woensdag 30 oktober 2013

Schaapje

Op de site Blij dat ik brei zag ik dit schattige schaapje (gebreid met heel ander garen, dus de moeite waard om ook even te bekijken!). Het patroon daarvan is gratis te downloaden op Ravelry (een brei- en haaksite waar je je eerst moet registreren, en ALWEER een gebruikersnaam plus wachtwoord moet onthouden, maar dan heb je ook toegang tot duizenden gratis en niet-gratis patronen - dit patroon is met bovenstaande link toevallig zonder in te loggen te bereiken!). Ik zag het gelijk voor me met wat ik nog had: langharig garen (van Zeeman) als lijf en kop, en de rest met gemêleerd grijs garen (nadat ik eerst even gecheckt had waar een schaap eigenlijk wol heeft - dat blijkt zelfs ook nog verschillend te zijn).

Het patroon is in het Engels, maar dat is niet zo'n probleem. Het zijn toch steeds weer dezelfde breitermen en als je een beetje met internet overweg kunt, vind je de betekenis van onbekende termen snel. Het patroon wordt gegeven voor het breien met twee pennen. Je krijgt dan allemaal patroondelen die je dicht moet naaien. Nadat ik het eerste pootje had gebreid, besloot ik om de rest in het rond te gaan breien met mijn rondbreinaald (magic loop techniek, op mijn breisite uitgelegd via de pagina technieken, maar het kan ook met twee kleine rondbreinaaldjes die elk de helft voor hun rekening nemen). Groot voordeel is dat na het breien van elk onderdeel het direct af is (maar wel tijdens het breien vullen!), bovendien hoef je niet averecht te breien, dat vind ik zelf ook een voordeel. En bovendien heb je zo geen zichtbare naden meer.

Het resultaat is wat kleiner dan het origineel, omdat ik dun garen had en breide met 3 mm.

Is 'ie niet leuk?

dinsdag 29 oktober 2013

Pindabrood!

Alweer een recept! Het blog van de Achterbergen lijkt wel een foodblog geworden, en dat terwijl ik sta te trappelen om al die naaitips uit te proberen en erover te schrijven. Maar ja, er zitten maar 24 uur in een dag en er is bij de Achterbergen veel werk te doen dat niet zo nodig in een blogje hoeft: stofzuigen, dweilen, wassen, strijken, drie wc's en twee badkamers schoonhouden, om over de tuin nog maar te zwijgen. Maar eten moeten we elke dag, en dan is het wel zo leuk om nieuwe dingen uit te proberen, en bij een goed resultaat erover te schrijven. Zodat de Achterbergen het recept later zelf ook nog makkelijk terug kunnen vinden. En jullie ook.

Afijn. Pindabrood dus. Uit 'My bread', van Jim Lahey. Aangepast aan de Achterbergse wensen, m.n. het gehalte aan volkorenmeel. Het was lekker, zelfs zonder beleg, maar een likje boter zou er best op smaken. Of iets anders dat je lekker vindt in combinatie met pinda's natuurlijk.

Niet-kneden pindabrood

150 g bloem - 150 g volkoren meel - 3/4 tl bakkerszout - 1/4 tl gedroogde gist - 260 ml water - 50 g pindakaas (3 eetlepels) - 35 g hele ongezouten pinda's - 35 g grof gehakte ongezouten pinda's

Meng de meelsoorten met zout en gist. Doe de pindakaas erbij en het water, roer goed totdat het één geheel is. (Evt. kun je de pindakaas eerst met de blender met het water mengen, maar dat deden wij niet). Meng de hele pinda's met het deeg en zet het afgedekt bij kamertemperatuur weg. 12 tot 18 uur is prima.

Strooi de helft van de gehakte pinda's in een broodvorm*, haal het deeg met een deegschraper uit de kom en leg het bovenop de gehakte pinda's. Strooi de rest van de gehakte pinda's over de bovenkant, dek de vorm af en laat nog een uurtje bij kamertemperatuur staan.

Bak het brood in 40 minuten bij 200 graden.

*dit heeft eigenlijk niet zoveel zin. Vooral de pinda's die aan de bovenkant zitten, vallen er na het bakken makkelijk af. Ik denk erover om alle pinda's, heel of gehakt, volgende keer door het deeg te roeren. Hetgeen geschiedde. Met succes.

maandag 28 oktober 2013

Complete niet-kneden lunch

De Achterbergen hadden in de vakantie gasten voor de lunch. We besloten om een hartig én een zoet brood te bakken, die beide geen beleg nodig hebben. Op die manier hoefden we het alleen maar in handige stukken op een schaal te leggen en konden we bij de salontafel lunchen. Zonder een tafel vol met borden, messen, kaas, vleeswaren, pindakaas, jam, etcetera te dekken.

Het werk dat we eraan hadden, viel reuze mee: het hartige brooddeeg, dat in een paar minuten is afgewogen en geroerd, stond al twee dagen in de koelkast, en het zoete deeg een dag. De avond van tevoren vormde ik de broden en liet ze voor de tweede keer rijzen, waarna ze nog een nacht in de koelkast gingen (dat kostte mij in totaal 10 minuten). Op de ochtend zelf hoefde ik het alleen nog maar even op temperatuur te laten komen en af te bakken. Eitje!

Het zoete brood was de minder zoete variant van het Friese suikerbrood, gemaakt door dit recept te verdubbelen, te behandelen als één brood, en af te bakken in een grote broodvorm (bij dit formaat moest het 1 uur in de oven).
Het hartige brood was een variant op dit recept. De Achterbergen aten het laatst al bij de warme maaltijd (waar bij het recept stond: serveer met brood). Het is een heerlijk brood, absoluut niet droog, en doordat het uit zichzelf al heel smaakvol is, is het bijv. ook geschikt voor een buffet. Of bij een barbecue. Of een picknick.
Het is tevens een vereenvoudiging in het aantal handelingen ten opzichte van het vorige recept, en daarom verdient het zeker een plaatsje hier, tussen alle andere recepten voor luie mensen.
Ik noem het maar focaccia omdat het daar volgens mij nog het meest op lijkt. Met de vulling kun je uiteraard tot in het oneindige variëren, maar hier is zoals wij het deze keer deden:

Kruidenfocaccia (2 bakplaten vol, dus 2 broden van elk ca. 23 x 35 cm)

836 g bloem - 4 tl gist - 40 g aardappelzetmeel - 40 g elk (magere melkpoeder) - 3 tl zout - 100 g gesmolten boter - 300 ml lauwe melk - ruim 300 ml lauw water - peterselie, bieslook, paprikapoeder

Voorbereiding (kan een paar dagen van tevoren): Roer alle ingrediënten door elkaar tot een mooi niet-kneden deeg. Er mogen geen droge ingrediënten meer zichtbaar zijn en het deeg moet iets uitzakken. Gebruik kruiden naar smaak, je hebt niet gauw te veel is mijn ervaring. Zet de kom afgedekt weg bij kamertemperatuur, zet hem daarna in de koelkast.

Bereiding: haal de kom met het deeg uit de koelkast. Verdeel het deeg met behulp van een deegschraper over twee bakplaten (die met bakpapier zijn bekleed). Strooi er wat bloem over tegen het plakken en duw het deeg uit tot het een rechthoek is die overal even dik is. Laat afgedekt (ik doe er een schone plastic zak om) nog een half uur tot drie kwartier rijzen bij kamertemperatuur. (Op dit punt kun je het nogmaals in de koelkast zetten om later af te bakken. Laat het in dat geval voor het afbakken eerst in ongeveer een half uur op kamertemperatuur komen). Bestrijk het brood met olijfolie en bak het in ongeveer 30 minuten gaar op 175 graden.

Variaties: behalve door met kruiden te variëren kun je met talloze ingrediënten variëren: voeg bijv. geraspte kaas toe, gesnipperde ham of stukjes zongedroogde tomaat. Je kunt het zo gek niet bedenken.

Zelf ga ik binnenkort voor het eerst volkoren meel gebruiken bij dit recept. 

vrijdag 25 oktober 2013

Tamale-pie

Als je wilt dat je hele huis verrukkelijk ruikt en dat mensen die op straat langslopen zich afvragen wat jullie eten, moet je dit eens proberen. Ik had er nog nooit van gehoord, maar in Amerika is dit een bekend gerecht (daar kom je wel achter als je googlet op tamale pie). De Achterbergen vonden het zó lekker, dat er na het nemen van de eerste hap gauw een foto werd gemaakt, en het recept mag - makkelijk voor ons te vinden - op het weblog.

Het is een recept uit het boek 'Vandaag bereid - morgen meer tijd' (van Reader's Digest), met wat aanpassingen vanwege de aanwezige voorraad. Zou voldoende moeten zijn voor 8 à 10 personen, wij aten hem met 9 personen, inclusief kleinere kinderen, helemaal op. Serveer er een of twee groentes bij (wij hadden een frisse wortelsalade), dan heb je altijd genoeg.

Ingrediënten: 1 eetl. olie - 1 grote ui, fijngesneden - 1 grote rode paprika - 1 kg rundergehakt - 1 blikje maïs van 300 g - 1 blikje van 140 g + 1 blikje van 70 g tomatenpuree - 2 eetl. polenta (maïsgriesmeel) - 1 eetl. cacao - 1/2 eetl. chilipoeder - 1/2 eetl. gemalen komijn - 1/2 eetl. worcestersaus - 1,5 tl zout - 1 tl cayennepeper - 1/2 tl zwarte peper
Voor de bovenlaag: 125 g bloem - 125 polenta (maïsgriesmeel) - 2 eetl. suiker - 1/2 eetl. bakpoeder - 1 ei - 125 ml melk - 2 eetl. gesmolten boter - 60 g geraspte kaas

Voorbereiding (kan van tevoren):
Verhit de olie in een braadpan, smoor hierin de ui ca. 5 minuten, voeg paprika en gehakt toe en roerbak tot het gehakt rul is. Voeg maïs, tomatenpuree, de 2 eetl. polenta, cacao, worcestersaus, zout en de kruiden toe en laat alles zo'n 10 minuten sudderen met het deksel op de pan. Doe het mengsel over in een lage ovenschaal van ongeveer 3 liter inhoud.
(Je kunt dit drie dagen van tevoren doen, laat dan afkoelen en zet de ovenschaal afgedekt in de koelkast.)

Bereiding:
Verwarm de oven voor op 200 graden. Vermeng in een kom de bloem met de polenta, suiker en bakpoeder. Klop in een ander kommetje het ei los, voeg daar de melk en de gesmolten boter aan toe en giet dit bij het bloemmengsel. Voeg de geraspte kaas toe en roer goed door. Spreid dit mengsel uit over het gehakt.
Bak de pie eerst 10 minuten op 200 graden. Verlaag de temperatuur daarna naar 180 graden en bak hem nog 30 à 40 minuten.

En dan te bedenken dat ik dit recept had gekozen omdat ik niet wist wat ik nog met de polenta kon doen die nog steeds in de kast stond. Voor dit soort recepten zou ik acuut nieuwe polenta gaan halen!

Tip! deze gehaktvulling doet het ook geweldig als vulling voor bladerdeegflapjes of pasteitjes.

donderdag 24 oktober 2013

Schuurspons

In de gang zat een vieze vlek op de tegels. Met schuurmiddel en sponsje probeer ik het uit alle macht schoon te wrijven terwijl het jongste Achterbergje (nog steeds 3) belangstellend toekijkt.

"Mama, maak je dat schoon?"

"Ja, met een schuurspons."

"Nee, dat is geen schuurspons, dat is een keukenspons."

Het duurde even voordat ik 'm had, maar toen kwam ik ook niet meer bij van het lachen.

zaterdag 19 oktober 2013

Vakantie!

De Achterbergen hebben herfstvakantie! Eerst een paar dagen uitwaaien op Pagedal, en daarna een paar dagen relaxen thuis. Bloggen doen we daarna weer!

Op Pagedal vonden we een aantal tamme kastanjes (er waren nog andere kapers op de kust) voor een tweede poging kastanjes poffen. De eerste keer hadden we ze in de oven gepoft, en unaniem besloten dat we ze niet lekker vonden. Maar het bleef knagen... Hier hebben we een magnetron, dus dat was makkelijk uitgeprobeerd. En wat denk je? Lekker!!

Zo doe je het: Snijd een tamme kastanje (het liefst een lekker bolle) aan de onderkant kruiselings in. Leg hem ongeveer 20 seconden in de magnetron, hij gaat aan de onderkant een beetje openstaan. Haal het schilletje eraf en eet hem direct op met een likje boter.

In Frankrijk schijnen ze op straat verkocht te worden: puntzakken met hete gepofte kastanjes. Daar kan ik me nu wel iets bij voorstellen! Als je een boom weet te staan (wel de tamme he!), wellicht een leuke tip voor de herfstvakantie!

vrijdag 18 oktober 2013

Over tarwemeel en kastruimte

Hoeveel tarwemeelsoorten zouden er bestaan? Sommige mensen hebben een plank vol met allerlei soorten:

  • witte bloem
  • volkoren meel
  • zelfrijzend bakmeel
  • pannenkoekmeel
  • cakemeel
  • oliebollenmix
De Achterbergen hebben slechts twee soorten tarwemeel: de witte en de volkoren variant. Daarvan kun je prima zelfrijzend bakmeel maken, pannenkoeken kun je er ook prima van bakken en voor cakemeel heb je echt geen apart pak nodig. Ook niet voor oliebollen trouwens. 

Behalve ruimte in de kast scheelt het ook nog eens flink in de euro's om pannekoeken, cake en oliebollen van gewone bloem te bakken! En je kunt makkelijk je eigen draai eraan geven door te mengen met volkoren meel of smaakmakers toe te voegen. Bijvoorbeeld:

Zelfrijzend bakmeel: 
Zelfrijzend bakmeel is niets anders dan witte bloem met bakpoeder. Bakpoeder wordt in meerdere recepten gebruikt, de Achterbergen hebben dit dus meestal ook op voorraad. Als er in een recept zelfrijzend bakmeel nodig is, kun je dit zelf maken door aan elke 100 g bloem 1 tot 2 theelepels bakpoeder toe te voegen (bron: Wikipedia). 

Pannenkoekmeel: 
De Achterbergen bakken altijd pannenkoeken met een mengsel van gelijke delen volkoren meel en witte bloem. (Op elke 200 g meel doen wij er één ei bij, een snuf zout en voldoende melk om er een mooi beslag van te maken, dat niet al te dun is.) Op internet zijn talloze pannenkoekrecepten te vinden waarbij géén pannenkoekmix wordt voorgeschreven.

Cakemeel: 
Ook voor cakes zijn er talloze recepten te vinden waar géén speciale cakemix voor nodig is. Cakemix is (patent)bloem waar smaakmakers aan zijn toegevoegd, zoals zout, citroen en vanille. Met wat fantasie maak je dus je eigen favoriete cake (en je bespaart op kastruimte en euro's).

Oliebollenmix: 
Toegegeven, de Achterbergen bakken meestal met de 'echte' mix. Ze nemen nauwelijks extra plaats in omdat de mix alleen in december wordt aangeschaft en helemaal opgebruikt, en het is gewoon prettig dat je zeker weet dat ze (enigszins) geslaagd uit de olie zullen komen. Zulke overwegingen zijn in de stressvolle decemberperiode ook belangrijk.
Maar: ook oliebollenmix is in feite niets anders dan meel met toevoegingen (suiker, weipoeder, aardappelzetmeel, zout en gist, lees ik op het pak Koopmans mix dat in onze kast staat). En als je erg graag wilt besparen, kan dat met een beetje extra moeite (om een goed recept op te zoeken) heel makkelijk. Ook van zelfgemaakt oliebollenbeslag zijn op internet vele voorbeelden te vinden.

NB: Ik heb het hier uitdrukkelijk over tarwemeel. Daarnaast kun je immers heel wat andere meelsoorten in voorraad willen hebben: maïsmeel, speltmeel, glutenvrije meelsoorten, rijstebloem, etc. etc. Wij proberen - als wij variëren met broodsoorten - één extra meelsoort tegelijk op voorraad te houden, dat eerst op te gebruiken voordat er iets anders wordt aangeschaft. Zo raakt het meel ook niet snel over datum.

donderdag 17 oktober 2013

Volkoren-havermout-kaneelkoekjes

De Achterbergen beginnen er gemak van te krijgen dat de favoriete recepten online staan. Onze dochter - die een heel jaar uithuizig is - vroeg of ik drie recepten wilde mailen, maar dat was helemaal niet nodig, ze stonden alle drie online (twee glutenvrije broodjes recepten, en het recept van apple crumble). We gaan dus heerlijk door met het publiceren van onze favorieten!

Deze knapperige koekjes zijn helemaal goedgekeurd door de Achterbergen. Niet dat ik ervan heb gegeten, het gaat nu echt goed met afvallen en ik ben bang dat ik het niet bij één koekje kan laten. Het recept komt uit mijn Sainsbury's bakboek, en we hebben deze koekjes gekozen omdat onze pot golden syrup nog niet leeg is.

Knapperige volkoren-havermout-kaneelkoekjes (16)

Nodig: 125 g volkoren meel - 50 g havermout - 75 g suiker (of gebruik minder) - 1/2 theelepel natriumbicarbonaat (heb ik ooit bij de molen gehaald, heet ook wel dubbelkoolzure soda) - 1 theelepel kaneel - 75 g boter of margarine - 1 eetlepel golden syrup (of keukenstroop) - 1 eetlepel melk

Roer in een kom het meel, de havermout, de natriumbicarbonaat en kaneel door elkaar. Verhit de boter met de golden syrup en de melk zachtjes tot de boter is gesmolten en giet het bij de droge ingrediënten. Mix goed.

Vorm twee rollen van het deeg, verdeel elke rol in 8 stukken (officieel moeten het totaal 25 koekjes worden, maar dan worden ze wel erg klein), maak van elk stukje een balletje, leg op een bakplaat en druk iets uit.

Bak de koekjes goudbruin en gaar bij 180 graden, ongeveer 18 minuten (als je er toch 25 maakt, probeer dan na 15 minuten of ze klaar zijn). Laat afkoelen op de bakplaat.

woensdag 16 oktober 2013

Huishoudboekje

De meeste gezinnen verstaan onder een huishoudboekje iets heel anders dan de Achterbergen. Hoewel het boekje op de foto echt niets anders is dan wat het woord zegt: een boekje voor het huishouden. Voor het schoonmaken, opruimen, brood bakken en boodschappen doen.

Zo af en toe gooi ik mijn huishoudroutine een beetje, of helemaal, om. Dat werkt verfrissend, en zo probeer ik het gestroomlijnder te krijgen. In tijden van vermoeidheid doe ik het maar een beetje zo-zo, en als je daarna alles weer op wilt pakken, lijkt het alsof het eind zoek is. En hoe beter je je best doet om alles weer schoon te krijgen, hoe viezer het allemaal lijkt te zijn.

Vandaar dat ik er een vrolijk boekje bijgehaald heb, en daarin ben ik aan het opschrijven wat ik allemaal zoal zou moeten doen - en dat doe ik dan ook echt.

Zo is de eerste bladzijde gereserveerd voor dingen die echt elke dag moeten:

  • was verzamelen, een was draaien, drogen en opvouwen
  • het aanrecht schoonhouden, en alle afwas naar de keuken
  • de wc beneden
  • etcetera
  • als laatste staat er sinds kort: schoenen op hun plek. En dat geldt vooral voor de jongste drie Achterbergjes, die nog wel eens hun schoenen zomaar kwijt zijn. Dit dus om voorschoolse ochtendstress te voorkomen.
De dagelijkse taken zijn trouwens niet alleen voor mijzelf weggelegd: zo af en toe proberen wij de Achterbergen erbij te betrekken, bewust te maken van waar ze soms zomaar aan voorbij lopen: een leeg glas dat ergens staat kun je makkelijk even in de keuken brengen bijvoorbeeld.

Daarna staat per dag beschreven wat er op die ene dag bijkomt, bijvoorbeeld:
  • een bed verschonen
  • broodjes bakken voor de volgende dag en alvast brooddeeg roeren voor de dag daarop
  • de wc's boven en de badkamers
  • ook etcetera.
Het huishoudboekje is nog niet klaar, toch heb ik er al heel veel plezier van. De meeste weken hebben toch een beetje dezelfde indeling: na de trompetles op dinsdag kan ik bijvoorbeeld een extra boodschap doen, op vrijdag de wekelijkse boodschappen dus dan geen grote huishoudklussen, ook etcetera. En naarmate de weken verstrijken, voeg ik zo alles wat op wekelijkse (of dagelijkse) basis gedaan moet worden, op de beste plek toe in het huishoudboekje.

En het weekend? Dat laten we lekker vrij. 

dinsdag 15 oktober 2013

Wie wat bewaart...

... die heeft wat. Ons 6-jarig Achterbergje hád toevallig al een boel opgespaard zakgeld (nooit zin om mee te gaan als de anderen wat gingen kopen), en toen vond ik in een keukenkastje (lang leve de actie van d'r uitdaging) een envelop met inhoud, die we voor zijn geboorte hadden gekregen. Even later bleek er zelfs nóg een envelop te liggen, voor een van zijn eerste verjaardagen, ook met inhoud. Alles bij elkaar had hij genoeg om een hartewens van hem te vervullen: een heuse telescoop!

Van het weekend hebben we er eentje besteld, en hij werd vandaag (zonder verzendkosten, hoera) bij ons thuis afgeleverd.

En nu staat het Achterbergje ongegeneerd onze achterbuurvrouwen te begluren, die de hele dag al heerlijk buiten aan het eten zijn. En dat eten daarna gaan liggen herkauwen, ook buiten.

Behalve dingen in de redelijk nabije verte bekijken kan hij met deze telescoop ook naar diverse hemellichamen kijken. Maar dan moeten we eerst wachten tot er geen wolken in de weg zitten.

Leuk he, als jonge kinderen zulk soort duurzame dingen kopen met hun eigen geld!

maandag 14 oktober 2013

Nieuwe kookroutine

WAT moeten we vanavond eten? Die vraag heb ik me maar al te vaak veel te laat gesteld, namelijk zo tegen het eind van de middag. Wat niet altijd zo praktisch was.

Tegenwoordig gaan de Achterbergen helemaal naar het andere uiterste. In de loop van een week zoeken we voor elke dag van de volgende week (en die loopt van vrijdag tot en met donderdag, want op vrijdag worden de boodschappen gehaald) een recept uit. Deze worden op een menulijst geschreven, met verwijzing naar het desbetreffende kookboek, en alle boodschappen kunnen ook direct op het lijstje worden gezet. Vervolgens hoef ik alleen maar een blik op de lijst te werpen om te weten wat ik ga koken.

Waarbij Planning en Organisatie alweer bovenaan het lijstje staan. Geïnspireerd door een Engels boek van mijn dochter (Twelve days of Christmas van Trisha Ashley, een leuk boek, echt waar!), kijk ik de dag van tevoren al of ik misschien iets moet laten ontdooien, en weet ik ruim op tijd wanneer ik voorbereidingen moet hebben gedaan.

En mán wat scheelt dat! Het is gewoon leuk!

Nog meer voordelen:

  • kinderen mogen meedoen met het uitzoeken wat we gaan eten
  • in het opschrijfboek kun je aangeven of het geslaagd was of niet, vervolgens kan het boek worden gebruikt als inspiratiebron, andere relevante informatie kan ook toegevoegd worden
  • je kunt aparte lijsten maken met bijvoorbeeld snelklaar-recepten, last-minute-recepten of aanraders voor als er gasten komen
  • of een wensenlijstje per kookboek (echt waar, daar ben ik mee bezig!) 

woensdag 9 oktober 2013

Flapjacks

Ooit was ik een paar maanden in Engeland. Daar maakte ik kennis met een aantal typisch Engelse koekjes, zoals florentines en flapjacks. Ik kocht bij de grote supermarkt Sainsbury's een kookboek, en daaruit maken de Achterbergjes nu soms iets. Het is goed voor de onderlinge band, bovendien is het goed voor hun Engels.

Vandaag flapjacks: een havermoutkoek. Ergens in een winkel zag ik Golden Syrup staan (en ik weet echt niet meer waar, maar het was in Nederland), die had ik gekocht voor deze Engelse recepten. Je kunt het ook vervangen door keukenstroop. De basterdsuiker had ik trouwens vervangen door een rest donkere basterd en de rest kristalsuiker.

Flapjacks (16 st)

125 g boter of margarine - 125 g lichtbruine basterdsuiker - 3 eetl golden syrup - 250 g havermout

Smelt de boter samen met de suiker en de golden syrup, roer er de havermout door. Doe in een ingevet bakblik, het liefst een vierkant van 20 x 20 cm, maar wij deden het in een ronde springvorm van 24 cm. Druk de bovenkant aan met de bolle kant van een lepel en bak de flapjacks in 25 tot 30 min. goudbruin op 180 graden. 
Haal uit de oven, snijd direct in stukken (voorzichtig, want het geheel is erg lossig), en laat daarna in de vorm helemaal afkoelen.

Tip van bloglezeres Atalanta: je kunt heel goed minder suiker gebruiken (bijv. de helft), en om het geheel nog lekkerder te maken, noten toevoegen.
Bedankt voor de tip Atalanta! Ik krijg gelijk zijn om ze weer in de oven te zetten!

dinsdag 8 oktober 2013

Kijk dat nou toch!!

Deze Achterberg (hij is 10) is niet te stoppen. Eerst via YouTube opzoeken hoe je van papier je lievelingsdier maakt (een schorpioen), en hem vervolgens in allerlei formaten maken. Waarvan deze tot nu toe de kleinste is:

een schorpioen van 2 cm

maandag 7 oktober 2013

Wiskunde en breien

In de woonkamer staat inmiddels (weer) een extra bureautafel. Voor mijn naaiwerk wel zo prettig, dan kan ik het tenminste laten liggen als we gaan eten. Of, zoals nu, kan ik weer een breipatroon ontwerpen.

Breien is net wiskunde. Als je wat over cirkels weet, zoals het getal pi en d (de diameter), en de straal, dan is het ineens niet meer zo moeilijk om een krans te breien of te ontwerpen.

Met de ervaring die ik in de afgelopen tijd heb opgedaan, ben ik nu begonnen om een krans in de vorm van een hart te ontwerpen. En als het dan eenmaal op papier staat, is het toch zó eenvoudig! Gewoon een kwestie van pi en d. En het goede ruitjespapier.

Het breien staat overigens op een laag pitje hier. En al helemaal het uitwerken van patronen. Want mán, wat een werk is dat! Foto's nemen, iets duidelijk beschrijven, een PDF maken, toch weer fouten ontdekken, etcetera etcetera. Dat is wel iets anders dan lekker een eind weg breien en klaar. Maar ik wilde er wat mee bijverdienen, en daarom staat een aantal van mijn brei-ontwerpen op Ravelry en verkoop ik ze ook zo gewoon via de mail. En in de loop van jaren is er inderdaad wel iets mee verdiend, hoewel het nooit een hoofdinkomen zal worden. (En het is trouwens toch voor het goede doel, dus de Achterbergen zullen er in elk geval niet rijk van worden).

Ik ben benieuwd wanneer het nieuwste ontwerp gebreid en klaar is! Voorlopig ben ik dus nog niet uitgebreid.

zaterdag 5 oktober 2013

Upcyclen - trui en broek

Voor onze 6-jarige heb ik gisteren en vandaag een broek en een trui in elkaar geknutseld. De broek kwam uit een oude joggingbroek voor volwassenen, de trui was gisteren nog een vest van grote broer.

Soms gaat het zo: een vest dat heerlijk zit, krijgt ineens overal gaatjes. Versleten bij de mouwboordjes, een groot gat op de elleboog, en een kapotte rits. Kortom, het lievelingsvest van grote broer, hier gedragen tijdens het trakteren op school. Zo jammer om weg te doen!

Wegdoen is (soms) helemaal niet nodig! Maak er gewoon een trui van voor klein broertje! Hieronder zal ik proberen uit te leggen hoe ik trui en broek heb gemaakt, zonder patroon, met behulp van een goed passende trui en broek.

Geupcyclede joggingbroek

Nodig: een goed zittende broek, een oude joggingbroek in een grote(re) maat.

Leg de joggingbroek plat neer, leg het broekje erbovenop, zoomlijn op zoomlijn en zijnaad op zijnaad. Geef eventueel met spelden aan waar de naden zullen lopen, geef goed de rondlopende middenachter(voor)naad aan. Het achterpand zal doorgaans wat hoger uitvallen, dat knipte ik eerst uit de dubbele stof, daarna maakte ik het voorpand op de goede maat. Doe dit in spiegelbeeld op de andere broekspijp. De boord torn je van de broek af, soms zit er een leuk stukje op dat je wilt gebruiken voor het nieuwe broekje: 


In deze broek zat ook een koord door het middelste tunneltje. Haal het koord er helemaal uit. De boord knip je op maat als de broekdelen aan elkaar zitten. Stik nu de binnenbeennaden. Keer de ene pijp en stop hem in de andere, stik de kruisnaad. Bepaal nu de lengte van de boord door hem uit te rekken en langs de bovenkant van het broekje te houden. Stik door de tunneltjes waar het elastiek in zit op de plek waar de naad komt, om het elastiek vast te zetten, maar stik niet door het middelste tunneltje waar het koord doorheen komt. Knip de boord door naast het stiksel. Knip het koord doormidden en rijg elk stuk van middenvoor naar middenachter. Laat het een klein stukje uitsteken, leg nu de boord op elkaar en stik hem dicht over het stiksel dat je hebt gemaakt om het elastiek vast te zetten. (NB dit is dus de snelle methode, als je het perfect wilt doen, haal je de boord nog verder uit elkaar en zet hem keurig met de naden naar binnen vast). Door dit stiksel komen de twee halve koordjes midden achter vast te zitten. Stik de boord aan de bovenkant van de broek en klaar is 'ie!

Geupcyclede trui

Nodig: een capuchonvest in een aantal maten groter dan de trui die het moet worden, een goed zittende trui of vest in de gewenste maat.

Probeer in te schatten hoe je het wilt gaan doen. In dit geval was het duidelijk dat de rits zou verdwijnen, nieuwe ritsen wilde ik niet aanschaffen, dus moest er een trui komen met een halslijn die ook nog gemakkelijk over het hoofd paste. Gelukkig had het vest een capuchon die (net) kon worden gebruikt voor een sjaalkraag. Van het vestje maakte ik een papieren patroon (uit de losse pols, gewoon om het vest heentekenen op het patroonpapier, een mooie mouwinzet tekenen, de mouwen opmeten en tekenen), en na enig denkwerk kwam er ook nog een sjaalkraag met inzetstuk op papier te staan. De papieren patroondelen legde ik op het kapotte (grotere) vest om te bepalen of ik het gewoon uit kon knippen, of dat er wellicht toch  naden waren die moesten worden losgetornd vanwege net even wat meer ruimte. Op deze manier kon ik met weinig moeite alles voor elkaar krijgen (natuurlijk kun je ook een kant en klaar patroon gebruiken). Het gat op de elleboog kwam wel ergens in een nieuw mouwtje te zitten, maar gelukkig zaten er ook badges op de voorkant: een daarvan paste over het gat en dat kwam op een mooie plek op de voorkant van de nieuwe mouw.
Omdat ik meer van het snelle werk ben, knipte ik de heupboord gewoon door en behandelde het in één stuk met voor- en achterpand, maar als je wat meer van de preciezen bent, kun je hem ook helemaal lostornen en beter vastzetten. 
Uiteindelijk bleven van het oorspronkelijke vest best wat leuke onderdelen zitten: de heupboord met contrasterend stiksel, de twee zakken met rits (die zitten nu zo ongeveer tot aan zijn oksels), en de opgestikte bandjes die naast de rits zaten, zitten nu netjes aan weerskanten van de middenvoornaad. 
En nog voor de koffie zat de hele trui in elkaar (en ik ben er echt niet vroeg voor opgestaan!)


vrijdag 4 oktober 2013

Trots op mijn 10-jarige

Onze 10-jarige zoon heeft het helemaal te pakken van papier. Afgelopen zomervakantie, toen wij bijna drie weken in ons huisje op Pagedal zaten, kon hij uren bij de tafel zitten, met de laptop aan, om allerlei dieren na te maken waarvan vouw-instructies op YouTube te vinden waren. Zo stond er op een gegeven moment een heel rijtje witte dieren in de vensterbank: slangen, een schildpad, een zwaluw, een velociraptor en een vleermuis.

Deze week haalde hij het papier weer tevoorschijn en begon nu zelf te ontwerpen (ik wist het wel, het zit in hem!). Hij maakte een prachtig zwaardje van papier, stevig gemaakt door er plakband om te wikkelen, en een bijbehorende schede die past als een handschoen. Zo mooi!

Daar is het niet bij gebleven: inmiddels is er een hele collectie aangelegd (de grootste op de foto is zo'n 18 cm lang). En toen hij vanmorgen wakker werd, vertelde hij dat hij alweer nieuwe inspiratie had voor een nog mooiere. Kijk, daar kan ik nou enorm van genieten!

donderdag 3 oktober 2013

Nog meer online patroontekenen - Engels

Als je maar lang genoeg zoekt, kom je steeds meer informatie tegen op internet. Het leuke eraan is dat je zo een dure cursus uitspaart, geen boeken hoeft te kopen, en toch een heleboel aan de weet komt.

Het is wel zo handig als je Engels kunt lezen, want deze mevrouw houdt van schrijven (en dat doet ze heel leuk). Op haar blog heeft ze een serie over patroontekenen geschreven (voornamelijk voor kinderen, voornamelijk voor meisjes), samen met een vriendin. Hieronder een lijstje met de gepubliceerde 'lessen':

Algemeen
Lees hier haar eerste blogje over haar eigen achtergrond, met heel veel informatie.
In dit blogje beantwoordt ze een aantal vragen die n.a.v. het vorige blogje waren gesteld.
In dit blogje behandelt ze een video die je op YouTube kunt bekijken, waarin iemand uitlegt hoe hij een basislijfje tekent.
Voor als je het leuk vindt om te lezen: hier beschrijft ze dat ze naar Singapore is gegaan om samen met haar moeder en tante een basispatroon voor haarzelf te maken.
Hier laat ze zien wat ze in Singapore heeft gemaakt, met veel uitleg om te laten zien hoe handig het allemaal is.
In dit blogje kondigt ze aan dat ze een serie over patroontekenen gaat schrijven - met opnieuw wat leuke en handige informatie.
In dit voorbereidende blogje laat ze zien welke materialen zij zelf gebruikt (anders dan hier gangbaar, maar zeker niet minder praktisch!), en geeft een aantal zeer handige tips voor het nemen van de maat (met plakkertjes op de huid bijvoorbeeld).

Patroontekenen NB het gaat hier om een patroon voor kinderen!
Uitleg over het tekenen van een basispatroon voorkant lijfje.
Uitleg over het tekenen van het basispatroon achterpand lijfje (interessant om te lezen over de twee manieren om van schouder tot schouder te meten!)
Hier beschrijft ze wat je kunt doen om te checken of alles OK is tot nu toe.
Het tekenen van een basispatroon voor de mouw.
Het basispatroon van de mouw passen en evt. aanpassen.
Het veranderen van het mouwpatroon naar bijv. een pofmouw.
Veranderingen aan het basispatroon: halslijnen, beleg en bij mouwloze modellen.
Verschillende aanpassingen voor jurkjes (en rokjes).
Een blogje over jongens, mannen, en vrouwen (een shirt voor jongens en mannen, rokken voor vrouwen).

Over het aanpassen van gekochte patronen aan een individueel kind.

Voor dames:
Het aanpassen van een patroon met coupenaden naar een prinsesselijn (in bestaande patronen).








Een inspirerend verhaal over patroontekenen (in het Engels)

Van de week stuitte ik op een Engelstalig blog van een vrouw die in Singapore is opgegroeid, en nu in Amerika woont. Zij vertelt in dit blogje hoe zij opgroeide tussen familieleden die alles naaiden, alles zelf tekenden, ze had zelfs nog nooit gehoord dat je ook patronen kunt kopen. 

In bovengenoemd blogje breekt ze een lans voor het zelf patroontekenen, en doet uit de doeken waarom dat vele malen beter, veelzijdiger en goedkoper is dan bestaande patronen gebruiken/veranderen. De moeite waard om naar te linken!

woensdag 2 oktober 2013

Grote opruiming!

Via via hoorde ik van een opruimactie, waaraan in de maand oktober door steeds meer Nederlanders wordt meegedaan: d'ruitdaging. Op het nippertje besloot ik me ook aan te melden, zodat ik vanaf dag 1 mee kon doen. Deelnemers krijgen elke dag een opdracht om ergens in hun huis op te ruimen en een x aantal dingen weg te gooien. Van tevoren moet je opgeven hoeveel dingen je in totaal denkt weg te gooien, ik zette mijn totaal na een voorzichtige schatting van 5 per dag op 155.

Op dag 1, gisteren dus, werden we aangemoedigd om het gebied rondom de kapstok onderhanden te nemen. Omdat ik weinig tijd had voor extra projecten, was ik blij toen ik sowieso al drie kerstschilderijen zag staan, die bestemd waren voor de container. Ook een paar schoenen dat onze jongste net te klein is, kon naar de kringloop-plank, dus het totaal stond direct al op vijf. In de keuken legde ik een schrijfblokje neer waarop ik turfde hoeveel dingen ik wegdeed, en o wonder, in de loop van de dag steeg het aantal geleidelijk tot 14. Gewoon een klein knopje omzetten in je hoofd en sneller een beslissing nemen.

Vandaag was de opdracht om met een dobbelsteen te gooien om te bepalen hoeveel vazen je wilt wegdoen. Onze vazen staan in de schuur (tenminste de vazen die ik minder vaak gebruik), en ik had helemaal geen zin om mijn werkgebied daarheen te verleggen, dus trok ik een kastje in de keuken open en voilà, bij de broodtrommeltjes en koektrommeltjes voor school lagen nog een paar roestige blikjes, waarin ik de Achterbergen liever geen koekjes meer meegeef. Die gingen dus in de prullenbak. En het waren er vijf.

Vanmiddag was een prima gelegenheid om eindelijk eens uit te zoeken welk Achterbergje welke winterjas aan kan dit jaar. Bovendien haalden we de kratten met mutsen, sjaals en handschoenen tevoorschijn, om die eens goed uit te zoeken. Een flinke stapel kon naar de kringloopplank. En de teller tikt alweer lekker door. Zo komen we al ver voor het einde van de maand aan de 155!

En nu moeten we een systeem verzinnen, vooral voor de drie jongsten, om hun mutsen, sjaals en handschoenen op een goede manier bij de hand te houden, klaar voor gebruik, zonder dat elke ochtend weer de vloer van de gang bezaaid raakt met de inhoud van het mutsen/dassen/handschoenenkrat. Iemand een goed idee?

dinsdag 1 oktober 2013

Shopper

voorkant tas
Een heel aardige mevrouw mailde mij een paar weken geleden. Ze had een tas op internet gezien die haar wel wat leek, maar die kostte 85 euro, en toen dacht ze aan mij. Of ik ook zoiets kon maken?

Deze tas is een variant op het 'rokje gemaakt van een broek'. Voor een tas is een grote kindermaat geschikt, ligt eraan hoe breed je hem wilt hebben. De kruisnaad en binnenbeennaden worden een stukje losgetornd en op een andere manier weer aan elkaar vastgezet. Aan de binnenkant zit nog een broek, ongeveer op dezelfde manier bewerkt, zodat er in de voering vier heerlijke zakken zitten (sleutels, portemonnee, boodschappenlijstje, etc. nooit meer tussen allerlei losse spullen onderin de tas).
Van een versleten tas van mijn dochter gebruikte ik de ringen en het binnenwerk van de hengsels, zodat die een professionele uitstraling kregen.

Vandaag deed ik de tas op de post. En ik ben heel benieuwd hoe hij wordt ontvangen!

achterkant tas