pond. Daar kocht ik ook lijnzaad, een mengsel van zaden, geraspte kokos en een flesje agavesiroop voor de toekomstige plannen. Gratis bezorgd boven de 20 euro, vandaar.

En nu ben ik zeer benieuwd naar de verdere vorderingen (mooie woordcombinatie he?)!

woensdag 3 september 2014

Tipje van de sluier

Onze dochter, die na een jaartje Stadskanaal weer thuis woont, heeft coeliakie. Dat betekent voor de Achterbergen weer elke dag minstens één glutenvrije maaltijd maken en dat is flink wennen. Nu was ik een aantal weken geleden al wat meer gaan lezen over een koolhydraatbeperkt dieet voor mijzelf om af te vallen, en heb ik een totaal nieuwe (OK, helemaal nieuw was het niet, maar voorheen liet ik het voor wat het was) wereld aan recepten ontdekt die niet alleen koolhydraatbeperkt zijn, maar in heel veel gevallen ook glutenvrij. Het schijnt een soort hype te zijn om zonder gluten te eten (geen idee waarom ze voor de gezonde mens ook niet goed zouden zijn), maar het komt wel even goed uit!

Het is namelijk zo dat glutenvrije producten voor coeliakie-patiënten maar heel zelden lekker zijn. Echt lekker glutenvrij brood is iets wat wij nog niet zijn tegengekomen, hoeveel verschillende soorten we ook hebben gekocht en gebakken. Hetzelfde geldt voor de meeste koekjes, gebak, snacks etc. We waren er al lang achter dat je niet moet proberen om 'normaal' eten na te bootsen met glutenvrij meel, maar dat je beter iets lekkers kunt maken van ingrediënten die breder worden gebruikt en van nature glutenvrij zijn.

Dus nu gaan we vol goede moed weer een nieuwe periode in. Ik kook trouwens niet voor het hele gezin glutenvrij of koolhydraatbeperkt, waarom zou ik? Ze zouden het mij niet in dank afnemen.
Ik heb nu welgeteld drie dagen volgens dit dieet gegeten (het is eigenlijk geen dieet, want je eet je te pletter om genoeg eiwitten binnen te krijgen), en ik ben alweer 1,3 kilo kwijt. Zo, dat was het tipje van de sluier. Op internet is voldoende informatie te vinden over deze manier van eten, maar mochten jullie het op prijs stellen, dan zal ik daar binnenkort wat meer over vertellen. Ik vind het zelf een sport om in plaats van weer een nieuw boek te kopen, gewoon via gratis kanalen aan voldoende informatie te komen. En dan kan het best handig zijn om dat een keer overzichtelijk bij elkaar te zetten.


dinsdag 2 september 2014

Creatief met papier

Een van de Achterbergen (hij is deze zomer 11 geworden) is ongelooflijk creatief. Als je hem een stapel papier en een internetverbinding geeft (op laptop, tablet of smartphone), kan hij de hele dag bezig zijn met het maken van de meest ingewikkelde dingen, vooral dieren.

Tijdens de vakantie kwam dat goed uit, en zo kwamen we thuis met een tas vol vouwsels, de vouwsels die niet persé bewaard hoefden te worden, belandden in Stadskanaal bij het oud papier. Zo gaat dat vaak: leuk om te maken, maar niet zo handig om allemaal te bewaren.

Twee van de vouwsels staan op deze foto. Lang leve YouTube: als je ergens een begin hebt, kom je automatisch bij andere filmpjes terecht. En vaak zit er ook helemaal geen tekst bij, dus dan maakt het ook niet uit welke taal het eventueel is. De instructie voor de slang, gemaakt van allemaal vierkantjes die je gevouwen in elkaar schuift, vind je hier. In het rijtje rechts op het scherm vind je dan vanzelf allemaal andere vouwfilmpjes, en zo komt van het een het ander.

Het leuke is dat het bijna niets hoeft te kosten, mits je de beschikking hebt over internet. Ook jongere kinderen kunnen hun hart ophalen, er staat genoeg bij wat eenvoudig genoeg is.

Leuk hè, zo'n creatieve zoon!

maandag 1 september 2014

En daar gaan we weer!

De Achterbergen duiken volop het drukke leven weer in na zes lange vakantieweken. Ruim twee weken daarvan zat ik met vijf, later zes, zoons in ons huisje op Pagedal, zonder man en zonder auto, dus zo'n beetje veroordeeld tot het zwembad. En dat was helemaal niet erg.

Het gezin is ook weer compleet, nadat onze dochter een jaar uithuizig is geweest, dus dat is extra feestelijk!
Deze week gaan de meeste Achterbergen weer naar school, opleiding of werk en dat mag ook wel, want a.s. zaterdag komt een deel van de familie van mijn vaderskant hierheen om elkaar te ontmoeten. Dus moet ik aan het poetsen (dat gaat tijdens de vakantie maar heel moeizaam). Niks erg hoor, beweging is goed voor mij.

Dat geldt helemaal omdat ik - erg hè - in de afgelopen tijd weer helemaal dichtgeslibd ben met kilo's. Bijna weer helemaal terug bij af. En dus tijd voor weer een nieuwe manier van leven, vooral zonder al die zoete dingen waar ik toch maar heel erg moeilijk van af kan blijven. T.z.t. zal ik er wel wat meer over schrijven, als ik wat meer ervaring heb opgedaan, maar één ding is zeker: ik hoef mezelf absoluut niet uit te hongeren.

Volop frisse moed dus, en nu ga ik verder met de kamer stofzuigen...