maandag 29 oktober 2012

Kapstokboom

Frank was wel een beetje teleurgesteld dat zijn grote zus de kapstok kreeg die op zijn kamertje hing, en waaraan hij altijd zijn pyjama/kleren hing.
Gelukkig heeft hij een grote broer die een jaartje ervaring heeft bij een houtbedrijf. Van een paar latten werd een heuse boom in elkaar geknutseld. Manshoog. Je zou er bijna een piek opzetten. Frank is er helemaal blij mee.
Ik ook.

Leuke boom he?

vrijdag 26 oktober 2012

Een keiharde les

Een nogal opzienbarend berichtje over een (christelijke) school ergens in een dunbevolkt gebied in Nederland. De school telt 50 leerlingen, dat is misschien niet veel, maar zo lang het er meer zijn dan 23 heeft de school bestaansrecht. Het is de enige school in een klein dorp, dus veel concurrentie is er niet echt.
Dan stuurt een van de leerkrachten een e-mail waarin ouders door het slijk worden gehaald. Aan wie de mail gestuurd werd is niet bekend, maar de mail kwam per ongeluk ook bij ouders terecht. En daarna bij meer ouders. Toen de school na de herfstvakantie weer haar 50 leerlingen wilde verwelkomen, kwamen er maar 15 opdagen. De andere 35 leerlingen waren door hun ouders inmiddels bij een andere school aangemeld. Een inderhaast opgetrommelde bemiddelaar kon de breuk niet meer lijmen - volgens de ouders was het vertrouwen te ernstig beschadigd. De school kan de deuren nu ook voor de resterende 15 leerlingen sluiten, want 15 is geen 23...

Wat een keiharde les! Het heeft mij aan het denken gezet. Wat doe ik met negatieve dingen over anderen? Mocht het al zo zijn dat ik het met iemand anders wil bespreken, op welke manier doe ik dat? Ik ben ontzettend blij met mijn opvoeding op dit gebied: mijn ouders leerden ons om altijd zo over andere mensen te praten (of te schrijven) dat ze er zelf bij zouden mogen zijn. Dat het hen niet zou schaden als het hen per ongeluk ter ore zou komen. Zelfs al zou je het hebben over de minder positieve kanten van de ander, de manier waarop het wordt besproken, met de bedoeling om ze te helpen bijvoorbeeld, zou duidelijk te merken moeten zijn.

En het mag duidelijk zijn, ordinaire roddel hoort nergens thuis, en al helemaal niet in een christenleven!

donderdag 25 oktober 2012

Voor mensen met een vol hoofd

Speciaal voor mensen met een vol hoofd is er een boek in de handel: het vollehoofdenboek. Niet alleen heel herkenbaar voor (ouders van) mensen met autisme, maar ook voor andere hoofden die "snel vollopen", of weet ik veel wie nog meer. (Stiekem hoop ik natuurlijk voor mezelf ook goede tips tegen te komen, want mijn eigen hoofd wil soms ook gewoon even niet meer).

Een klasgenoot van Frank had er thuis veel aan gehad, zijn ouders en zusje ook, en wij kregen er een enthousiast mailtje over. Inmiddels hebben wij het boek zelf ook in huis, en zijn Frank en ik er samen in begonnen. Het is een leuk werkboek, met veel herkenbaars erin, en tips voor mensen met een vol hoofd zelf plus tips voor de mensen die met hen omgaan.

Dieper op het boek ingaan lukt nu nog niet, want we zijn nog maar net begonnen, maar ik verwacht er wel wat van!

dinsdag 23 oktober 2012

Jongenscupcakes

Het feestje in de herfstvakantie was een groot succes. De jongens hebben eerst zelf cupcakes versierd met marsepein en fondant, dat we in jongenskleuren konden kopen (bij Xenos, maar ik zag ze even later bij de Hema ook).

Elwin maakte natuurlijk een schorpioen en een cobra, zijn lievelingsdieren!!

maandag 15 oktober 2012

Vertaald patroon

De Nederlandse beschrijving van de krans met ingebreide poppetjes en hartjes is klaar. Op de foto is te zien hoe de krans is gesloten: met een i-cord (van 2 steken breed) worden de steken van beide kanten afgekant.

Patroon is te koop op Ravelry, of stuur even een mailtje naar karien.achterberg@gmail.com.
Het kost € 2,00.

Herfstvakantie

Deze week wordt er bij voorkeur niet geblogd bij het Dagelijks leven. Er is herfstvakantie, dus er is veel te doen. Er komen logees, er komt een feestje van drie Achterbergjes tegelijk, er wordt gebreid en vertaald, en dan is de week misschien al wel weer om.

Tot volgende week dan maar!

donderdag 11 oktober 2012

Weer aan het (brei)werk

Nu het kouder begint te worden, komen de breipennen als vanzelf weer tevoorschijn. Met een druk Achterbergs gezin kun je wel wensen dat je er alle tijd voor hebt, maar het is gewoon niet zo. Heel goed hoor, als ik al mijn wensen zou volgen, zou ik minstens duizend jaar nodig hebben om ze te vervullen. Er moeten dus keuzes gemaakt worden.

Misschien vinden jullie het leuk om te zien wat ik gemaakt heb. Zelf word ik heel vrolijk van deze krans, die ik in het voorjaar al gemaakt heb, maar gisteren heb ik het patroon pas afgekregen en op de Engelse breisite Ravelry gezet (zie ook mijn Engelse breiblog).

De achterkant is eigenlijk een tweede voorkant, met ingebreide hartjes. Ik heb de krans ook in andere kleuren gemaakt, de achterkant daarvan ziet er zo uit:



maandag 8 oktober 2012

Strafwerk

Je mag als moeder de juf natuurlijk niet tegenspreken, op school niet, maar ook niet thuis als ze er niet bij is. Dat is soms wel een beetje moeilijk, vooral als je (meer dan gemiddeld begaafde) zoon uit groep 6 voor straf drie werkbladen moet maken omdat hij z'n huiswerk toch niet had ingeleverd. Dikke tranen op school, en in de auto, sja, wat moet je daar als moeder/opvoeder nou mee?

Nou, wij wisten het gelukkig wel. Gezellig samen bij de tafel, drinken erbij, koekje erbij, chocolaadje erbij, en samen dat vermaledijde strafwerk maken. Wel supersaai, want supermakkelijk, maar daardoor ook achter elkaar doorschrijven tot het af is.
En daarna een voorzichtig lachje krijgen omdat we ons bij voorbaat al verheugen op de volgende keer strafwerk.

vrijdag 5 oktober 2012

Kleine slimmerik

's Morgens voor schooltijd willen de Achterbergjes graag tv kijken. Of computeren. Maar dat mag alleen als ze verder helemaal klaar zijn: aangekleed, ontbeten en tas ingepakt. Een uitzondering hierop vormt Bart, die vaak om half zeven al uit zijn kamer komt en niet naar school hoeft. Vanwege de drukte en het gemak mag hij dan soms al even een stukje film kijken. Dit kan natuurlijk niet op de lange duur, want de andere Achterbergen schuiven gewoon aan, in pyjama, en dan wordt het wel heel lastig om ze op tijd op school te krijgen. Nieuwe regel dus, 's morgens voor school de tv uit. En de computer ook. 
Vanmorgen had ik Bart dus verteld dat de tv niet aanging. Even later was hij in de drukte van de ochtend verdwenen. En waar denk je dat hij was? Boven in ons bed, met de iPad, een filmpje aan het kijken...

Zo'n kleine slimmerik!