vrijdag 26 april 2013

Vakantie!

De Achterbergen hebben vakantie. Dat betekent dat het blog op de pauzestand gaat!

Allemaal een heel fijne - en hopelijk zonnige - vakantie gewenst!!

Speltbroodjes

Deze speltbroodjes zijn verrassend lekker! Ik heb wel eens gehoord dat er mensen zijn die geen tarwe verdragen, maar wel spelt. Hoe dan ook, deze broodjes, met een mengsel van volkoren speltmeel en gewone tarwebloem, zijn overheerlijk.

Het recept vond ik hier, met de kanttekening dat het brood op de foto op die website gemaakt is van 500 g speltbloem, terwijl ik een mengsel gebruikte van volkoren speltmeel en tarwebloem. Aan het deeg wordt sinaasappelsap toegevoegd vanwege de vitamine C, die het bakresultaat bevordert.

Roer 300 g volkoren speltmeel, 200 g tarwebloem, 1/4 tl droge gist, 1,5 tl zeezout, 3,5 dl water en 0,5 dl sinaasappelsap door elkaar. Dek de kom af en laat hem 12-20 uur bij kamertemperatuur staan.

Bestrooi een werkvlak met bloem, haal het deeg uit de kom en maak er een lange 'worst' van, gebruik bloem tegen het plakken. Verdeel het deeg in 10 gelijke stukken, vorm van elk stukje een bolletje. Leg de bolletjes op een bakplaat en laat ze een half uurtje rusten. Bak ze in 30 minuten bij 200°C goudbruin en gaar.

woensdag 24 april 2013

Sinaasappelcurd

In het kader van de aanstaande oranje-activiteiten in Nederland vandaag een recept van 'orange curd', het lichtoranje broertje van 'lemon curd'. Het recept heb ik ooit uit een oude Libelle geknipt (2004) en vandaag is het een officieel door de Achterbergen goedgekeurd broodbeleg.

Sinaasappelcurd smaakt - niet geheel toevallig door de aanwezigheid van drie eieren - naar ei. En naar sinaasappel. Wij vinden het lekker.

Verwarm 100 gram boter, 165 gram suiker en 125 ml (gram) vers geperst sinaasappelsap (van ongeveer 2 sinaasappels) in een pan op zacht vuur tot de boter is gesmolten en de suiker opgelost. Klop in een aparte kom 3 eieren los. Haal de pan van het vuur en roer er met een garde de losgeklopte eieren door (ik had de eieren volgens het oorspronkelijke recept er in één keer ingegooid, maar toen kreeg ik toch stukjes gaar eiwit, vandaar het bobbelige oppervlak op de foto). Verwarm het mengsel op zacht vuur nog 6 tot 8 minuten tot het gaat binden. NIET laten koken. Schenk in een schone pot en bewaar het in de koelkast. Maximaal een maand, maar zo lang zul je het vast niet kunnen bewaren!

Koningslied

Ineens was het er, het koningslied. Het bleek zo te zijn dat je tot 10 april de tijd had gehad om ideeën hiervoor aan te dragen, maar dat had ik gemist anders had het er natuurlijk heel anders uitgezien.
Afijn, ik was uiteraard zeer benieuwd naar dat lied, en bekeek het filmpje. En toen zakte mijn verwachting een beetje in. Maar dat vertelde ik aan niemand.

Toen begon de hausse aan negatieve kritiek. De een vond het lied nog erger dan de ander. Op tv kwam een taalkenner het lied tot op het geraamte afkraken - met voortdurend een golf van gelach door de studio. Leuk hoor, afkraken. Bijvoorbeeld: in het lied staan drie dingen die volgens hem volkomen tegenstrijdig met elkaar zijn: "ik zal naast je blijven staan", "we staan voor elkaar" en "ik zal achter je blijven staan". Dat is toch juist het leuke van taal? Ik neem tenminste aan dat het niet letterlijk is bedoeld. En zo ging het maar door.

Ach, ergens had hij natuurlijk wel gelijk. Er staan ook rare fouten in. Taalfouten en termen die eigenlijk letterlijk vertaald zijn uit het Engels. Maar denk eens aan Nederland als geheel. Bestaat dat louter uit perfect Nederlands-sprekenden? Dacht het niet. Je hebt de NRC-lezers, Trouw-lezers, een hele grote groep Telegraaf-lezers, en behalve alle andere-kranten-lezers ook nog een groep helemaal-niet-lezers. Neem me niet kwalijk, ik wil hierbij niet zeggen dat in deze kranten zoveel of juist zo weinig taalfouten zitten - het was nou eenmaal de metafoor die bij mij opkwam. Ik ben ervan overtuigd dat het koningslied deze verscheidenheid van Nederlanders perfect weergeeft. Die overtuiging zette me voor het eerst aan om erover te denken om het lied zelf toch te (willen) meezingen.

En toen luisterde ik gisterenavond naar het nieuws terwijl ik in de auto zat. En wat hoorde ik tot mijn opluchting? Dat de aanstaande koning en zijn vrouw alle ophef jammer vinden. Dat ze graag zouden zien dat Nederland het lied volgende week gebroederlijk zingt. En dat iedereen meedoet. Je kunt het zelf hier en hier nalezen. Over de inhoud van het lied zelf hebben ze zich niet uitgesproken. 

Dat noem ik nou een koninklijke reactie! 

dinsdag 23 april 2013

Onze nieuwe koning

Chris (5): papa, ik weet hoe de nieuwe koning heet. Eerst het woord dat je niet mag zeggen, en dan Alexander.

André: En wat is het woord dat je niet mag zeggen dan?

Chris: Billen.

OK... onze nieuwe koning heet dus Billen-Alexander.

(Voordat jullie de conclusie trekken dat dit bij de Achterbergen dus een verboden woord is: dat komt bij de school vandaan, waar de kleuters soms wel eens een beetje te veel doordraven met dat soort woorden.)

maandag 22 april 2013

Langzame koerswijziging

In januari 2009 begon ik met bloggen. In eerste instantie om belangstellenden mee te laten volgen met onze op handen zijnde verbouwing, maar ook om iedereen een kijkje te gunnen in een druk gezin waar van alles gebeurt, en niet in de laatste plaats maar wel als laatste genoemd wilde ik graag laten zien hoe fijn het leven is als je een levend geloof hebt in God, en in de weg die Hij met ons gaat.

Er kwam in 2009 nog een klein Achterbergje bij, wat stof genoeg gaf om over te schrijven. Het leven denderde door, en ik denderde lekker mee.

Nu is het ineens 2013, en ik geloof dat de meeste Achterbergen er niet meer zo van gecharmeerd zijn om op het wereldwijde web als etalagegezin te moeten optreden. Reden tot een herbezinning voor dit - toch wel veelgelezen - blog.

Ik weet niet of ik het bloggen helemaal wil missen. Soms gebeurt er iets dat ik graag wil delen, soms denk ik: had ik maar geen blog. Soms heb ik er genoeg aan om eens terug te lezen, bijvoorbeeld wat er gebeurde tijdens de verbouwing in de zomer van 2009. Of het opgroeien van ons wondertje Bart. Of ik lees alle stukjes met het label 'diepzinnig', op een of andere manier heb ik daar dan zelf ook (weer) wat aan.

Tegenwoordig ben ik, zoals jullie inmiddels wel weten, even helemaal bezig met het leven lang fit dieet. Omdat op internet daarover niet zoveel informatie te vinden is, en ik steeds enthousiaster word voor het afvallen-aspect van het dieet (laatste vier dagen 1.6 kilo), heeft het misschien wat om daar een tijdje vooral over te bloggen, tot er een redelijk voorraadje staat, net als hiervoor het niet-kneden brood (waarvan inmiddels nu wel voldoende bij elkaar verzameld is toch?).

En dan zullen we wel zien hoe het gaat.

maandag 15 april 2013

Bart en bowlen

Vandaag ging Gido's klas met de andere brugklas bowlen, en wij mochten chauffeur zijn van een groepje. Dat krijg je ervan als je zo'n mooie grote auto hebt. Bart mocht ook mee.

Nou, dat was wat. Veel klasgenoten wisten niet eens dat Gido zo'n schattig klein broertje had, en Bart wilde met iedereen high five doen, en 'boxen'. Er waren wel tien leerlingen per bowlingbaan, dat betekende dat ze een halve beurt per keer kregen: de een gooide de eerste bal, en de teamgenoot de tweede. Gido gaf zijn eerste beurt aan Bart. Langzaaaam rolde de bal naar de kegels, om ineens met een mooie boog in de zijgeul te belanden.
Bart vermaakte zich wel hoor! Behalve een paar keer een bowlingbal gooien, kon hij rondjes rennen, op de tafel klimmen, even een frisse neus halen en een zakje chips eten.

En ik vermaakte me ook wel. Zo leuk, zo'n 70 prepubers!

vrijdag 12 april 2013

Veilig autorijden

De auto van de Achterbergen heeft op de voorbank drie zitplaatsen. Bart zit vaak (zonder stoeltje, maar met gordel) in het midden voorin. Vandaag haalden we samen Elwin van school. Bart doet z'n gordel af, schuift gezellig tegen Elwin aan en zegt: "Zo, nu hoef ik geen volgorde om".
Zegt een 3-jarige.

maandag 8 april 2013

Werk in uitvoering

Sorry mensen, bij de Achterbergen is werk in uitvoering. Dus niet zoveel tijd om te bloggen. Geen nieuwe recepten. Al helemaal geen breipatronen. De betere temperaturen komen er weer aan, dus ga ik lekker aan de slag in de tuin. Ten koste van blogtijd...

woensdag 3 april 2013

Glutenvrije spijsbroodjes

Natuurlijk is het voor een glutenvrij gezinslid wel zo leuk om met de anderen mee te kunnen doen, helemaal op feestdagen. Voor deze broodjes pas ik het recept voor zoete broodjes een beetje aan, en het resultaat was zonder meer goed te noemen.

2,5 dl lauwwarme melk - 1/2 eetl fiberhusk - 1/6 tl zout - 1 tl droge gist - 45 g suiker - 125 g rozijnen - 100 g teffmeel - 175 g Schär broodmix - 1/2 tl bakpoeder - 1 ei - 1/4 pakje amandelspijs (Baukje)

Wel de rozijnen in (warm) water, laat ze uitlekken. Laat de fiberhusk even wellen in de lauwwarme melk. Weeg de overige ingrediënten af en meng alles (behalve de amandelspijs) goed met een mixer met deeghaken. Dek de kom af en laat het deeg op een warme plek rijzen. Deze keer ging het veel sneller dan in het oorspronkelijke recept, waarschijnlijk doordat ik de hoeveelheid gist heb verdubbeld. Kijk dus gewoon na 1 uur of het al in volume is verdubbeld, zo niet: gewoon nog even geduld hebben.

Snijd de amandelspijs in 8 stukjes, vorm van elk stukje een balletje. Neem voorzichtig 1/8 deel van het deeg uit de kom, waarbij je vooral moet opletten om het deeg zo min mogelijk in te drukken. Dit gaat het makkelijkst met natte handen (ik laat de kraan met een piepklein straaltje openstaan). Vouw het deeg om een spijsballetje en leg het in een ingevette springvorm van 24 cm doorsnede. Maak zo nog 7 broodjes, leg ze om het eerste broodje heen. Laat de broodjes nog een half uurtje narijzen.

Bak de broodjes gaar bij 180°C, dit duurt 20-25 minuten. Haal evt. direct na het bakken een stuk boter over de broodjes heen (voor een iets zachtere korst).

dinsdag 2 april 2013

Niet-kneden spijsbroodjes

De Achterbergen krijgen langzamerhand genoeg van de stollen die rond kerst en pasen worden verkocht in de supermarkten. Droog brood en nepspijs, daar kun je niet echt warm voor lopen. In de Allerhande heeft een keer een recept gestaan voor afbreek-bolletjes-brood met spijs erin, recept kun je hier vinden. De niet-kneden variant hiervan hebben we afgelopen Paasweekend uitgeprobeerd, en dat beviel best! Je kunt het deeg, zoals in het originele recept, verrijken met ei en melk, maar wij namen de absolute basis, gewoon met water, en zelfs dat was geen probleem. Alles naar wens dus!

Niet-kneden krentenbolletjes met spijs

250 g rozijnen - 500 g tarwebloem - 2 tl droge gist - 1/2 tl zout - 1/2 pakje amandelspijs (Baukje) - 400 ml water (of ca. 370 ml lauwwarme melk, 1 ei en 25 g zachte boter)

Voorbereiding (liefst de vorige dag): Wel de rozijnen in water, laat ze uitlekken. Meng in een kom de bloem met de gist en het zout. Doe de rozijnen erbij en het water (of de melk, ei en boter), roer alles goed door, het deeg moet iets uitzakken. Dek de kom af en laat het deeg een uur of twee bij kamertemperatuur staan (als je melk en ei gebruikt, liever op een goed warme plek, zodat je het ook echt na twee uur in de koelkast kunt zetten), en zet de afgedekte kom in de koelkast. 

Bereiding: Snijd de amandelspijs in 16 blokjes, vorm van elk blokje een balletje. Bestrooi een werkvlak ruim met bloem en leg het gerezen en gekoelde deeg daarop. Verdeel het deeg in 16 stukjes. Maak elk deegstukje iets platter en vouw het dicht om een spijsballetje heen. Leg de broodjes op een bakplaat, een stukje uit elkaar (ze passen met geen mogelijkheid in een springvorm van 24 cm, zoals in het originele recept, omdat deze broodjes kennelijk veel groter worden!), en laat ze een half uurtje op een warme plek narijzen.
Bak de broodjes gaar in ongeveer 30 minuten bij 200°C.

maandag 1 april 2013

Paasweekend 2013 en 1 april

Het is zo leuk, een groot gezin met zowel grote als kleine kinderen! Zo hadden we gisteren dubbel, zo niet driedubbel, pret met het verstoppen van een heleboel paaseitjes. Eerst werden de jongste vijf naar boven gestuurd, zodat de oudste vier (plus papa) de hele kamer door konden om de eitjes op de gekste plaatsen te verstoppen. Sjonge, ik wist niet dat je daar zó'n lol mee kon hebben!
Daarna mochten de jongsten komen zoeken - zonder stress, omdat alle gevonden eitjes in één  mandje terecht kwamen, zodat ze daarna eerlijk verdeeld konden worden - en was de pret minstens verdubbeld. Je snapt het vast wel: eitjes die goed in het zicht liggen, en niemand ziet ze.
En Bart en Chris, die hun uiteindelijk verworven eitjes opnieuw verstoppen en daarna naar de oudste twee gaan: 'nu mogen jullie zoeken, wij hebben ze verstopt, onder de tafel'.

 De saamhorigheid bleef hangen, een aantal Achterbergjes gingen zich verkleden/werden verkleed en hadden nog meer lol. Over Danny, dezelfde die op de foto zo onschuldig in de camera blikt, moet ik echt nog iets vertellen:

Vanmorgen kwam Danny met een boos gezicht de keuken inlopen, waar André en ik een beetje bezig waren. Hij zei tegen André: ik houd niet van jou. Tja, dat hebben we vaker gehoord. André nam Danny op schoot en probeerde een gesprekje met hem te houden. Maar nee, Danny hield van iedereen, behalve van papa en satan. - Maar wat heb ik dan gedaan? Ik zette me schrap voor het vanwege eerder opgedane ervaring verwachte antwoord ('alles'), maar daar kwam de aap uit de mouw. Danny zei: 'een knuffel', draaide zich om en zei '1 april'!

Daar had hij ons toch mooi beetgenomen!!