vrijdag 31 januari 2014

Vandaag is het begin van de eeuwigheid

Vandaag kreeg ik een verlaat verjaardagsbezoek van mijn lieve vader. Bij zijn cadeautje zat een lief briefje. Dat ga ik natuurlijk niet overtypen hier, maar één zin vind ik zeer de moeite waard om te delen, omdat er een grote aansporing vanuit gaat:

"We leven niet voor niets. Ons levensresultaat vormt zich onder de oppervlakte en zal t.z.t. openbaar worden."

Wat goed om hier elke dag, elk moment, aan te denken! Juist als de druk (erg) hoog is, juist op stressmomenten, juist als er helemaal niets te doen lijkt te zijn, of er geen zin is, dan vormt zich mijn levensresultaat.
Dat doet me denken aan het boekje "doden sterven niet" waar ik van de zomer al eens over schreef. Daaruit werd me zo duidelijk dat hoe je je leven doorbrengt, zo breng je ook de eeuwigheid door. Dus als ik steeds mijn eigenlijke levensopdracht voor me uit blijf schuiven en andere dingen doe, heeft dat grote gevolgen, niet alleen op korte termijn, maar juist ook op de lange termijn.

Een betere verjaardagsbrief kun je niet krijgen!


donderdag 30 januari 2014

Zuurdesem niet-kneden brood

Een tijd geleden kreeg ik de vraag of de niet-kneden recepten ook geschikt zijn voor zuurdesembrood. De Achterbergen houden niet zo van zuurdesembrood, dus daar had ik geen ervaring mee. Inmiddels is een goede vriendin van mij, die enthousiast was over de niet-kneden methode, wel begonnen met zuurdesembroden, en met succes! Zij was zo vriendelijk om een recept voor mijn blog te schrijven, hartelijk bedankt!

Voor zuurdesembrood heb je starterdeeg nodig. Heb je dat nog niet, dan kun je hier lezen hoe je zelf een starter maakt. Zoals je ziet, heb je wel een portie geduld nodig voordat je aan het echte brood kunt beginnen!

Niet-kneden zuurdesembrood

Haal het startdeeg 's morgens (vroeg) uit de koelkast en roer door. Doe 100 g startdeeg in een bakje waar een deksel op past, houd er rekening mee dat de hoeveelheid gaat verdubbelen!

Voeg 100 ml water en 100 g bloem toe. Laat het in volume verdubbelen in 6 - 8 uur.
Op het hoogtepunt van het verdubbelen (meestal na een uur of 8, dus eind van de middag/begin van de avond) ga je verder: doe de starter in een ruime kom. Voeg 311 ml lauwwarm water toe aan het zuurdesem, roer dit door. Voeg daarna 425 g meel toe. Dit kan van alles zijn: speltmeel/-bloem, volkoren tarwemeel/tarwebloem, roggemeel/-bloem. De onderlinge verhoudingen maken niet heel veel uit, al rijst tarwebloem het best. Voeg ook 1 theelepel zout toe.
Mix met een houten lepel tot je een plakkerig deeg hebt. Laat de hele nacht rijzen onder een natte theedoek.

Haal de volgende ochtend het deeg met een deegschraper uit de kom. Laat het vallen op een bebloemd aanrecht. Je kunt ook het aanrecht insmeren met wat olie. Vouw met de deegschraper het deeg vanuit alle kanten naar het midden. Dit heet de envelopmethode en je kunt er hier en hier een voorbeeldfilmpje van zien. 

Kies hierna een van de volgende opties: 
  • Doe het deeg in de met olie ingesmeerde en met polenta (maisgries) bestrooide bakvorm en laat rijzen tot het verdubbeld is (ongeveer 2 uur).* zie ook aanvulling hieronder! Zet de oven op 230 graden en verwarm voor, ongeveer een half uur voor je gaat bakken. Zet het bakblik in de voorverwarmde oven en bak ongeveer 30 - 40 minuten.
  • Was en droog de kom waar het deeg in zat, smeer lichtjes in met olie en bestrooi met polenta. Doe het gevouwen deeg terug in de kom met de vouwen naar beneden en bestrooi met polenta. Dek de kom af met een natte theedoek en laat rijzen tot het verdubbeld is (ongeveer 2 uur). Zet de oven op 230 graden en verwarm voor, met de braadpan + deksel erin. Haal de pan na het verwarmen voorzichtig uit de oven, haal het deksel eraf en laat het brood voorzichtig in de pan zakken, zodat de bovenkant met de polenta op de bodem ligt. Bak 25 minuten met het deksel erop, haal het deksel eraf en verhoog de temperatuur tot 250 graden. Laat het brood nog 5-10 minuten bakken. 
Laat het brood minstens 30 minuten op een rooster afkoelen voordat je het aansnijdt.

Aanvulling (gekregen op 6 november 2014): Ik heb pas mijn eigen recept voor zuurdesem-niet-kneden-brood verder aangepast. Was eigenlijk een ongelukje, maar het werkte goed uit. Zoals in het recept staat laat je het deeg een nacht rijzen, daarna doe je het in de vorm en laat het nog een uur-anderhalf uur rijzen. Dat doe ik nu anders. Na een paar uur rijs in de kom, hevel ik het deeg over in de broodvorm en laat het dan nog uuuuuren rijzen, liefst een hele nacht. Het vult dan de hele vorm en is prachtig luchtig. Het brood is nu veel luchtiger dan met alleen 1,5 uur rijs (nadat het in de vorm zit) en mijn mannen zijn zeer tevreden. Ik bak trouwens tegenwoordig met alleen speltmeel (en veel zaden en pitten) en dat vinden ze lekkerder dan met volkoren tarwe (half om half) zoals ik eerst deed. Zo verander je en leer je iedere keer weer bij!

woensdag 29 januari 2014

Een ongewone verjaardag

Gisteren was mijn verjaardag. Gisteren was dus ook de dag dat ik naar de kaakchirurg ben geweest, en het was maar goed dat ik die afspraak niet heb uitgesteld, want ik werd zo langzamerhand ziek van de ontsteking.

Gelukkig trof ik een zeer bekwame kaakchirurg - zegt mijn gevoel - want het is me reuze meegevallen. Als je je ogen dichthoudt zie je niet hoeveel bloed er door het slangetje voor je gezicht wordt opgezogen, en als je je niet al te veel probeert voor te stellen wat hij precies aan het doen is, kun je heus ontspannen in de stoel zitten en wachten tot het is afgelopen.
Na een half uurtje liep ik met een zak ijs tegen mijn wang gehoorzaam naar de ziekenhuisapotheek om pijnstillers en spoelmiddel (vervanging voor tandenpoetsen de eerstkomende dagen) te halen. De rest van de dag heb ik me heel rustig gehouden en kwam het verjaardagsgevoel in volle hevigheid opzetten toen de Achterbergen mij met cadeautjes begonnen te overladen.

Als je nog wat ideetjes wilt wat je kunt geven aan iemand die alles al heeft:

  • misschien is er toch nog iets kapot of roestig? zo kon ik vragen - en krijgen - een koffiebus, een beschuitbus, een trommel voor ontbijtkoek, een pannelikker en een flesseschraper
  • soms krijgen mensen ineens een nieuwe hobby. Ik heb een paar boeken over patroontekenen gekregen - vernieuwde edities waarin de mogelijkheden van deze tijd (zoals rekbare stoffen en gebruik van computer) zijn verwerkt. De boeken zijn van Winifred Aldrich en in het Engels.
  • van mijn dochter kreeg ik afgelopen weekend toen ze even vanuit het hoge noorden was afgedaald, een tube handcrème van Rituals. Om in het zicht te zetten en om vaak te gebruiken, zodat ik veel aan haar kan denken.
  • van onze oudste Achterbergen kreeg ik een waardebon voor een koffiehuis/broodjeszaak om samen met André te gebruiken. Heel origineel verpakt in een koffiebeker met een laagje koffiebonen. Soms vraag je je af hoe mensen aan die leuke ideeën komen!
's Avonds zat ik nog steeds te wachten op een opkomende pijn op wanghoogte. Uiteindelijk heb ik toch maar zo'n zakje pijnstiller genomen, want behalve pijnstillend - wat niet nodig was - werkt het ook ontstekingsremmend, en ik wilde niet met koorts wakker worden. Hetgeen niet gebeurde. En nu zit ik te twijfelen of ik die pijnstillers nog wel zal gebruiken. Het doet gewoon geen pijn. Iemand een goed advies?

Inmiddels heb ik het advies opgevolgd om gewoon de kaakchirurgie te bellen. Pijnstillers mag je laten staan als je geen pijn hebt. Gelukkig maar!

dinsdag 28 januari 2014

Desmopressine

Sommige kinderen worden niet wakker als ze moeten plassen. Sterker nog, iedereen begint zijn leven met zo'n periode. Bij de allermeesten gaat dit na een jaar of 3 over, sommigen doen er langer over en weer anderen hebben wat hulpmiddelen nodig.

Een van de Achterbergen was er zo ééntje. Hij kon niet wachten tot hij 8 was, want dan zou de verzekering een plaswekker vergoeden. Toen het eenmaal zover was, bleek dat de verzekering zo'n wekker al vergoedt vanaf 5 jaar... Maar goed, wij vol goede moed alles in huis gehaald: plaswekker plus twee DURE broekjes. Wat bleek? Meneer bleek niet één keer, niet twee keer, niet drie keer, maar wel vier keer per nacht een volle blaas te hebben. Geen kleine beetjes, maar echt volume. En maar twee broekjes, dus na elke tweede keer moest er toch weer een luier om. (Want nog meer broekjes aanschaffen, daar hikten we toch echt wel tegenaan).

Zo ging het niet langer. We sliepen namelijk niet veel meer op deze manier. Ik naar de huisarts. Sommige mensen maken 's nachts niet het stofje aan dat ervoor zorgt dat je op die uren minder plas aanmaakt. En dan kun je dat stofje in tabletvorm innemen. We kregen een buisje met piepkleine pilletjes mee. Jongeman kreeg één zo'n tabletje en er was - gelukkig - direct effect. De volgende drie nachten ging de plaswekker één keer, meneer werd daarbij bijna direct wakker en deed de rest in de wc. De tweede broek bleef droog.

Toen brak de volgende fase kennelijk aan. De wekker ging helemaal niet meer en het bed bleef droog. Hij sliep de hele nacht door. Had hij nou geleerd om 'ervan' wakker te worden? Nee, dus zo leerde hij het nog niet. We besloten om het pilletje weg te laten, zodat er 's nachts weer wat was om wakker van te worden.

EN? Is er een clou of zo? Jawel, maar ik begrijp er niets van: jongeheer slaapt nu meestal de hele nacht heerlijk door, wordt 's morgens wakker met een droge broek en een droog bed, zonder pilletje dus, en nog steeds zonder wakker te worden van een volle blaas, want dat doet zich gewoon nog steeds niet voor. Behalve soms, dan blijkt 's morgens dat hij 's nachts de toch iets nat geworden broek verwisseld heeft voor een droge, zender er weer ingeklikt, maar 's morgens is er niemand in huis die zich er iets van herinnert.

Snap jij het? Heeft die desmopressine als een soort snelle leraar gewerkt? Een soort 'over-een-drempel-tiller'? Dat zijn lijf ineens begrijpt dat 's nachts anders is dan overdag? Ik heb geen idee, maar wie weet kunnen we binnenkort de plaswekker naar de volgende Achterberg doorschuiven.

maandag 27 januari 2014

Keukenhulp

De Achterbergen eten één keer per jaar erwtensoep, het liefst als het echt winter is. Omdat niet zeker is of we dit seizoen nog 'echt winter' krijgen - en stiekem zit ik daar ook niet op te wachten - aten we afgelopen weekend de langverwachte erwtensoep. Sommigen zaten er trouwens niet echt op te wachten, maar één Achterberg vroeg er regelmatig om... Soms is het lastig om iedereen tevreden te houden.

Het recept is al tijden een klassieker uit de Allerhande. Met heel veel snijwerk. De kleine Achterbergen kwamen helpen. De 4-jarige sneed de sprieten bleekselderijstengel in steeds groter wordende stukjes, de 6-jarige kon er geen genoeg van krijgen. na de groente kwam de aardappel, na de aardappel de rookworst. Die moest in plakjes, maar dat was hem niet genoeg, de dunne plakjes rookworst moesten stuk voor stuk - en soms een heel stapeltje tegelijk - ook nog in kleine blokjes worden gesneden.

Voortaan weet ik wie ik in de keuken aan het werk kan zetten!

vrijdag 24 januari 2014

Eerste Achterberg met piercing?

De 6-jarige Achterberg vroeg net wanneer hij 'zo'n ketting krijgt voor om zijn tanden'.

Oei, dat is heel ernstig!

Onze 4-jarige Achterberg meldde vanmorgen dat hij een scheurtje in zijn hoofd heeft!

Gelukkig bleek het bij nadere inspectie om een klein krasje  te gaan, en hij kon het zonder spiegel niet eens aanwijzen, dus het deed geen pijn.

woensdag 22 januari 2014

Geen goede kok

Zeg ik tegen het 4-jarige Achterbergje: vanavond eten we zuurkool.

Wat denk je dat hij antwoordt? "Jij mag nooit meer koken".

dinsdag 21 januari 2014

Bijna toe aan testpersonen



Deze broek is voor onze 6-jarige. Hij zit veel beter dan het eerste model, dat veel te wijd om de heupen van onze 4-jarige zat. Je zou het bijna niet geloven, maar er is een heel andere manier van patroontekenen gebruikt om hem beter te laten passen. En dat kostte heel wat tijd. Over de pasvorm ben ik heel tevreden, onze 6-jarige ook. En ook over het model, dat voor deze leeftijd nog prettig is: elastiek in de (natuurlijke) taille, en een nepgulp. Over de achterzakken hadden we het al gehad.

De broek zit bijna helemaal in het patroontekenprogramma. Het enige dat nog moet is de zaklijn goed krijgen. Want je kunt dan wel zelf een mooie zaklijn tekenen, dat betekent nog niet dat hij ook uit de printer komt. En als je een perfectionist bent, wil je dat ook op de beste manier voor elkaar krijgen, zodat het altijd goed is, of je nu maat 92 wilt hebben of maat 116.

Op dit blog gooi ik alvast een balletje op: is er iemand die dit patroon wil uitproberen, en feedback erover aan mij wil geven? Over een paar dagen maar als er iets tegenvalt duur het wat langer is het hele patroon inclusief beschrijving klaar (hoop ik, hoop ik!), en het zou fijn zijn als er een paar mensen zijn die het willen testen.

Het patroon komt in drie maten uit de printer: 92, 104 en 116. De twee tussenliggende maten (98 en 110) kun je zelf heel makkelijk tussen de lijnen tekenen.
Heeft het kind in kwestie afwijkende maten (extra smal of een paar cm extra), dan kun je je alvast aanmelden voor een op maat gemaakt testpatroon - maar dat zal waarschijnlijk iets langer duren. Hieronder een maattabel met de standaardmaten. Wil je afwijkende maten doorgeven, neem dan de maten op die hieronder genoemd staan.

NB: je krijgt dus altijd het patroon voor een broek met de taille op de natuurlijke taillehoogte.
maat
92
104
116
taillewijdte
51
53
55
heupwijdte
55
59
63
heuphoogte
11,5
12,6
13,8
zithoogte
15,7
18
19,6
tussenbeenlengte
36,5
43,5
51
pijpbreedte onderaan
13,5
14,5
15,5

  • Let op: meld je alleen aan als je binnen drie weken na ontvangst van de PDF goede feedback denkt te kunnen geven.
  • Aanmelden kan tot 1 februari 2014, door een mailtje te sturen naar karien.achterberg@gmail.com. Vermeld duidelijk of je het standaardpatroon (in de drie bovengenoemde maten) wilt, of een aangepast patroon, vermeld dan ook de maten die in de tabel staan.

maandag 20 januari 2014

Cups/grammen - Fahrenheit/Celsius

Met internet hebben we de beschikking over meer recepten dan we ooit zullen kunnen maken. De meeste mensen kennen genoeg Engels om het enorme Amerikaanse aandeel te kunnen begrijpen, maar sommige dingen blijven lastig. Amerikanen rekenen meestal niet in grammen, maar in cups. Een cup is een inhoudsmaat (ongeveer 240 ml),  toevallig hebben de Achterbergen er eentje in huis. Maar nauwkeurig is het in elk geval niet, want wat is een cup meel? Losjes of aangestampt? Natuurlijk zijn daar wel instructies voor, maar Nederlanders hebben meestal toch liever wat meer exacte aanduidingen. Met een aanduiding in grammen en een goede weegschaal zit je niet snel verkeerd. Gelukkig zijn er websites waar je kunt opzoeken hoeveel gram een cup van een bepaalde stof is, bijvoorbeeld deze.

1 cup water is dus 240 ml (ook 240 gram)
1 cup boter is 227 gram
1 cup bloem is 128 gram
1 cup broodmeel is 136 gram
1 cup kristalsuiker is 201 gram
1 cup basterdsuiker is 220 gram
1 cup honing of heldere stroop is 340 gram

En zo kun je nog wel een poosje doorgaan, want elke meelsoort (glutenvrije ook) heeft weer een ander gewicht per cup. Je snapt bijna niet hoe het in Amerika goed kan gaan. Of waarom wij zo moeilijk doen. 

Met eetlepels en theelepels gebruik ik wel weer graag zo'n maatje. Het schept makkelijk weg en het weegt wat lastiger af, zulke kleine hoeveelheden. Als je niet zo'n maatje hebt, zoek je gewoon een 'echte' eetlepel: eentje die 15 ml water kan bevatten. Je vindt het makkelijkst zo'n lepel als je bijv. 10 eetlepels vol water afweegt, dat zou dan 150 g moeten wegen. Of 150 ml. Een theelepel is 5 ml, en dat is meer dan de meeste theelepeltjes die in Nederland gangbaar zijn. Het komt meer in de buurt van wat wij koffielepel noemen.

Dan de baktemperatuur. Amerikanen rekenen met Fahrenheit. Geen enkel probleem: voer gewoon de temperatuur op deze site in, en je ziet direct het Celsius-equivalent. Of je koopt net zo'n voedselthermometer als de Achterbergen hebben, want daar zit een Fahrenheit/Celsius-knopje op.

Ik had eigenlijk nog willen uitleggen hoe je een ronde vorm omrekent naar een vierkant of rechthoek, of naar een andere maat ronde vorm. Het is ontzettend prettig als je weet hoe, vooral als je niet alle maten vormen bezit, maar je wel graag aan voorschriften in recepten houdt en niet zo makkelijk durft te experimenteren. Helaas denk ik dat het er voorlopig niet van gaat komen - aan wiskundige types valt zoiets nog wel makkelijk uit te leggen, maar ik weet niet of ik in staat ben om mijn uitleg vanaf het begin begrijpelijk op te bouwen. Dus begin ik er nog maar niet aan...

vrijdag 17 januari 2014

Gemberkoek

De naam is misschien verwarrend (de meesten verstaan onder gemberkoek ontbijtkoek met stukken geconfijte gember), maar dat zal wie van gember houdt, weinig uitmaken. Je kunt de hoeveelheid gember trouwens ook aanpassen aan de smaak, er zit slechts gemberpoeder in deze koek. Je kunt het zelfs vervangen door iets heel anders, maar als we daarmee aan de gang gaan, heeft geen enkel recept zin. Oorspronkelijk (in een oud C1000-magazine) heette dit recept trouwens 'gemberbiscuit'. Dit recept wordt hieronder weergegeven, je kunt zelf eventueel de hoeveelheid suiker verminderen, of bijvoorbeeld glutenvrij meel gebruiken met bakpoeder, zoals de Achterbergen dat afgelopen weekend deden (de koek valt dan wel meer uit elkaar). Deze koek is trouwens ook supersnel klaar.

Gemberkoek

100 g zelfrijzend bakmeel - 100 g havermout* - 100 g donkere basterdsuiker - 2 theelepels gemberpoeder - zout - 125 g gesmolten boter

Verwarm de oven voor op 175 graden. Meng in een kom alle ingrediënten tot een homogeen deeg. Druk het deeg uit in een (ingevette, hoewel ik me afvraag hoeveel zin dat heeft met zoveel boter in een recept) boterkoekvorm van 24 cm doorsnede. Bak de koek in 30 - 35 min. bruin en gaar. Laat in de vorm afkoelen, verdeel tijdens het afkoelen de koek alvast in 12 punten of in vierkantjes.

*als je glutenvrij meel gebruikt, ook glutenvrije havermout gebruiken!

donderdag 16 januari 2014

Havermoutkoekjes

Jawel, alweer havermoutkoekjes. Toch net weer anders dan de andere op dit blog, en voor zover wij kunnen nagaan glutenvrij*, dus extra handig als je een 'patiënt' in het gezin hebt.

De Achterbergen maakten er 20 in plaats van de voorgeschreven 30-40, van dezelfde hoeveelheid deeg wel te verstaan, zodat er geen enkele reden is om er nog één te nemen. Je krijgt dan een royaal formaat koekjes.

Het oorspronkelijke recept stond in een H-O havermout kookboekje, maar wij hebben wel het een en ander bijgespijkerd aan de werkwijze. Verachterbergd dus.

Havermoutkoekjes (20)

200 g H-O havermout - 150 g gesmolten boter - 150 g suiker - 2 eetl melk

Roer alle ingrediënten in een kom door elkaar. Bekleed een of twee bakplaten met bakpapier. Verdeel het deeg in 20 (of 24, of een ander aantal) losse bergjes over de bakplaten. Gewoon bij de grotere wat afhalen en aan de kleine toevoegen tot ze allemaal 'eerlijk' zijn. Druk de bergjes uit tot koekformaat, houd alles een beetje netjes bij elkaar (die losse kruimels zijn véél te lekker). Houd er rekening mee dat ze nog iets uitlopen tijdens het bakken.
Bak de koekjes 20 minuten bij 175 graden.

*Havermout is meestal wel besmet met gluten (ook al staat het niet op de verpakking). Mensen met een glutenvrij dieet kunnen dus beter de havermout gebruiken die de glutenvrije garantie erbij geeft.

woensdag 15 januari 2014

Sierstiksel

De 6-jarige Achterberg is aan de beurt voor een nieuwe broek in het kader van het patroontekenen. Voor de achterzak ontwierp hij zelf het sierstiksel naar aanleiding van een schildje van Playmobil.

Inmiddels zit het stiksel op een stukje stof ter grootte van de achterzak. En het viel reuze mee om te maken.

Zo doe je het:

  • neem een kindertekening over op doorzichtig patroonpapier of ander heel dun papier
  • maak de lijnen zo dat je ze met de naaimachine kunt volgen; ik heb bijvoorbeeld twee ronde knoppen weggelaten
  • probeer het zo uit te kienen dat je zo min mogelijk keren hoeft te stoppen, draden afknippen en elders opnieuw beginnen
  • begin en eindig niet met een paar steken op dezelfde plaats, maar knip de draad een klein stukje verder af en haal de bovendraad naar onder, knoop hem daar vast aan de onderdraad en knip af
  • naai gewoon door het papier heen
  • probeer eerst op een proeflapje hoe het 't beste gaat: evt. met versteviging aan de achterkant, met dikker (doorstik)garen, enz. Probeer ook het wegtrekken van het papier uit
  • trek het papier heel voorzichtig weg, om het stiksel niet lelijk te maken

dinsdag 14 januari 2014

Apexresectie

Voor mijn gevoel ben je oud aan het worden als de tandarts het nodig gaat vinden om delen van je gebit helemaal te verwijderen. Dat slaat natuurlijk nergens op, want een jongere broer van mij heeft al jaren een kunstgebit. Toch schrik je enorm als je te horen krijgt dat er misschien iets helemaal uit moet.

Afgelopen november had ik ineens een ontsteking aan een wortelpunt, waardoor ik bijna mijn reis naar Noorwegen aan mijn neus zag voorbijgaan. Gelukkig is een en ander goed afgelopen toen, maar vandaag - tijdens een bezoek aan de tandarts om een heel andere reden - bleek dat dit avontuur nog een staartje krijgt. De ontsteking zit nog steeds in mijn kaak, en breidt zich langzamerhand uit. Een foto leverde het harde bewijs. En dat terwijl het geen pijn doet, er zit alleen maar een bultje.

Als ik nu niet iets laat doen, dan is de kans groot dat er binnenkort toch iets getrokken moet worden. Dus heb ik de stoute schoenen aangetrokken en belde de kaakchirurg voor een afspraak. Die pas over twee weken gemaakt kon worden. Dat het precies op mijn verjaardag is, nemen we er dan maar bij, want ergens heb ik het idee dat het nu dan ook zo snel mogelijk moet!

Apexresectie... jaren geleden werkte ik een blauwe maandag voor het intern uitzendbureau van het UMC in Utrecht op de afdeling kaakchirurgie. Wat kwam ik dat woord vaak tegen. Kaakchirurgen draaien hun hand er niet voor om. Vandaag pas hoorde ik wat ze ermee bedoelen: vanaf de buitenkant van de kaak wordt de wortelpunt blootgelegd en de ontsteking behandeld. Gek genoeg vind ik het fijn dat er niet alweer in een kies wordt geboord. Maar ik maak me er maar geen al te concrete voorstelling van wat er dan wel gaat gebeuren.

Afijn, over twee weken en één dag is het leed weer geleden.

maandag 13 januari 2014

School of geen school, that's the question

Het jongste Achterbergje heeft het al gezien: school is niet leuk. En hij is nog niet eens echt begonnen! Vorige week is hij elke ochtend geweest, maar vanmorgen wilde hij niet meer. En toen kreeg ik op school te horen dat hij eigenlijk geacht wordt hele dagen te komen. Terwijl hij op datzelfde moment naast mij stond te huilen dat hij niet naar school wilde. Ik heb maar rechtsomkeert gemaakt, met zoon.

Grappig, je hebt zeven kinderen op dezelfde school gehad, ze hebben allemaal rustig aan mogen wennen in het begin, met alleen de ochtenden, en als je denkt dat je een doorgewinterde moeder bent, veranderen ze de regels.
Op hoge poten kwam ik, met jongste zoon, weer thuis. Papa Achterberg snapte niet waar ik me druk over maakte. We kunnen het toch gewoon proberen? Als het niet goed gaat, merkt de juf het vanzelf. Of wij thuis. En dan is het echt de tijd voor hoge poten.

Dus, jongste Achterberg wordt onderdeel van een experiment. En ik wens de juf veel succes!

PS Inmiddels heeft de school wel laten weten dat als duidelijk wordt dat het echt nog te veel is voor hem, dat hij dan wel af en toe thuis mag blijven. De nieuwe regel moet zijn doel ook niet voorbijschieten.
Vooralsnog lijkt het mee te vallen, de eerste hele dag is geweest, inclusief eten op school, en het ging allemaal goed.

zaterdag 11 januari 2014

Hartvormige krans

Er wordt bij de Achterbergen nog steeds gebreid, zij het niet meer zo fanatiek. Sinds vandaag is het patroon van deze hartvormige krans in het Engels afgekomen, en staat nu te koop op Ravelry, voor $ 2.50 (de Nederlandse versie wordt 2 euro, maar die is nog niet klaar).

Update: de Nederlandse versie is ook klaar, die kun je ook op Ravelry vinden, hier.

Het is ontzettend leuk om uit te vogelen hoe je zoiets in elkaar zet (wiskunde!), het kost alleen zoveel tijd om het dan ook uit te proberen. En nog een keer, omdat de eerste een denkfout bevatte. En nog een keer, voor de strepen, en nog een keer, voor een grotere versie. Maar leuk is het wel!

Deze krans wordt voor de verandering heen en weer gebreid, met rechte en averechte toeren. Middenonder wordt hij dan uiteindelijk aan elkaar genaaid, en om het lelijke naai-randje weer op te vrolijken, worden er twee rijen steken naast de naad gemaasd (zie foto).

Ben ik nu uitgebreid? Dat weet ik nog niet zo zeker. Er is in elk geval nog een mand vol met bolletjes breigaren!

vrijdag 10 januari 2014

Huishouden van Pippi Langkous

Ken je de film van Pippi Langkous, waarin ze de vloer boent door te schaatsen met borstels? Dat leek me altijd al heerlijk, en ik moest er heel vaak aan denken als ik met mijn voet op een nat doekje even een vlek van de vloer boende.

Vanmorgen kon ik de verleiding niet weerstaan. De keukenvloer had een beurt nodig, voor één vloertje ga ik niet het stoomapparaat opwarmen, dus ik pakte de dweil uit de kast, en in plaats van de dweilstok gebruikte ik mijn been.

Dat gaan we vaker doen! Het is gewoon een workout waar je vloer schoon van wordt, wat wil je nog meer?
Je schijnt zelfs een soort sloffen te kunnen kopen die daar speciaal voor bedoeld zijn, maar met een gewoon doekje kan het ook. Of met twee natuurlijk, dan ben je pas echt een Pippi.

donderdag 9 januari 2014

Gewoon: eten!

Sinds kort prijkt de award van de top 50 beste foodblogs van 2013 op dit blog. Daarvoor hadden we ons aangemeld, maar de organisatie die de wedstrijd organiseerde - Just Eat - kende ik eigenlijk niet zo.

Sinds kort is dat anders. Ik kreeg namelijk een mailtje of ik een review wilde schrijven over de app van Just Eat. Dat wilde ik wel, waarom niet? En dus dook een van de Achterbergen samen met mij op de bank, met de mobiel, en we haalden de app uit de Appstore.

Wat bleek? Via Just Eat kun je heel makkelijk een bestelling doen bij een restaurant bij jou in de buurt. Je vult je postcode in en dan krijg je een lijstje van restaurants die daar bezorgen. ZELFS bij de Achterbergen - die in het midden van nergens wonen - bezorgen er nog zeven restaurants hun heerlijkheden aan de deur! Tegen betaling, dat wel uiteraard. Maar wat een gemak!

Als je een restaurant hebt gekozen, kun je eerst rustig uitzoeken wat je graag wilt eten. Je kunt het ook tig keer veranderen, wel zo makkelijk als je wispelturige kinderen hebt of zelf niet goed weet wat je wilt. Drankje erbij bestellen, of juist niet. Sausje erbij, of dubbel? Alles kan.

Betalen kan ook alvast, met iDeal of credit card. Dat is fijn voor de bezorger, hoeft hij niet met veel geld over straat. Maar het kan ook contant, alweer keuzes maken.

Als je eenmaal besteld hebt, komt onmiddellijk het telefoonnummer van het restaurant in beeld. Want je weet maar nooit, je zou toch nog een fout kunnen hebben gemaakt. Kun je ze gelijk bellen. Bovendien zie je wanneer je de bestelling kunt verwachten.
Mocht een of ander toch niet naar wens gaan, kun je ook nog tot 's avonds laat de klantenservice van Just Eat bellen, die schieten je dan - telefonisch - te hulp.

Helemaal handig dus! Zeker voor de Achterbergen, die bij gelegenheden waar geen zin tijd voor koken is, meestal de lijst van de afhaalchinees erbij zoeken halen, een telefonische bestelling doen, en vervolgens gauw in de auto stappen, want de chinees woont 5 kilometer verderop.

Ik kan niet wachten tot de eerstvolgende keer dat we zelf verhinderd zijn om te koken!

Wil je ook niet meer hoeven zoeken naar de lijst van het afhaalrestaurant, of wat meer variatie, of misschien heb je wat te vieren en wil je thuis 'uit eten'? Download dan de app van Just Eat via deze link! Pas op, is gevaarlijk. Voordat je het weet heb je geen zin meer om te koken!

woensdag 8 januari 2014

Asjemenou

De Achterbergen zijn eigenlijk nooit ziek. Bijna nooit. Heel af en toe. De 6-jarige is daarop geen uitzondering. Hij had dan ook nog nooit meegemaakt dat zijn keel ontstoken was. Toen hij wakker werd, en niet meer kon slikken, en het ook nog eens vreselijk pijn deed daar, was er voor hem dan ook maar één conclusie mogelijk:

"ik heb mijn keel ingeslikt".

.....

dinsdag 7 januari 2014

Hard aan het werk


Wat ben ik blij dat ik ben getrouwd met een programmeur! Voor het maken van digitale patronen heb je wel software nodig. Een paar weken geleden kreeg ik een programma hiervoor op proef, en ik begon enthousiast met het tekenen van een overhemd. Net als op gewoon papier, kun je met dat programma (Pattern Maker) patronen tekenen: een lijn van hier naar daar, een lijn van zoveel centimeter naar beneden, verbind de punten etc. etc.

Een rasechte programmeur zegt dan: dat kan veel beter. En zo is het. Je kunt alle handelingen die bij een patroon maken horen, op een of andere manier omzetten in commando's. Dat worden verschrikkelijk ingewikkelde commando's, met zaken waarvan ik niet eens wist dat er een wiskundige formule voor bestaat. Ik zal jullie daar verder niet mee vervelen, feit is wel dat we nu heerlijk samen hard aan het werk zijn. En wat komt er veel bij kijken voordat iets echt helemaal goed is! Voordat het eerste patroon in de winkel komt, moet het een lang traject doorlopen. Je krijgt met heel onverwachte dingen te maken: een patroon door mijn computer geprint ziet er bijvoorbeeld anders uit dan als hetzelfde patroon geprint wordt door de computer van mijn programmeur. Dat was gisteren zo; inmiddels heeft hij het gefixt, maar dat kost natuurlijk weer tijd.

Voor dit werk moet je perfectionistisch zijn - dat komt dus goed uit. En het is ook niet iets voor ongeduldige mensen. Dat komt ook goed uit, want nu kan ik mooi wat leren.

Gisteravond laat heb ik de patroondelen van de basisbroek uitgeprint. Op de maten van onze Bart, die wat steviger is dan de meeste andere kinderen van zijn lengte. Vandaag ga ik het patroon aan elkaar plakken (dat heb je met een A4-printer), en nameten. En wie weet, als het allemaal inderdaad klopt, ga ik het eerste proefmodel maken!

maandag 6 januari 2014

Persoonlijk receptenboek in Excel

Ik zou nog vertellen hoe mijn receptenbestand eruitziet. Inmiddels gebruik ik het een paar weken, soms wat meer en soms wat minder, maar ik ben er nog steeds heel enthousiast over.


  • ik gebruik drie verschillende tabbladen: een voor 'nog een keer uitproberen', een voor 'geslaagde recepten' en ook een voor 'afgekeurde recepten'. Je kunt ze ook allemaal in één tabblad laten en dan gewoon een kolom extra doen, (en dan komen ze door het opnieuw sorteren vanzelf op hun plek terecht).
  • bovenaan de kolommen staan de titels daarvan: categorie, titel, hoeveelheid, hoofdingrediënt, overige ingrediënten, methode, extra nodig, waar, met:, suggestie, en: deze week.
  • In de kolom categorie zet ik voor elk recept wat voor gerecht het is: voorgerecht, bijgerecht, hoofdgerecht, nagerecht, lunch, koekjes, koek/cake, gebak, snack, soep, maaltijdsalade. Deze indeling gebruik ik al jaren in een andere map en die bevalt me heel goed (vroeger had ik er ook nog barbecuerecepten bij, maar die heb ik allemaal weggegooid).
  • In de kolom titel zet ik de titel van het recept, zoals die in het boek of bij het uitgescheurde recept staat (zo vind je hem beter terug in dat boek)
  • In de kolom hoeveelheid staat voor hoeveel personen het oorspronkelijke recept is, of hoeveel stuks je ermee kunt maken.
  • In de kolommen hoofdingrediënt en overige ingrediënten staat wat je ervoor in huis moet hebben. Ik ben zelfs begonnen om de precieze hoeveelheden uit de recepten hier op te schrijven, zodat ik bij het maken van een boodschappenlijstje de recepten niet in de boeken moet gaan opzoeken.
  • Methode staat voor de bereidingswijze. Bijvoorbeeld: oven. Of gewoon pan. Bij extra nodig zet ik eventueel nog andere dingen die ik moet gebruiken (die kolom is bijna leeg, dus misschien vind je dat niet nodig).
  • In de kolom waar zeg ik waar ik het recept kan terugvinden. Bijvoorbeeld: bakken doe je zelf p. 16. Als de titel van een kookboek lang is, maak ik er soms een afkorting van.
  • De kolommen met en suggestie zouden ook kunnen worden samengevoegd tot één kolom. Hierin staat wat je bij het gerecht zou moeten serveren, of zou kunnen serveren. Bovendien staan er aandachtspunten bij zoals: moet 3 uur in de vriezer. Of: moet 24 uur marineren.Wel zo handig als je dat van tevoren weet.
  • In de kolom deze week zet ik een kruisje bij de recepten die ik voor deze week heb uitgekozen. Zo vind ik ze later ook weer heel makkelijk terug, als ik een recept wil verplaatsen naar een ander tabblad.
  • In het tabblad afgekeurde recepten heb ik de kolom 'deze week' vervangen door 'reden'. Ter lering of vermaak staat hier vermeld wat de reden is dat het recept is afgekeurd. Zodat we niet in dezelfde fout vervallen met een ander recept. 
  • uitzoeken: hiervoor is de sorteerfunctie handig. Die krijg je met Gegevens - Sorteren. Als het goed is, heeft Excel de bovenste rij van elke kolom herkend als een titel (zo niet, zoek dan hulp...). Je kunt sorteren op bijvoorbeeld categorie, als je per categorie vervolgens alle titels op alfabet wilt, kun je dat bereiken door 'niveau toevoegen' te gebruiken. Maar je kunt ook kiezen om te kijken welke recepten je allemaal uit hetzelfde kookboek hebt staan, dan sorteer je op 'waar' in mijn geval. Of 'deze week', om bij elkaar te halen welke recepten er voor deze week staan uitgezocht. Kortom, de sorteerfunctie is de meest handige bladerfunctie die er bestaat, als je hem weet te gebruiken.
  • Met Ctrl-F krijg je de zoekfunctie, die is heel handig als je bijv. één ingrediënt in huis hebt, en je zoekt een recept waarbij je dat nodig hebt.
Mis ik nog iets? 

vrijdag 3 januari 2014

Arnhemse meisjes

De Achterbergen hebben weer een koekjesrecept met succes uitgeprobeerd: Arnhemse meisjes! Niet moeilijk, wel heel lekker: de basis is gewoon bladerdeeg, ingekwast met suikerstroop en extra met suiker bestrooid.

Officieel horen Arnhemse meisjes ovaal van vorm te zijn. De Achterbergen sneden gewoon vierkantjes uit het bladerdeeg. Daarmee zijn het dus Achterbergse meisjes geworden. (Hetgeen bij de Achterbergen zorgt voor opvulling van een hiaat). Zo gaat het sneller en verlies je geen restjes. Ook een voordeel is dat je zelf kunt bepalen hoe groot of hoe klein de koekjes worden. Al is dat geen garantie dat je er langer mee doet: de Achterbergen hebben vandaag alles samen opgemaakt...

Arnhemse meisjes (30 stuks)

6 plakjes bladerdeeg - kristalsuiker

Laat het bladerdeeg ontdooien. Weeg 50 g suiker af en 50 ml water (50 ml water is ook 50 g voor het geval je het op de weegschaal doet). Doe het water met de suiker in een pannetje en kook even tot alle suiker is opgelost. Verwarm de oven voor op 220 graden. Leg de plakjes bladerdeeg op elkaar en rol uit tot een rechthoek van ongeveer 22 x 30 cm. Kwast de bovenkant van het deeg in met de suikerstroop, bestrooi daarna met kristalsuiker. Snijd het deeg in 30 vierkantjes (of in een andere vorm), en bak ze 15-20 minuten. 
Je hoeft ze niet af te laten koelen - warm zijn ze ook lekker!

Vuilnis...

Dat is me nou nog nooit eerder overkomen: de container vergeten aan de weg te zetten... Dat komt natuurlijk doordat ik jaren lang als krantenbezorger 's morgens vroeg overal langs de weg grijze (of bruine) reminders zag staan.
Het mocht dit keer niet helpen dat we een splinternieuwe vuilnis-ophaalagenda hadden gekregen, dat ik op het whiteboard in de gang had gezet dat de container zou worden geleegd, op de normale dag nota bene. Dat hielp allemaal niet. Ik liep tegen het eind van de ochtend naar buiten om de brievenbus te checken, zie ik daar de container van de buren staan. Leeg. Ge-leeg-d dus. En die van ons stond nog bijna-vol op z'n plek bij het huis.

En nu hebben de Achterbergen een vuilnis-probleem. De eerste volle zak staat alweer in de gang. Die past er echt niet bij in de container. En het duurt nog bijna twee weken tot de container weer wordt geleegd!

Help!

donderdag 2 januari 2014

Aan het werk

De Achterbergen zijn druk bezig. Een aantal zijn heel druk bezig met vakantie vieren, en dat kunnen ze heel goed. Voor hen liever voorlopig nog geen school. Eén is heel druk bezig met programmeren. Daar begrijp ik maar een klein beetje van. En ikzelf probeer mijn tijd en aandacht te verdelen tussen het gezin, het huis, en alles wat er bij het maken van patronen komt kijken.

Grappig genoeg is dit nou wat ik leuk vind. Ik vond altijd wiskunde al leuk (dat ligt mij gewoon), en creatief bezig zijn ook. Digitaal patroontekenen combineert precies die twee dingen, kun je het beter hebben? Neemt niet weg dat ik in recordtijd een heleboel denkwerk moet doen, alleen al om weer op te halen wat sinds de middelbare school niet meer was gebruikt: hoeken berekenen, roteren om een bepaald punt, snijpunten en lengtes, zelfs ingewikkelde dingen zoals Bézier-curves zijn in formules te vangen. Je kunt de grijze celletjes hier bijna zíen werken.

Iets wat ik heel erg leuk vond om te doen - toen ik eindelijk een prettig tekenprogramma had ontdekt - was het maken van het logo. Het logo dat bij dit blogje staat, is alweer de derde versie en het is zó gemaakt, als je eenmaal weet wat je wilt. Mocht je van tekenen/grafisch bezig zijn houden, dan is het zeker aan te raden om dit tekenprogramma te downloaden, het is gratis (legaal)! Het heet Inkscape, en je kunt er via YouTube en internet talloze tutorials van vinden, over uiteenlopende toepassingen. De bijbehorende handleiding heeft trouwens ook een soort van tutorial, gewoon bij het begin beginnen met lezen en je komt er vanzelf.