zondag 31 maart 2013

Pasen

Het blijft een wonder: de reden waarom wij Pasen vieren: Jezus is opgestaan uit de dood! Ik herinner me heftige discussies met een schoolvriendinnetje op de lagere school, wat er nou belangrijker was: het sterven van Jezus en daarmee de verzoening van onze zonden, of de opstanding en daarmee Zijn overwinning op de dood.

Het lijkt me duidelijk dat het antwoord in het Paasfeest is gegeven: dat wordt gevierd op 'de derde dag', de dag dat Hij is opgestaan om voor eeuwig te leven.

Lees hierover dit artikel: Pasen: er is een nieuwe tijd begonnen.

zaterdag 30 maart 2013

BMI van 31.6 naar 29.7

Aan het begin van dit kalenderjaar nam ik voor de zoveelste keer het besluit om af te vallen. Deze keer besloot ik om André te betrekken bij het team Achterberg (als coach/praatpaal/meedenker), en om serieus moeite te doen om meer te bewegen. De eerste maand viel ik zomaar 5 kilo af, daarna bleef het gelijk, wat ik ook probeerde. Ik geloof dat 'ze' dat een plateau noemen. Gelukkig, eindelijk, ben ik afgelopen week van dat plateau afgeraakt en zit mijn BMI niet meer in het rood!
Als voorbeeld neem ik deze keer dit blogje van Janneke uit Zweden. Binnenkort krijg ik het genoemde boek in handen (over Een leven lang fit), maar met genoemd blogje kan ik het ook wel redelijk zelf bedenken. Ik hoefde eigenlijk maar een paar dingen te veranderen en zo lang het goed gaat, gaat het goed toch?

Bewegen gaat moeilijker dan ik dacht. Ik begon zeer ambitieus met een thuisprogramma met spieroefeningen, maar hoewel ik tijdens het oefenen nergens last van heb, krijg ik daarna enorme spierpijn en een grieperig gevoel dat een week of twee weken blijft hangen. Daar zat ik niet op te wachten. Omdat ik een slechte enkel heb, kan ik niet echt hardlopen, zeker niet met dit gewicht, en krijg ik ook snel last als ik bijv. volop Zumba doe met de Wii. Van de week heb ik twee keer een half uur flink gefietst, en sjonge, wat een zadelpijn...!! Misschien toch maar een tandje lager dan.

Je BMI kun je o.a. hier berekenen.

donderdag 28 maart 2013

Terechte of misplaatste trots


Kijk, dat vind ik nou eens leuk. Een Achterberg die er in de inleiding op zijn schoolinterview (brugklas) met mij ronduit voor uitkomt dat ik veel voor hem beteken.
Dat de anderen allemaal toevallig net even iets drukker bezig waren dan ik, en dat ik daarom het hele interview mocht doen, waarbij het ook wel heel goed uitkwam dat ik zo snel kan typen, laten we maar even buiten beschouwing.

Deze Achterberg zal later, als hem in zijn examenjaar wordt gevraagd waarom hij juist voor dit boek heeft gekozen met Nederlands, waarschijnlijk iets zeggen als: 'dat was het enige boek dat de bibliotheek had'.

Kijk voor een paar extra brede glimlachen ook eens hier, voor wat eerlijkheid over wat deze Achterberg heeft geleerd van het maken van een werkstuk over de piloot (groep 6).

Dat ik daar zo trots op ben, is dat nou terecht of misplaatst?

dinsdag 26 maart 2013

Niet-kneden roggebroodjes met zonnebloempitten

Voordat deze broodjes bij de Achterbergen op tafel verschenen, moest er eerst een tochtje naar de molen worden ondernomen om roggemeel in huis te halen. Maar het was het wachten meer dan waard: deze broodjes met roggemeel en zonnebloempitten zijn al lekker zonder enige vorm van beleg!

Het originele recept komt van  een Noorse site, de Achterbergen hebben het nog iets aangepast voor eigen gemak. Er wordt hier weer uitgegaan van het originele recept van Jim Lahey, die heel weinig gist gebruikt, en het deeg 12 tot 18 uur laat rijzen bij kamertemperatuur.

Niet-kneden roggebroodjes met zonnebloempitten (10 stuks)

Voorbereiding: roer in een kom door elkaar: 150 gram roggemeel, 240 g tarwebloem, 1 tl zout, 1/2 tl droge gist, 1 el honing en 3 dl water (gewoon rechtstreeks uit de kraan). Zorg dat er geen droge bestanddelen meer te zien zijn, en zet de kom afgedekt weg bij kamertemperatuur. Laat 12 tot 18 uur staan.

Bereiding: bestrooi een werkvlak met bloem, haal met een deegschraper het deeg in één beweging uit de kom en leg het op het werkvlak. Rol het voorzichtig door de bloem zodat het goed te hanteren is, en vorm van het deeg een 'stokbrood' van ongeveer 50 cm lang. Maak de bovenkant nat met water, en bestrooi het deeg met zonnebloempitten. Verdeel het deeg met behulp van de rechte kant van de deegschraper in 10 gelijke stukken, de Achterbergen kregen driehoeken. Leg ze op een bakplaat en laat ze zo'n 45 minuten narijzen op een warme plek. Bak de broodjes gaar in 30 minuten bij 200°C.

maandag 25 maart 2013

Filmpjes

De Achterbergen zijn niet zo ontzettend filmerig. Op een of andere manier wil ik liever gewoon van de kinderen genieten en niet steeds met zo'n filmcamera proberen het juiste shot te maken. Bovendien was ik altijd bang dat we door de veelheid aan filmmateriaal nooit meer zouden kunnen vinden wat echt de moeite waard is. Het resultaat van deze houding is een kleine serie filmpjes van heel alledaagse dingen - waarvoor André de afgelopen dagen de tijd heeft genomen om die op de externe harddisk te zetten, waarvandaan we ze zó op de tv kunnen afspelen.

Wat is dát leuk! Ons kleine gezinnetje, met Gido als baby op schoot, poserend voor een kerstkaartfoto. Hoor je mij zeggen: Gido (nu 13) slaat Harry (nu 16) steeds op zijn hoofd. Dat klinkt gewoon heel gek.
En elke keer als er een pasgeboren baby'tje op de film langskomt, is het zo leuk dat je precies kunt zien welk Achterbergje in kwestie het is. De bekende trekken waren ook toen al duidelijk aanwezig.
Onze oudste, die als jongetje van bijna 3 leest uit een boekje (ja, we hebben een wereldwonder in huis, hij begon met lezen toen hij 2,5 was): "fik past op de tuin". Heeft hij de zin helemaal gelezen, volgt daarna direct: "waarom"? Ja, hij zat ook nog in de waarom-fase - klinkt ook zo gek! En een half jaartje later leest hij zonder haperen voor uit het boekje van de wolf en de zeven geitjes. Vlot en zonder haperen. Grappig, daar ben ik nog steeds trots op, ook al raakt hij al jaren bijna geen boek meer aan.

En dan de mensen van buiten ons gezin die ook af en toe op de film langskomen. Jonge kinderen op de film, in de tegenwoordige tijd mensen die zelf al kinderen hebben. Het is bijna ontroerend om zo het verleden in vogelvlucht nog een keer mee te maken.

En toch stimuleert het mij niet om me nu eens eindelijk in het filmpjes maken te verdiepen. Zoals het gegaan is, zo is het goed.

vrijdag 22 maart 2013

Arme Bart


Zijn z'n oogjes op de foto nog een beetje open, inmiddels ligt hij alweer onder zeil op de bank naast mij. Met een zeer hoorbare ademhaling. Vannacht heeft Bart weer een aanval van pseudokroep gehad, maar terwijl hij de vorige keer heel erg moest huilen, en er een stoombad en een koude-buitenlucht-behandeling aan te pas kwam, gaf hij zich er deze keer gelaten aan over. Blaffend hoesten, overgeven in de emmer, en intussen alweer zijn oogjes niet open kunnen houden. Zó schattig! Al was het dan midden in de nacht...

Zonder het te weten, en al helemaal zonder het te willen, zet hij ons hele weekend al van tevoren op z'n kop. Want met zo'n ziek kind ga je niet een weekend naar Pagedal.
Jammer dan!

woensdag 20 maart 2013

Knakworstfocaccia

Dit brood ziet er heel grappig uit als het is doorgesneden. Je kunt allerlei soorten worstjes gebruiken. Hier vind je het originele recept (in het Noors), met chiliworstjes (bestaat dat in Nederland?), brooddeeg van wit meel, en de bovenkant besmeerd met olijfolie, bestrooid met kappertjes en grof zeezout, en met halve kerstomaatjes die in het deeg worden gedrukt.

Onze variant is op deze manier gemaakt:

Niet-kneden knakworstfocaccia - 8 porties

500 g meel (je eigen favoriete mengsel: bij ons half volkoren/half wit) - 1/2 el grof zeezout - 2 tl gedroogde gist - ruim 4 dl water - kruiden voor een smaakje aan het brooddeeg: cayennepeper, paprikapoeder, peterselie en hot ketchup of gebruik je eigen favoriete smaakmakers
2 blikjes knakworstjes, evt. grof zeezout om mee te bestrooien (beviel ons niet zo)

Voorbereiding: kan een dag van tevoren, of anders minstens drie uur voor het bakken: Roer de ingrediënten voor het deeg door elkaar. Voeg zoveel water toe, dat er geen droge bestanddelen meer zichtbaar zijn, het deeg moet iets uitzakken. Sluit de kom af en laat hem een uur of twee bij kamertemperatuur staan om te rijzen. Zet de kom in de koelkast.

Bestrooi een werkvlak ruim met bloem, laat de knakworstjes uitlekken. Haal het gekoelde deeg uit de koelkast en haal het met behulp van een deegschraper in één beweging uit de kom, laat het vallen op het werkvlak. Strooi ook wat bloem over het deeg om het goed hanteerbaar te maken. Verdeel het deeg in twee stukken, druk een deeghelft uit op een bakplaat. Maak rijen van de worstjes over het hele oppervlak, laat aan de randen een stukje vrij. Druk de andere deeghelft op het werkvlak uit tot het ongeveer even groot is, en leg die op de worstjes, druk het deeg goed aan, vooral aan de randen. Laat het brood 30 tot 45 minuten narijzen (het liefst op een warme plaats). Kwast de bovenkant evt. in met melk, bestrooi evt. met grof zeezout, en bak het brood bij 200°C gaar in ongeveer 30 minuten.  

dinsdag 19 maart 2013

Mijn/haar/hun levenslot

Een indrukwekkende begrafenis was het vandaag. Van een dappere, lieve, zorgzame moeder. Een van de dingen die mij het meest raakten, was dat de dominee vertelde dat hij tijdens de laatste periode van haar ziekte aan haar had gevraagd om hem over haar geloofsleven te vertellen. En dat zij toen geantwoord had met dit vers:

'k Stel mijn vertrouwen op de Heer, mijn God
want in Zijn hand ligt heel mijn levenslot.
Hem heb ik lief, Zijn vrede woont in mij.
'k Zie naar Hem op en ik weet: Hij is mij steeds nabij.

Wat een nalatenschap voor haar gezin, dat zij zulke herinneringen mogen hebben! Het geldt immers ook voor henzelf.

maandag 18 maart 2013

....

Wat is het leven toch ... ik kan het woord niet vinden. Intensief komt er dichtbij. Helemaal nu de Achterbergen de afgelopen week twee sterfgevallen van redelijk dichtbij mee hebben gemaakt. Het ene plotseling, een leraar van de middelbare school, waardoor het hele weekprogramma voor een van de oudere Achterbergen wordt omgegooid. En het andere zagen we al wel aankomen. Extra heftig omdat het de moeder betreft van drie jonge kinderen, klasgenoten van de Achterbergjes. Jaren lang ziek geweest, met bewonderenswaardige moed zo lang mogelijk doorgaand. 

Wat is het dan toch fijn als je "niet bent als degenen die geen hoop hebben". Dat je weet dat het wordt gewaardeerd als je voor de achterblijvenden bidt. Dat ze ontvankelijk zijn voor troost vanuit Gods woord. 
De Achterbergen weten waarvoor ze zullen (blijven) bidden!

zaterdag 16 maart 2013

Sjonge, dat wist ik niet!

Winterwortels van onze supermarkt zijn zo lekker schoon. Dat was vaak een reden voor mij om ze te verkiezen boven de zanderige wortels van de groenteman, die een spoor van zand achter zich laten in boodschappentas, koelkast en keukenvloer.

Vanmorgen was de groenteman zo aardig om mij uit te leggen waarom hij alleen maar zanderige wortels wil verkopen: zo zijn ze veel langer houdbaar. En inderdaad, de wortels in die zakjes hebben veel sneller lelijke bruine plekken.

Hetzelfde geldt voor aardappels: schoongemaakte aardappels bederven veel sneller. Nu gaan de aardappels er bij de Achterbergen sowieso heel snel door, maar toch vond ik het wel prettig om te weten.

In het vervolg heten we al het extra zand dat via de groenteboer ons huis binnenkomt, dus maar van harte welkom!

woensdag 13 maart 2013

Eeuwige klauteraar


Mocht er een kampioenschap klauteren gehouden worden, dan zou Chris de onbetwiste winnaar zijn. We zullen nooit vergeten dat hij toen hij nog geen 2 was, ineens over de steiger rond ons huis liep, twee verdiepingen hoog, en daar de bouwvakker begroette die daar bezig was. Ik heb er ook over geblogd: hier.
In de loop van de tijd hebben we inmiddels begrepen dat hij bezit over een DRANG om hogerop te komen. Letterlijk. En dat terwijl hijzelf nog steeds zo'n klein onderdeurtje is.

Een geweldig kind is het, met een tomeloze energie en genoeg voorzichtigheid om zich geen breuken te vallen. Maar dat weerhoudt hem er niet van om overal tegenop te klimmen. Zo klimt hij regelmatig in de deuropening van de keuken omhoog, zodat ik met gemak (gebukt) onder hem door kan lopen.

Gisteren mocht hij mee naar de bibliotheek. Daar staan speelse kasten voor de boeken, met een laag en een hoog gedeelte, en een schuine overgang daartussen.
Toen ik klaar was met het uitzoeken en invoeren van de te lenen boeken in de computer, en om me heen keek waar Chris gebleven was, zag ik hem in de verte ergens tegen het plafond aan zitten. Was hij bovenop een van die boekenkasten geklommen...

Dat jongetje komt er wel in het leven!

dinsdag 12 maart 2013

Italiaanse bollen - of iets wat erop lijkt


Vroeger - toen er nog maar weinig Achterbergen waren en we zelfs  nog in ons vorige huis woonden - haalde ik op zaterdag vaak Italiaanse bollen. Die belegden we dan met kaas, salami, en ui of ansjovis (naar voorbeeld van de beroemde Italiaanse bollen die je in Utrecht op de Oude Gracht kon kopen), en voor de liefhebber deden we ze dan in de magnetron.

De structuur van de zachte witte puntjes die ik laatst heb gebakken, deed me aan die Italiaanse bollen denken, en dan is het een kleine stap om het recept een klein beetje aan te passen.

Ik nam het recept voor niet-kneden zachte bolletjes, verdubbelde dat, liet de suiker eruit weg en in plaats van de bolletjes tegen elkaar aan te laten rijzen in een vorm, legde ik ze op de bakplaat een eind uit elkaar. De bovenkant kwastte ik voor het bakken in met melk.
Als resultaat kreeg ik 12 heerlijke, iets compactere vanwege het gemis van de suiker, stevige bollen.
Naar believen kun je natuurlijk (Italiaanse) kruiden door het deeg doen, of een gedeelte van de bloem vervangen door volkoren meel. Lang leve het experimenteren!

Niet-kneden Italiaanse bollen (of iets wat erop lijkt) - 12 stuks

836 g bloem - 4 tl gist - 40 g aardappelzetmeel - 40 g elk (magere melkpoeder) - 3 tl zout - 100 g gesmolten boter - 300 ml lauwwarme melk - ruim 300 ml lauwwarm water - naar keuze: (Italiaanse) kruiden

Roer alles snel door elkaar, het deeg wordt door het opstijven van de gesmolten boter later wat steviger, dus maak het deeg aan de zachte kant. Dek de kom af en laat hem  twee uur bij kamertemperatuur staan, of tot het volume is verdubbeld. Zet de kom in de koelkast. 
De volgende dag (of als het deeg voldoende is gekoeld) haal je het deeg in één beweging (met een deegschraper) uit de kom, en laat het op een bebloemd werkvlak vallen. Maak er een symmetrisch figuur van (cirkel of rechthoek) en verdeel die in vier gelijke stukken (met de rechte kant van de deegschraper), die je elk weer in drie stukken onderverdeelt. Vorm van elk deegstuk een mooie bol, door een beetje extra bloem op een kant te wrijven, en die kant als een jasje om het bolletje in te stoppen. Leg de bollen op de bakplaat, een stukje uit elkaar, om nog een keer te rijzen. Zet de bakplaat deze keer op een warme plek, ongeveer een uur, totdat ze mooi gerezen zijn. Kwast de bollen in met melk voor ze de oven ingaan en bak de bollen bij 175°C gaar, ongeveer 30 minuten.

maandag 11 maart 2013

Foto van Elwin in huis


Elwin bedacht gisterenavond vlak voordat hij naar bed moest, dat hij vandaag een foto mee naar school moest nemen. Van hemzelf, met een ander gezinslid samen, ergens in ons huis. De makkelijkste manier om zo'n foto op te duikelen is om er dan maar eentje te maken. Heb je ook  nog eens het voordeel dat je zelf kunt beslissen met wie. En waar.

Na enig wikken en wegen tijdens het ontbijt was hij eruit: met Bart. En bij het paard in de gang. Dat paard staat een lege ruimte op te vullen voor de officiële voordeur. Die aan de zijkant van het huis zit. En die dus nooit gebruikt wordt. De Achterbergen gebruiken 90% van de tijd de achterdeur - die dus aan de voorkant zit, en waar voor bezoek netjes een bel op de deur zit geplakt. De overige 10% wordt gebruik gemaakt van de schuifpui aan de achterkant van het huis - en het dichtst bij de fietsenschuur.

Zo zie je maar, de Achterbergen hebben vele ins en outs.

vrijdag 8 maart 2013

Lachen om SPAM

Zoals waarschijnlijk elk blog krijgt ook het Dagelijks leven bij de Achterbergen regelmatig spam-reacties. Blogger beoordeelt ze meestal correct als spam, en zet ze in een aparte folder, zodat ik er alleen maar achter kom dat ik spam heb gekregen door de mailtjes die er van elke reactie worden gestuurd.

Vanmorgen bekeek ik de spam-reacties en wat ontdekte ik? Ze zijn eigenlijk bijzonder grappig! Zeker in combinatie met de blogjes waar de reacties onder stonden. Lees maar mee:

Een reactie op een blogje over Franks kamer, waarin ik beschreef hoe chaotisch wij soms te werk gaan: het is bijna onmogelijk om mensen te vinden die juist op dit gebied ervaren zijn, maar het lijkt erop dat u weet waarover u het heeft! Bedankt! kijk ook eens op mijn webpagina laser spine institute.

Een kort berichtje over de nieuwe keramische pannen lokte de volgende reactie uit: Ik voeg dit toe aan mijn favorieten. Bovendien verwijs ik mijn vrienden naar dit weblog. Omdat ik het zo leuk vond om te lezen, krijgt u ook mijn link: female enhancement.

En dan deze, een reactie op een simpel stukje over een zelfgemaakte versiering voor de vensterbank: Ik houd ervan om stukjes te lezen die mensen aan het denken zetten. Hartelijk dank dat ik een commentaar mocht achterlaten! Mijn website - deal dash.

Een blogje waarin ik meldde dat er een breipatroon was vertaald kreeg de volgende reactie: Hoi, misschien slaat dit niet echt op dit onderwerp, maar ik vraag me af of blogs WYSIWYG editors gebruiken, of moet je handmatig coderen met HTML. Ik begin binnenkort aan een blog maar ik kan niet coderen dus ik wilde wat advies van iemand met ervaring. Elke hulp is welkom! Ook welkom op mijn website: autoverzekering berekenen. 

Je zou het bijna niet geloven wat iemand schrijft over mijn blogje over hoe ik één kop koffie zet: Ik weet niet waar u uw informatie vandaan haalt, maar wat een goed onderwerp! Ik moet er wat meer tijd aan besteden om ervan te leren en het te begrijpen. Bedankt voor de fantastische informatie, ik was op zoek naar deze informatie voor mijn missie. Bezoek ook mijn website: Chinese white tea.

Toen Bart de gewoonte ontwikkelde om zijn bed af te halen zodra hij wakker was, en ik daar een blogje aan wijdde, kreeg ik het volgende commentaar: Dit verbazingwekkende stukje tekst is wat ik noem doortastend en bovendien getuigt het van een diep inzicht. Mijn nicht onderzoekt dit soort factoren, dus ik ga haar over deze website informeren. Mijn weblog - female enhancement.

Een enkel blogje krijgt extra veel spam. Misschien doordat er een link naar een andere website in staat? Eentje spant de kroon, het blogje over de gekookte eieren die in de vorm van een hart worden gedwongen. Het roept de meest tegenstrijdige reacties op, maar geen van deze reacties heeft gelukkig een directe relatie met het onderwerp van het blog, of het moest een directe digitale relatie zijn, die dit soort mensen/robotten? onderling verbindt, waardoor ze bij de hartvormige eieren terechtkomen.

Bovenstaande reacties kreeg ik (uiteraard) niet in het Nederlands, maar in het Engels. De Griekse vertaal ik maar niet, dat is voor mij Chinees.


dinsdag 5 maart 2013

Pain d'épi met bacon en kaas

Het dagelijks leven bij de Achterbergen is druk tegenwoordig. Zelfs zó druk, dat het bloggen erbij inschiet. Alles de juiste prioriteit...

Brood bakken gebeurt nog steeds volop. Zoals deze pain d'épi - wat korenaar betekent - met een vulling van bacon en kaas. Zo'n korenaar ziet er mooi uit, en kan eenvoudig in kleine stukken worden gebroken. Uiteraard kun je eindeloos met de vulling variëren!

Tegenwoordig maak ik graag basisdeeg op maat, dus voor één keer bakken. Juist omdat het zo weinig moeite is om te doen, maakt het niet echt uit, en zo kan ik beter inspelen op de verschillende wensen, die neerkomen op een verschillend gehalte volkoren meel en/of kruiden door het deeg.

Recept niet-kneden pain d'épi met bacon en kaas

Voorbereiding (bijvoorbeeld een dag van tevoren): Meng 500 g meel (bijv. half volkoren/half wit) met 1/2 el grof zeezout en 2 tl gedroogde gist. Roer er ruim 400 ml water door, zodat je het nog net kunt roeren en er geen droog meel meer zichtbaar is. Het deeg moet een beetje uitzakken. Dek de kom af en laat hem 2 (tot 3) uur bij kamertemperatuur staan. Zet de kom in de koelkast. Het deeg is beter te verwerken als het gekoeld is, dus laat het minimaal een paar uur in de koelkast staan.

Bereiding: Bestrooi een werkvlak ruim met bloem. Haal het deeg in één stuk (met een deegschraper) uit de kom, laat het op het werkvlak vallen. Bestrooi de bovenkant ook met bloem (gebruik steeds voldoende bloem tegen het plakken!) en verdeel het deeg in vier stukken. Duw elk stuk uit tot een rechthoek, iets kleiner dan de bakplaat (na het oprollen wordt het langer omdat het zo'n slap deeg is). Verdeel een paar in stukjes gescheurde plakjes bacon over de deeglap (3 plakjes per deeglap, of naar smaak), en strooi er geraspte kaas naar smaak over. Rol de rechthoek in de lengte op (bij mij was de rechthoek niet zo breed, ik hoefde de randen alleen maar aan elkaar vast te knijpen). Doe hetzelfde bij de overige stukken deeg. Als het te plakkerig wordt, niet wanhopen, maar gewoon nog een beetje bloem ertegenaan gooien. Leg de 'worsten' op een of twee bakplaten en laat ze een half uurtje rusten.

Knip de deegworsten in, en leg de stukken deeg beurtelings naar links en rechts, om de vorm van een korenaar te maken. Kijk evt. naar dit filmpje, vanaf ongeveer 1:00 begint hij met knippen. Kwast de bebloemde randen nog even in met melk en bak de broden bij 200°C gaar, 25-30 minuten.