donderdag 28 juli 2011

Walibi!!

Wat heel voordelig is voor een groot gezin, is een gezinsabonnement op het een of ander. En dan vooral een abonnement waarbij er één prijs voor het hele gezin geldt, hoeveel kinderen het ook zijn.
Dit jaar hebben de Achterbergen een abonnement genomen op drie parken: Walibi World, het Dolfinarium en Hellendoorn. En dat voor de prijs van - even een gokje - zo'n anderhalf keer met het gezin normaal de entree betalen.

Vandaag is het er eindelijk van gekomen - vooral door André's rugpijn een stuk later dan gepland. Maar het geeft niets; het abonnement is geldig tot volgend jaar 27 juli, dus daar hebben we twee zomervakanties plezier van!

Het was ongelooflijk ontspannen voor de Achterbergen in Walibi vandaag. In steeds wisselende samenstelling gingen er groepjes het park door, de wachttijden vielen over het algemeen heel erg mee, en we kwamen elkaar op de juiste tijden weer vanzelf tegen.
Omdat het vier jaar geleden is dat we ons vorige jaarabonnement hadden, waren de kinderen nogal wat groter geworden sinds de vorige keer, dus ze mochten in heel wat meer attracties. Frank ging voor het eerst over de kop, net als Elwin en Danny - en ze vonden het allemaal helemaal te gek! Dat wordt nog een paar keer genieten deze vakantie.

dinsdag 26 juli 2011

Een kaarsje

Bij de Achterbergen brandt een kaarsje. Voor alle mensen die betrokken zijn bij het drama in Noorwegen. Nooit eerder had ik behoefte om een kaarsje aan te steken voor iemand anders. Ik vond het een aparte gewoonte, een beetje katholiek misschien - op een of andere manier paste het niet bij ons.

Maar nu er zo'n ramp plaats heeft gevonden in een land dat mij bijzonder lief is, met mensen die ik kan verstaan, en ik probeer te doorgronden hoe dit nou toch mogelijk is, heb ik besloten om een kaarsje aan te doen. Een reminder om voor de betrokkenen te bidden. En een stil, stabiel teken van hoop. Een lichtpuntje.

Tot mijn grote schrik lees ik dat de aanrichter van het bloedbad een computerspel aanraadt (Call of Duty), dat veel klasgenoten van onze Gido (groep 7) ook spelen. Een spel om te leren een missie uit te voeren waarbij veel gemoord wordt. En een spel dat ik niet in huis wil hebben. Maar ook een ander spel wordt genoemd (World of Warcraft), en dat is bij een paar Achterbergen een favoriet spel. Aan tafel hebben we het erover. Of je nu moet verbieden om zulke spellen te spelen. Waar het misgaat als er een schietpartij in het echt van komt. Enzovoort.

Natuurlijk gaat het leven bij de Achterbergen gewoon door intussen, het is zelfs vakantie. Maar het voelt als ongepast om lollige blogjes te schrijven vlak na zo'n drama...

vrijdag 22 juli 2011

Doel voor elkaar

Met vereende krachten wordt bij de Achterbergen het tweede voetbaldoel in elkaar gezet. André kan ook weer meedoen gelukkig, hij komt steeds vaker en langer beneden. Ziek zijn heeft trouwens ook voordelen, hij is 8 kilo afgevallen!

Vanmiddag heeft Gido het gras voor de eerste keer gemaaid. Alle ongerechtigheden werden zorgvuldig verwijderd (pruimen, takjes, walnoten die al uit de boom gevallen zijn, bladeren). En nu is het veld speelklaar.

Bart heeft het in elk geval al voor elkaar. Een schot voor open doel!



donderdag 21 juli 2011

Slush puppy 2

Frank vraagt zich af hoe de slush puppy eigenlijk aan zijn naam komt. Ik: geen idee.
Zegt Frank: ik heb wel een flauw idee. Het heeft met een hond te maken.

Heerlijk joch he?

woensdag 20 juli 2011

Slush puppy

Voor een slush puppy hoef je niet naar de stad hoor! Sinds vandaag weten de Achterbergen dat je die ook heel makkelijk zelf kunt maken. Gewoon siroop of frisdrank naar keuze invriezen en elk half uur losmaken met een vork. Je kunt het ook in een stevige plastic zak doen die je dan elk half uur loskneedt.

Bij ons duurde het vier uur, we hadden één liter limonade van milkshakesiroop gebruikt.

Echt een leuk vakantiereceptje!

dinsdag 19 juli 2011

De tuin weer in

Na een paar natte dagen kunnen de Achterbergen de tuin weer in. Lekker pruimen eten, zó uit de boom, maar pas wel op voor al die wespen, want die vinden pruimen ook heerlijk!

Het grasveld ligt er schitterend bij. Jammergenoeg hadden we zo'n 20 rollen over... André heeft het niet kunnen laten om die vorige week woensdag, in het natte weer, toch nog een plekje te geven in de tuin. Het is best fijn dat het alvast wat extra groen is daar, dat wel, maar voor André was het te veel, want het schoot hem in de rug. Een paar dagen rust leek aardig te helpen, maar gisteravond maakte hij een onverwachtse beweging (tja, een slaapdronken peutertje wil niet altijd meewerken) en nu is het weer helemaal terug bij af. Afwachten dus... Helaas voor de jongens, want alle plannen voor dagjes uit staan ineens op losse schroeven. Nou ja, we maken er maar het beste van!

maandag 18 juli 2011

Supervlugklaar cakejes

Al 20 jaar stond het in onze boekenkast: koken met de magnetron. Een soort lesboek, met een aantal recepten ertussen om het koken met de magnetron te laten 'voelen'.
Een jaar of twee geleden las ik het boek eindelijk eens een beetje door totdat ik stuitte op een supersnel recept voor cakejes...
en dit weekend is het er eindelijk van gekomen! Hoewel je met alleen magnetronstraling geen lekker bruin korstje op de cake krijgt, vind ik dit toch een geslaagd recept, omdat ze zo snel klaar zijn (6 stuks in één minuutje), en eventueel kun je er ook nog een glazuurlaagje opdoen.

Door dit recept zit cacao om het gemis aan kleur te compenseren, maar dan smaakt het uiteraard ook heel sterk naar chocoladecake. Volgende keer zonder proberen!
Wie nog ergens, net als de Achterbergen, een restje cakemeel of zelfrijzend bakmeel heeft staan dat op moet, en 18 papieren cakevormpjes, zou het ook eens kunnen uitproberen. Smelt 100 gram boter (of margarine) in de magnetron, niet helemaal smelten, gewoon goed zacht maken. Roer er 75 gram cakemeel, 100 gram suiker, eventueel 25 gram cacaopoeder en 2 eieren door, en even goed kloppen. Een of twee eetlepels melk toevoegen omdat het in de magnetron veel sneller uitdroogt dan in de oven. De papieren vormpjes in magnetronbestendige kopjes doen (zo krijg je echte cupcakes!), voor eenderde gedeelte vullen met het beslag en één minuut in de magnetron op de hoogste stand. De bovenkant is dan nog iets nattig, maar dat gaart nog na.
In elk geval zijn ze erg lekker. En luchtig! Je proeft ze bijna niet eens...

zondag 17 juli 2011

CD in de auto

Daarnet bracht ik Irene weg, en op de terugweg heb ik heerlijk hard met dit liedje meegezongen. Het is van Herman Boon en ik vind het ijzersterk. De eerste twee coupletten (die ik hier niet weergeef) gaan meer over verleidingen voor kinderen/pubers (oké dan, voor de nieuwsgierigen: ze gaan over geld pikken en iemand pesten), maar met het derde couplet kan ik ook wat!

D'r is oorlog in je hoofd, heb jij het al gemerkt?
Oorlog in je hoofd, en weet je hoe het werkt?
Van die verleidelijke stemmetjes, die zeggen:
je kan niks en je stelt niks voor
je bent dom, lelijk en vervelend -
en zo gaan die stemmetjes maar door.

D'r is oorlog in je hoofd, heb jij het al gemerkt?
Oorlog in je hoofd, en weet je hoe het werkt?
Die verleidelijke stemmetjes, die komen
bij de boze vandaan.
Dus al die stemmetjes zijn dikke, vette leugens.
Dus stuur ze weg in Jezus' naam!

En als je spreekt, dan moeten ze gaan,
ja die rotgedachten moeten gaan.
Als je vrienden met Jezus bent,
dan kun je ze gemakkelijk verslaan!!!

Dat vind ik nou zó ijzersterk he. En helemaal volgens de bijbel, want er staat in Jakobus 4:7: bied weerstand aan de duivel, en hij zal van u vlieden. Plus natuurlijk aan alle gedachten die bij hem vandaan komen. En zulke gedachten hebben we allemaal! "Je bent niet geschikt als moeder". "Dat gaat je nooit lukken". Etcetera.

En weet je, het is niet alleen een mooi liedje of een mooie tekst, maar het is ook een ongelooflijk effectief wapen. Of een recept om gelukkig te worden.
Het helpt al als je het je bewust bent, waar die sombere gedachten en gevoelens vandaan komen. Zodat je de volgende stap kunt zetten: weerstand bieden. En dan vluchten die gedachten zomaar weg! De zon gaat schijnen. Wat een geweldig liedje he?

zaterdag 16 juli 2011

Familie Kwakkel daagt u uit

Het sukkelt een beetje door bij de Achterbergen. André heeft het in zijn rug gekregen nadat hij woensdag in nat weer de graszoden die er van het voetbalveld over waren, op een in alle haast vlak gemaakt ander stukje tuin heeft gelegd. En nu ligt hij met de gebakken peren op bed. En soms beneden op de bank. Wel makkelijk, want als er een Achterbergje heel vervelend en huilerig wordt, hoef ik alleen maar te zeggen: ga maar even lekker bij papa in bed liggen, en een poosje later is meneertje dan onder zeil. Ach, het is vakantie en we nemen het maar allemaal zoals het komt. Zelf heb ik ontdekt dat Ibuprofen best fijn is als je keelontsteking hebt, en elke dag gaat het sowieso een stukje beter.

Er wordt heel wat gecomputerd deze dagen. Wie het leuk vindt, mag de uitdagende handschoen opnemen op deze website. Kunt u het ook in 26 zetten? Ik wel!

donderdag 14 juli 2011

Even een stapje terug

De Achterbergen doen het deze dagen hééél rustig aan. Dankzij een virus of iets aanverwants, dat de Achterbergen achter elkaar, en soms ook tegelijk, velt. Koorts, overal pijn, het is niet leuk. En dat op de verjaardag van Irene...! Niks leuk hoor, maar gelukkig lijkt iedere zieke weer snel een stuk gezonder te zijn.

dinsdag 12 juli 2011

Met vereende krachten

Bij de Achterbergen is een lang verwachte dag alweer achter de rug. Vandaag zijn maar liefst 240 vierkante meters graszoden gelegd. Hoewel we door een technische storing het mailtje niet hadden gekregen hoe laat de zoden geleverd zouden worden, en er ook nog flink wat regen voorspeld werd voor de tweede helft van de dag, kwam alles precies op tijd in orde: de leverancier stond al voor 8 uur vanmorgen voor de deur, en de eerste regendruppels vielen toen de laatste zode uitgerold en afgesneden was. Hoe is 't mogelijk!

Gelukkig maakten vele handen licht werk - het helpt natuurlijk als het zulk leuk werk is: met stip op nummer één het natsproeien van het gelegde gras, en daar direct achteraan het uitrollen van de zoden. En dan zijn er altijd nog wel een paar Achterbergen die de zoden netjes aanschuiven en met kruiwagens heen en weer rijden om nieuwe rollen te halen aan de voorkant van het huis, toch zo'n 80 keer lopen.

En nu genieten we van een GROEN uitzicht!

vrijdag 8 juli 2011

Jarig in de vakantie

Bij nader inzien is het toch niet zo erg om in de vakantie jarig te zijn. Eerst lekker uitslapen. OK, toch niet zo lang, om 7 uur mag je (eindelijk) naar beneden, en dan bak je snel een lekkere aardbeientaart met je broertje en je moeder. Om een uur of 10 gaat iedereen bij elkaar zitten (het is vakantie!) en dan komen de cadeautjes tevoorschijn. Daarna wordt de taart aangesneden en is er de hele dag tijd om met de cadeaus te spelen. Je mag niet alleen kiezen wat er 's avonds gegeten wordt, maar ook 's middags is er iets bijzonders. Iedereen is immers thuis. Als klap op de vuurpijl hoef je niet op tijd naar bed, want morgen hoef je niet naar school.

Hoera voor onze 8-jarige Elwin!

donderdag 7 juli 2011

Rollen. Of walsen.



Bij de Achterbergen is druk gerold. Of gewalst, 't is maar hoe je het noemt. Gisteren kwam een regenbuitje het rollen verstoren, maar vandaag is het karwei afgemaakt, en kon de wals weer terug naar de Gamma. Want het was een huurwals. Je dacht toch zeker niet dat de Achterbergen zelf een wals in de schuur hadden staan? In elk geval is het hele stuk losgeharkt, afgerijd (met een waterpas!) en platgewalst.


De broertjes hadden het toekijken vanuit de boomhut. De boom, die een paar weken geleden van alle groene takken is ontdaan, begint weer lekker uit te lopen. Gido heeft van de week alle takjes die de hut ingroeiden, afgeknipt, en nu begint het weer gezellig te worden in de boomhut.

Wel erg hoog...

dinsdag 5 juli 2011

Nog meer werkvakantie?

Inderdaad, twee Achterbergen hebben werk te doen deze vakantie: Elwin en Danny. Ze doen een cursus Engels voor kinderen en daar zijn ze best enthousiast over. Elke les bevat een stuk of vijf nieuwe woordjes, die uitentreure herhaald worden op alle mogelijke verschillende manieren. Met een DVD, waarop korte filmpjes en plaatjes staan, en spelletjes waarbij je het goede plaatje moet aanwijzen, en met een werkboek met oefeningen.

Aan het eind van elke les mogen ze een sticker plakken. Tja, nu vinden ze leren nog leuk...

maandag 4 juli 2011

Werkvakantie

Jullie denken misschien dat de Achterbergen genieten van warme zomervakantiedagen in hun vernieuwde tuin? Het tegendeel is bijna waar. Niet van dat genieten, dat klopt wel. Maar het ziet er naar uit dat deze vakantie een werkvakantie gaat worden. Afgelopen weekend is (eindelijk) het graafmachientje weer geweest om het karwei af te maken, zodat we nu een egale zwarte vlakte hebben, klaar om te rollen en om graszoden op te leggen. Maar eerst wil André de opsluitbanden goed leggen die aan drie kanten om het veld heenkomen (naast het pad). En ja, als je een grote tuin hebt, is alles wat je er te doen hebt, ook direct veel. Dus deze zomer waarschijnlijk geen zwembad in de tuin. En heel veel werk te verzetten. Want ook het terras moet er nog helemaal uit. En er moet een grondkering worden gemaakt (voor het hoogteverschil tussen het terras en de rest van de tuin). En een border. En dan moet er een nieuw terras gelegd worden, deels met nieuwe tegels.

De Achterbergen hoeven zich dus gelukkig niet te vervelen.

vrijdag 1 juli 2011

Begin van de vakantie

De Achterbergen zijn eindelijk aan hun echte vakantie begonnen. Dat wil zeggen, er is geen school meer. Echt op vakantie gaan we dit jaar niet, dus moeten we iets verzinnen om die zes weken plezierig door te komen.

Vanmiddag is daar direct een begin mee gemaakt door naar de kringloopwinkel te gaan. Voor de Achterbergse jongens een nieuw uitstapje, want normaal gesproken zijn wij daar niet zo snel te vinden. Maar om wat luchtige lectuur bij elkaar te sprokkelen in de vorm van stripboeken voor de vakantie, is zo'n kringloopwinkel ineens een heel goed idee.

Voorlopig zijn de jongens dus wel even zoet.