vrijdag 30 maart 2012

Klusles

Jong geleerd is oud gedaan. Dat geldt natuurlijk ook voor klussen zoals het in elkaar zetten van meubels. Hoog tijd voor de Achterbergjes om wat klusles te krijgen. Om maar direct op hoog niveau in te springen (want wie heeft er nooit gehoord van onduidelijke werkbeschrijvingen?) toog ik met Bart naar IKEA. We kwamen terug met tien dozen. Waarin tien bouwpakketten.

En nu weet Chris wat een deuvel is. En Frank en Elwin kunnen geheel zelfstandig een werkbeschrijving lezen, en ernaar handelen. Helemaal zelf hebben ze een stoel in elkaar gedraaid (en dat is toch nog best een karweitje hoor!).

En nu hebben de Achterbergen nieuwe eetkamerstoelen. Da's een mooie bijkomstigheid van die klusles!

donderdag 29 maart 2012

Een echte aansmurfer

Heb je kinderen die te veel achter de computer (willen) zitten? Leen dan eens 'De Smurfen - het boek dat alles weet'. Een goede gelegenheid om eens met je kinderen (of met jezelf) over je internetgebruik te praten.

Voor degenen die niet kunnen wachten, of die eerst wat meer willen lezen, hier een korte samenvatting:

Tijdens de afwezigheid van Grote Smurf ontdekt Brilsmurf 'het boek dat alles weet'. Je hoeft het maar een vraag te stellen en je krijgt het antwoord. Binnen de kortste keren hebben alle smurfen ineens dringend behoefte aan antwoorden op allerlei vragen. Ze moeten er wel voor in de rij staan tot ze aan de beurt zijn om hun vraag te stellen. En daarom verwaarlozen ze hun taken. Ze krijgen soms ook niet helemaal het goede advies. En dus gaat er soms iets mis. Want het boek geeft dan wel antwoord op hun ene vraag, maar vermeldt er niet bij dat er soms ook bijwerkingen zijn, of andere minder leuke effecten.

Kortom, een mooie parodie op het 'alles-willen-weten-en-op-internet-kan-dat-ook'-syndroom. Bij de Smurfen komt het uiteindelijk allemaal goed, doordat Brilsmurf nog net op tijd bij zinnen komt en  het boek in de rivier gooit. Maar of dat in het echte leven ook de oplossing is? Misschien gewoon leren om het niet zo erg te vinden om toch niet alles te weten, en het computergebruik verder binnen de grenzen te houden?

woensdag 28 maart 2012

Winterwas

Met zulk mooi weer zou je niet denken dat je de mutsen, sjaals en wanten nog nodig hebt.

Zeker niet het eerste half jaar.






Dat levert dus een kleurig plaatje op.

dinsdag 27 maart 2012

Die staat goed

Dat is nou het leuke van een broer die gaat trouwen: er zijn meubels over! De bank was voor de Achterbergen en dat viel in zeer goede aarde. Er stond namelijk een klein bankje, waar maar heel weinig Achterbergjes op pasten en dan had je steeds ruzie. En het bankje was ook nog stuk gegaan. Geen goede kwaliteit inderdaad, maar wel goedkoop. En nu staat er een heel grote bank. Er passen makkelijk vijf mensen op naast elkaar en dat is best handig als er een leuk tv-programma is. En de bank kunnen we ook nog naar het zitgedeelte aan de andere kant van de toog schuiven, als we eens een keer met veel mensen tegelijk willen zitten.

De Achterbergen hebben de bank een heuse opknapbeurt gegeven. Alle hoezen konden in de wasmachine, zelfs de rugkussens hebben een wasbeurt in de machine gekregen. En de zitkussens kregen een luxe behandeling op de trampoline met Vanish (ooit gratis bij de boodschappen gekregen) en de stoomreiniger.

En nu is het echt een Achterbergse bank geworden. Voor hopelijk veel zitplezier!

maandag 26 maart 2012

Linkje

Vandaag een link naar het weblog van een geloofsvriendin. Omdat er veel christenen zijn die bij de Achterbergen komen lezen, die dat weblog nog niet kennen. En omdat het echt de moeite waard is om daar eens een kijkje te nemen.

donderdag 22 maart 2012

Tip voor creatievelingen

Het is lente! Ook de Achterbergen kunnen er niet meer onderuit. De zandbak is ingewijd, de trampoline ook (het eerste paar schoenen alweer bij de trampoline teruggevonden), en we kunnen zowaar al in de zon zitten buiten!!

Vandaag kreeg ik een tip die ik graag wil doorgeven aan alle creatieve bloglezers. Er is een nieuwe, snel groeiende, Engelse, website voor creatieve mensen: www.craftsy.com. Met breipatronen natuurlijk, anders was ik er niet op gekomen, maar ook haken, naaien, borduren, quilten, weven, tot zelfs taart decoreren aan toe. Er staan patronen op die je kunt downloaden, veel ervan kosten wat, ook veel zijn gratis. Om daar rond te kunnen kijken, moet je wel een account aanmaken...

Vandaag schreef Craftsy een wedstrijd uit. Je moet een foto van iets zelfgemaakts uploaden met als thema 'lente'. Nou, die had ik natuurlijk wel, dus op mijn eerste dag als Craftsy-bezoeker heb ik gelijk maar bovenstaand plaatje ingezonden. Degene met de meeste 'hartjes' wint een gratis workshop naar keuze op de genoemde site.

woensdag 21 maart 2012

Onverwachts dagje uit

Zo doe je 's morgens vroeg nog gewoon de kranten en je bereidt je voor op een normale, drukke woensdag,
zo besluit je even later om je oudste zoon ruim 200 km verderop naar een examen te brengen, daar te blijven wachten om hem ook weer mee terug naar huis te nemen.
En Bart mag mee.
En je laat de boel de boel.

Je vraagt of een andere moeder je jongste schoolkinderen thuis aflevert, en je man is gelukkig thuis om een oogje in het zeil te houden.

Dat is gewoon een ontspannen dagje uit! In de auto een heel gesprek met je zoon, dan met Bart op visite bij een kennis die daar in de buurt woont.
Als er een sms-je komt dat het examen gemaakt is, 2,5 uur eerder dan toegestaan, ga je de oudste zoon weer ophalen en rijd je weer naar huis.

Niet zo ontspannen meer, want jongste zoon is het zat en je was vergeten hoe het ook alweer was als een kleintje in de auto volhardt in het huilen.
Eindelijk, eindelijk, accepteert hij je zingen, trekt de hand die je op zijn hoofd had gelegd over zijn oogjes heen en valt, nog een hele tijd nasnikkend, in slaap.

Nog net op tijd om een verlaat diner te maken, komen we weer thuis. Met een onderweg aangeschaft toetje. Dat nog even in de vriezer moet.

Toch wel fijn, zo'n onverwachts dagje uit!

dinsdag 20 maart 2012

Ritsreparatie

Sommige ritsen zijn gauw stuk. En tegenwoordig kun je soms beter een nieuwe jas kopen dan de rits repareren, al kun je dat zelf. Ritsen zijn gewoon duur. De Achterbergse jasjes niet.

Inmiddels weten we zo'n beetje hoe een rits in elkaar steekt. En dat je hem soms ook redelijk makkelijk kunt repareren. Nadat André dat een tijdje geleden met een jas van Danny had uitgehaald (die heeft nu een bruine rits met een witte ritstrekker erop), was het vanmorgen mijn beurt om de rits van Chris' jas te repareren. Het trekkertje was finaal doormidden gebroken, dat was niet te repareren natuurlijk. Maar gelukkig heb ik vroeger jarenlang knopen en ritsen afgetornd van kledingstukken die versleten waren, dus hadden we nog een deelbare rits liggen. Nu niet meer. Het (witte) trekkertje is eraf. Die zit nu op de jas van Chris. Het is een beetje een geduw om hem erop te krijgen, maar als het eenmaal gelukt is, gaat het weer als een trein.

Nu het ophanglusje nog repareren...

maandag 19 maart 2012

Groen

Altijd leuk, die acties waarbij je iets aan familie en vrienden moet verkopen... niet dus. Als de Achterbergen van de lagere school weer eens zo'n actie in de maag gesplitst krijgen, zijn we altijd extra blij dat Frank op een andere lagere school zit. Deze keer had elk kind op school een tekening gemaakt waarvan verjaardagskaarten gedrukt werden. En dan mochten ze setjes van zes van diezelfde kaarten verkopen voor zes euro per setje. Reken maar uit, dat is dan vier keer zes is vierentwintig pakjes kaarten. Aan de buren verkopen? Als er in alle straatjes van je omgeving ook schoolgenootjes wonen? Vergeet het maar. Familie? Ja hoor, maar wel tot op zekere hoogte.

Kortom, dit soort dingen nemen de Achterbergen een beetje luchtig. Dat hebben we wel geleerd. Ook al kreeg elk kind dat alles verkocht een verrassing.
Twee kinderen verkochten - tot onze vreugde - wel alle kaarten. Met grote dank aan degenen met wie we samen waren op die ene zondag dat we de setjes kaarten wèl bij ons hadden. En zij kregen de verrassing.

Inmiddels is de verrassing al aardig groen geworden. Maar dat is ook de bedoeling. En de twee Achterbergjes geven ze om beurten een grote slok water.

donderdag 15 maart 2012

Grote schoonmaak!

Het mooie weer heeft zélfs bij mij voorjaarskriebels tevoorschijn getoverd. En dat zegt wat.
Vandaag ging de kamer rigoureus ondersteboven. Alles van z'n plek - voor zover mogelijk - inclusief het nog tamelijk nieuwe vloerkleed. Het ligt er net iets meer dan een jaar en wordt regelmatig gestofzuigd. Ik ben er heel erg blij mee, want je ziet er niks op en het kostte maar 30 euro bij de Kwantum. Dat je er niks op ziet, bleek vandaag nog eens extra, toen het kleed omgekeerd werd op de trampoline. De mattenklopper moest eraan te past komen (ja, die hebben de Achterbergen ook!) want de stroom zand en stof wilde maar niet stoppen. En dat had je er nou echt niet aan afgekeken...

Voelt goed, een schoon kleed onder je voeten!

woensdag 14 maart 2012

Waar heb ik dat eerder gehoord...

De CITO-toets achter de rug, de uitslag binnen, aangemeld voor het vervolgonderwijs, ziezo!

'Waarom moet ik nu nog mijn best doen?'

Dat heb ik eerder gehoord!


't Is ook niet zo leuk om (veel) schoolwerk te moeten doen als je véél liever voetbalt!

dinsdag 13 maart 2012

Dinsdag heen-en-weer-dag

Normaal gesproken is het op dinsdag al een heel heen en weer gerij vanwege voetbal en trompetles, vandaag kwamen er nog eens twee uurtjes bij. Het taxibedrijf Achterberg floreert prima en dat komt doordat de heer des huizes al een poosje (opnieuw) kampt met rugpijn. Sinds vrijdagmiddag ligt hij zoveel mogelijk plat, afgewisseld met oefeningen. Dat was inderdaad niet zo handig in het weekend, maar we maakten er toch een feestje van. Pannenkoeken kun je ook op bed eten.
Vandaag had André een heel belangrijke afspraak buitenshuis, maar hij zag het niet zitten om zelf te rijden. Dus bracht ik hem. En haalde hem ook weer op.

Er is dus niet veel gebeurd in huis vandaag ...

maandag 12 maart 2012

Etensbord

Ben je druk bezig in de keuken, komt er een Achterbergje binnen: 'mam, wat eten we?' Uitgebreid vertel je wat er op het menu staat, want ze willen álles weten. Nauwelijks heeft junior zijn hielen gelicht, of de volgende komt binnen. 'Mam, wat eten we?' Nou denken jullie zeker dat ik acht keer achter elkaar geduldig en liefdevol opdreun wat er in de pannen zit en wat ze zelf ook hadden kunnen zien pruttelen, maar nee. Sinds kort heeft het bordje dat sinds moederdag 2011 in de gang hangt, een nieuwe bestemming gekregen. Etensbord. Ze hoeven het niet meer te vragen, ze kunnen gewoon zien wat we eten. Niet in de pannen, zo snugger zijn de meesten niet, maar op het bordje in de gang. Zelfs Danny (want die leest al goed ook al zit hij pas in groep 2!).

Trouwens ook handig voor mezelf. Vergeet ik niet meer om vlees uit de vriezer te halen of zo. Want 's morgens  moet het worden opgeschreven.
Tenminste, dat is de bedoeling.

vrijdag 9 maart 2012

Juweeltjes

Met vijf jongens op de lagere school zwerven er bij de Achterbergen regelmatig papieren met schoolwerk rond. Het meeste ervan is standaard, en dan bewaren we het niet, maar soms kom je regelrechte juweeltjes tegen.

Deze bijvoorbeeld, van de vijfde-groeper, die een groepje woordjes op alfabet moest zetten en er vervolgens - vanuit zijn eigen creatieve brein - een omschrijving achter moest zetten.

De juweeltjes uit het lijstje:
  • boomgaard: een soort wei voor bomen
  • boomkwekerij: zij zorgen voor de bomen
  • boomstam:  de steel  van de boom
  • boomschors: de schil
  • boomstronk: het onderste wat je niet omhakt
Je snapt zeker wel dat we zulke papieren nóóit ongezien weggooien!

woensdag 7 maart 2012

De middelbare school van tegenwoordig...

Uit niet nader omschreven bron verneem ik het volgende verhaal:

Iemand uit 5 VWO moet een boekje lezen voor het vak Duits. Het boekje is niet om door te komen, bovendien snapt deze persoon er niets van. Omdat er nog veel meer voor school is te doen, wordt besloten om het boekje dan maar helemaal niet te lezen. Wel is er een toets over het boekje. Na de toets is deze niet genoemde persoon verontwaardigd over alle vragen die er gesteld werden. In welk jaar het boekje voor het eerst was uitgegeven bijvoorbeeld. Tot welk genre het boek behoort. Wat je van het slot van het boek vond. Enzovoort.

Na een poosje komt het cijfer. 8,5.

Voor een niet gelezen boekje.

dinsdag 6 maart 2012

Het kan!

Een juichkreet bij de Achterbergen vandaan vandaag. Nu weten we waarom Frank vandaag thuis moest zijn.

Een van de moeilijkste dingen aan autisten is dat ze zo star zijn in hun denken. Als we Frank op een fout van hem wijzen, dan wordt hij altijd verschrikkelijk boos. Het escaleert direct als je niet aan hem toegeeft (dat hij het niet heeft gedaan), en we hebben een probleem van hier tot ergens ver weg om Frank weer enigszins mee te laten doen met het gezin. Vorige week zondag was er weer zo'n situatie. Samen met Frank zat ik in de keuken en praatte met hem. Zei dat hij echt wel kon leren om anders te reageren als hij op een fout gewezen wordt. Hij dacht van niet. Toen heb ik op een briefje geschreven, in vertrouwen dat er ooit een dag zou komen waarop Frank het zou ervaren: het kan. Dat briefje hangt sindsdien op het whiteboard in de gang.

Vandaag gebeurde het. Met Frank en Bart liep ik een rondje naar de glasbak. Frank liet Bart op een muurtje lopen, en trok even aan Barts arm, zodat Bart viel. Ik zei: Frank, je trok aan hem. En wat zei Frank meteen? 'Echt?' Eén zo'n klein woordje, maar zó bijzonder! Hij zei er nog achteraan: 'ik dacht dat ik dat niet deed'. Het maakte eigenlijk niet zoveel uit. Bart huilde niet eens.

Samen hebben we het voorval vandaag nog een paar keer uitgebreid uitgemeten. En het over het briefje gehad. En het heel trots aan de anderen verteld. Zodat we het er maar goed inprenten: je kúnt leren om anders te reageren.

Gelukkig maar!

maandag 5 maart 2012

Staking

Deze jongeheer mag vanavond later naar bed. Hij hoeft morgen namelijk niet al om half zeven op te staan. Hij hoeft morgen helemaal niet op te staan eigenlijk, want er is geen school. De juffen staken. Niet omdat ze geen les willen geven aan Frank, maar omdat ze willen dat de regering de verregaande bezuinigingsplannen voor zijn school wat terugdraait.

Wij staken morgen niet. Frank mag rustig thuis blijven. We zullen het samen best gezellig hebben!

vrijdag 2 maart 2012

Lekker shoppen

Dat de Achterbergen een druk bestaan leiden, is jullie denk ik wel duidelijk. Avonden dat er 'niets' is, zijn zeer zeldzaam, nog zeldzamer als dat op een vrijdag valt. Daarom was het vandaag ook zo genieten dat er eindelijk eens gelegenheid was om met vijf Achterbergjes, plus André en ik, naar de koopavond te gaan.

Bart werd thuis in bed gestopt door de twee grootste broers, en wij liepen op ons dooie akkertje door het winkelcentrum in de stad. Chris mocht nieuwe schoenen (die wilde hij met zijn zakgeld betalen...), Danny mocht ook nieuwe schoenen, en vier van de vijf jongens mochten hun zakgeld besteden - en dat hebben ze goed gedaan. Frank heeft nu een eigen MP4-speler voor in de taxi (de DS is kwijt...), zelf voor gespaard, vind ik echt heel goed van hem. Danny heeft nooit veel want die geeft graag geld uit aan dingen die dan niet veel mogen kosten omdat hij nog niet zo lang geleden een aankoop heeft gedaan, en hij krijgt ook nog niet zo veel zakgeld. En Chris kon een DVD van Bob de Bouwer kopen. Ook een goede keus toch?
Elwin hield bij nader inzien zijn geld toch liever in zijn spaarpot.

Gek he, dat zo'n normale bezigheid - met vijf kinderen naar de winkels - zo leuk kan zijn!

donderdag 1 maart 2012

Geluidsexperiment

Geluiden genoeg bij de Achterbergen. Hoog tijd om daar eens een experiment mee uit te voeren!

Benodigdheden: een plastic kom, een elastiek, een plastic zak van Bart Smit probeer ook eens een ander merk, een pan van IKEA als je een andere pan hebt, dan kun je het daarmee proberen en een houten lepel.

Span het plastic zakje of een stuk daarvan over de bovenkant van de plastic kom, gebruik het elastiek om het vast te houden. Strooi wat kristalsuiker of rijstkorrels (rozijnen gaat niet, te zwaar) op het gespannen plastic. Houd de pan ernaast - niet ertegenaan natuurlijk - en maak met de houten lepel flink lawaai door in de pan tegen de zijkanten te slaan (kan ook aan de buitenkant, maar dan heb je vast weer zo'n bijdehante zoon of dochter die denkt dat je experiment beïnvloed wordt door de beweging) en kijk hééél goed naar de suikerkorreltjes. Want die gaan een dansvoorstelling geven. Helemaal uit zichzelf.

Of misschien toch niet helemaal uit zichzelf, de muziek van het lawaai brengt de lucht aan het trillen. Die trilling wordt doorgegeven totdat het bij het plastic komt, dat vanzelf mee gaat bewegen.

Dus daarom werkt muziek zo op je benen!