maandag 28 februari 2011

Geen idioten en sukkels meer

Al drie dagen zijn er geen idioten en sukkels meer gesignaleerd bij de Achterbergen. En ze zijn vastbesloten om voorgoed weg te blijven. De duidelijke bewijzen van hun afwezigheid staan op ons whiteboard. Ja, een heus beloningssysteem... dat leek namelijk de enige werkende methode om Frank te helpen te stoppen met anderen uit te schelden voor idioot en sukkel. Vorige week nog zei hij dat het hem nooit zou gaan lukken. Hij heeft immers PDD-NOS, en dat vond hij een prima excuus. Maar toen we een systeem bedachten waarbij hij kan sparen voor speelgoed, ging hij inééns zijn gloeiende best doen. En met succes: hij werd zaterdag bijvoorbeeld drie keer erg boos op een van zijn broers, maar dacht aan de belofte en het ergste wat hij zei was: kop dicht! En nu maken we 's avonds samen een leuk lachend gezichtje van het afwachtende lege rondje. Als het gelukt is tenminste. Twee keer per tien dagen mag hij een rood huilend gezichtje hebben. Want realistisch zijn we natuurlijk wel.
Stiekem denk ik er al over na wat we gaan doen wanneer het steeds makkelijker gaat. Dat we misschien het aantal rondjes vergroten waarbij hij maximaal twee keer in de fout mag gaan. Of dat we het onderwerp gaan verleggen van niet schelden naar het volgende stapje op de 'boosheidsladder' (uit het boekje dat ik laatst heb beschreven van Ross Campbell).

De broers zijn niet jaloers. Dat rijmt, maar het is ook waar. Ze kunnen zelf namelijk meehelpen door Frank niet uit te dagen, en ze mogen vervolgens ook spelen met het speelgoed dat hij mag uitkiezen.
Vanmorgen heb ik onze nieuwe afspraak aan Franks juf verteld. Even later heeft Frank het uit zichzelf ook nog aan haar verteld. Gelukkig maar, want dat betekent dat hij niet van plan was om zich er op school niets van aan te trekken.

Aan Frank heb ik verteld wat een held hij is. In de bijbel staat dat wie zichzelf beheerst, sterker is dan iemand die een stad inneemt. Dat hij steeds meer bij die mensen gaat horen die zichzelf beheersen, is een geweldige gedachte, niet alleen voor mij, maar ook voor hemzelf!

vrijdag 25 februari 2011

Hé, en het huishouden dan?

Vorige week ben ik straal vergeten om over het huishouden te bloggen. Dat was nou ook weer niet de bedoeling. De Huishoudcoach raadt aan om eerst alles in kaart te brengen wat er nog aan klusjes open staat in en om het huis, en daar eens flink huis te houden, en daarna pas drie maanden te gebruiken om routine aan te brengen in het schoonmaken. Deze twee hoofdstukken heb ik omgedraaid. Eerst lekker aan het schoonmaken. Klusjes moeten vaak toch wachten tot André tijd heeft.

De Huishoudcoach heeft een leuke methode bedacht voor de schoonmaakroutine. De eerste opdracht is om elke dag een keertje door het hele huis te gaan met voor elke dag een andere opdracht:
afstoffen (overal dus, niet supergrondig maar dat het weer netjes is)
stofzuigen (idem)
dweilen
alle glimmende oppervlakken poetsen (spiegels, ruitjes in kastdeuren etc.)
alle prullenbakken legen en vuilniszakken verwisselen
sanitair schoonmaken
en het gasstel schoonmaken
Dit is een nieuwe routine, die eerst moet inslijten, dus het advies is om dit zeven weken achter elkaar te doen voordat je verder gaat uitbreiden. Kies zelf voor elke klus een dag die daarvoor geschikt is.

Na die zeven weken ga je één uur per week extra aan de slag (natuurlijk blijf je de dagelijkse schoonmaakklusjes ook doen!), en wel in één 'zone' van het huis: de benedenverdieping, de eerste verdieping, de tweede verdieping of buiten. Dan doe je bijvoorbeeld één ruimte grondiger dan anders. Of je maakt ramen schoon. Je loopt waarschijnlijk zelf ook tegen dingen aan.

MAAR... hoe doen de Achterbergen dit nou? Het voordeel van bovengenoemde methode is natuurlijk dat je alles een keertje tegenkomt, al is het maar één keer in de week. Toch sprak de precieze invulling me niet zo aan. Als een soort vertaling naar het Achterbergse huishouden heb ik daarom een persoonlijke routine ontworpen die beter bij ons gezin past.
De basis daarvan is als volgt:
op maandag maak ik de wc's en de badkamers schoon, maar niet de douchecabines;
op dinsdag maak ik de keuken schoon;
op woensdag dweil ik de benedenverdieping;
op donderdag zijn de douchecabines aan de beurt;
op vrijdag maak ik een weekmenu voor de volgende week, bestel de boodschappen bij Albert.nl en maak een lijstje voor de C1000 en de groenteman;
en op zaterdag worden de trappen en de overlopen gezogen.
De rest gaat niet volgens een strak schema. Het komt evengoed wel af en toe aan de beurt. Net als de wc's, die mogen ook wel vaker dan één keer in de week, afhankelijk van op welke verdieping het is.
Samen met de routine uit het eerste hoofdstuk (ochtend- en avondroutine, waarin o.a. opgenomen het verschonen van de bedden) bevalt mij dit tot nu toe bijzonder goed!

Nou, dat is dan het laatste hoofdstuk in een notendop. Zal ik de klusjes-routine ook nog bespreken?

donderdag 24 februari 2011

woensdag 23 februari 2011

Bak ze bruin

Vandaag was het de beurt aan Frank om iets voor de lunch te maken. Dat kwam goed uit, want juist vandaag begon hij zich weer te vervelen en hadden we weer een planning gemaakt (voor het eerst deze vakantie dus!). Het recept had hij uitgezocht uit het boek 'Bak ze bruin', uit een serie boeken die ik ooit via Felicitas heb gekocht. Deze boeken worden misschien wel het vaakst uit de boekenkast gehaald bij de Achterbergen: om gewoon door te kijken, om iets uit te knutselen of te bakken, of als stevige onderlegger voor een A4-tje voor gebruik tijdens een spelletje of om op te tekenen.

De broodjes lukten gelukkig supergoed: aan de hand van de aanwijzingen in het boek heeft Frank ze zelf gemaakt: een egeltje, een bloem, een slak, boerenbroodjes en Irene maakte de schildpad. Voor 8 broodjes maak je een deeg van 350 gram witte bloem, 1 theelepel droge gist, een dessertlepel olie en 200 ml lauw water. Vijf minuten goed kneden en in acht stukjes verdelen. Daarna ga je lekker aan het boetseren met de stukjes deeg, waarna ze op een warme plaats moeten rijzen, zo'n drie kwartier. Na het rijzen de broodjes inkwasten met melk (of met losgeklopt ei), versieren met rozijnen en/of zaadjes, en 20 minuten bakken op 230 graden. Aan tafel rekenden we uit wat de broodjes zo ongeveer kostten: aan ingrediënten ongeveer 2 cent per stuk, plus de elektriciteit natuurlijk.

Aangezien iedereen ze erg lekker vond, zullen ze nog wel een keer op het menu staan!

dinsdag 22 februari 2011

Favoriete bezigheden van Bart

Dag mensen!
Ik ben Bart en ik ben 14 maanden.

Mijn hobby's zijn:
Spullen in de prullenbak gooien.
Spullen uit de prullenbak halen.
Op de touch-knopjes van de wasmachine slaan zodat hij in de war raakt.
Als iemand piano speelt, aan dat mooie wieltje draaien dat zo'n leuk effect geeft op de muziek - en op degene die pianospeelt!
Vliegensvlug twee trappen opklimmen zodra de kamerdeur beneden op een kiertje staat, en dan de kamers van mijn grote broers en zus onderzoeken.
DVD's uit hun hoesjes halen.
De TV uitzetten als mijn broers iets aan het kijken zijn.
Op het toetsenbord van mijn moeders laptop slaan als ze zakelijke mailtjes zit te schrijven, het liefst op zo'n manier dat het mailtje zomaar inééns verstuurd is, en ze een verontschuldigend en uitleggend mailtje erachteraan moet sturen.

Jullie dachten toch zeker niet dat ik lastig ondernemend was he? Ik haal het nog lang niet bij mijn grotere broer Chris. Mama heeft het even opgezocht: het eerste logje over Chris. Nou, zo ambitieus ben ik niet hoor. Ik zal mijn mama iets meer rust gunnen. Dan heeft ze meer tijd om leuke logjes over mij te schrijven!

maandag 21 februari 2011

Alweer bladerdeeg

De Achterbergen zijn nu echt aan de vakantie begonnen. Na een zeer druk weekend, waarin twee keer heen en weer gereden werd naar Pagedal, zaterdag met een aantal van de oudsten en zondag met juist de jongere jongens, werd het nu tijd om puin te ruimen op de benedenverdieping. De benedenverdieping werd in vijf gebieden onderverdeeld, en vijf jongens kozen elk hun eigen stukje waarvoor zij deze vakantie gaan zorgen. Rommel bijhouden, stofzuigen en dweilen, en dat is dan ineens leuk (ja, de eerste dag nog wel...).
Gelukkig was er nog tijd over om weer een bladerdeeghapje te maken: deze keer met een knakworstje erin. Eigenlijk horen er lange knakworsten in, maar die hadden de Achterbergen niet in huis. Daarom deden wij het met anderhalf worstje en dat gaat ook goed. Plakje bladerdeeg eromheen rollen, inkwasten met melk (geen ei, met melk krijg je ook een mooi bruin kleurtje) en een klein half uurtje in de oven (200 graden).
En dan kijken of je er vanaf kunt blijven tot het genoeg is afgekoeld...

vrijdag 18 februari 2011

Voorjaarsvakantie!

De Achterbergse lagere-schooljongens hebben vandaag al vakantie. Hun juffrouwen niet, die hebben vandaag studiedag.
Vanmorgen hebben we een soort vergadering met elkaar belegd, waarin we het hebben gehad over wat een huishouden inhoudt: dat zijn alle mensen die met elkaar in hetzelfde huis wonen. En het huishouden dóen dan, wie moet daarvoor opdraaien? Daar waren ze het eigenlijk allemaal wel over eens, dat moeten die mensen met elkaar doen. Ook bij ons. En toen heb ik een lijstje gemaakt met alle dingen die elke dag moeten gebeuren deze vakantie, en we maakten de afspraak dat als we dat lijstje samen afwerken, dan blijft er ook tijd over om iets leuks te doen elke dag. Lees: iets bijzonders te eten. Een stapeltje kookboeken kwam op tafel en in een mum van tijd lagen er acht opengeslagen boeken. Het wordt een lekkere week!
Gido had een recept voor appelbootjes uitgezocht, met bladerdeeg en appel. Omdat we de ingrediënten al in huis hadden, zijn we daar maar gelijk mee begonnen. Eerst natuurlijk de keuken opruimen (dat stond op het lijstje), en daarna aan het werk.

De Achterbergen wensen alle bloglezers ook een hele fijne vakantie!

donderdag 17 februari 2011

Terugkerend wonder

De Achterbergen wonen op 1 april alweer elf jaar op dit adres. Elf jaar geleden was het spannend om te zien wat voor soort bomen we ook alweer in onze tuin hadden staan. De vorige eigenaar had het wel vol trots uitgelegd - maar niet alle informatie was blijven hangen. Trouwens, de abrikozenboom waarover hij had lopen opscheppen, bleek dood. Gelukkig waren er nog genoeg bomen over die het wel deden. Te veel eigenlijk; we moesten er een aantal weghalen, en nog vind ik dat er te weinig lucht zichtbaar is als alle bomen weer vol bladeren zitten. Maar nu zijn de meeste takken nog kaal. Toch is de eerste belofte van een nieuw boeket van zo'n 11 meter hoog alweer gesignaleerd: de takken van de kersenboom zitten vol met knoppen!

woensdag 16 februari 2011

Woordeloze titel

Veel bloggers houden een woordeloze woensdag, waarbij ze op woensdag alleen een foto plaatsen of iets anders waarbij geen woorden gebruikt worden. Dat is niets voor de Achterbergen. Die hebben altijd genoeg woorden. In elk geval genoeg voor een kort blogje. Toch heeft het wel wat, zo'n woordeloze woensdag. Al was het alleen maar omdat het een drukke dag is: 's morgens wil je zoveel mogelijk in huis doen omdat 's middags alle school-Achterbergen in huis rondrennen (en in tuin deze keer). Vandaag kwam daar zelfs nog een middagslaapje bij voor mezelf, waarbij André een oogje in het zeil hield. Maar ja, je ziet het, ook al wil ik vanwege de tijd alleen maar een foto plaatsen van een superschattig mannetje, dat tegenwoordig heel eigenwijs alles uit een beker drinkt (klok-klok-klok), er komt toch nog een heel lapje tekst bij...

dinsdag 15 februari 2011

Zo mak als een lammetje

Daar zit meneer dan, zo mak als een lammetje, op de bank te kijken naar een DVD van Muis. En ook even naar de camera. Vanmorgen waren we weer op het consultatiebureau. Deze keer voor Bart, maar toen ik vertelde van de vorige keuring van Chris, wilde de arts de tests die toen mislukten, nog een keer proberen. En deze keer liet Chris zich keuren. De plaatjes kon hij allemaal benoemen, ook met piratenbril op, hij tekende een, nee twee mooie rechte strepen, en hij bouwde het blokkentreintje na. En toen kreeg hij door dat hij gedaan had wat wij heel graag wilden, en werd hij vreselijk verlegen. Zo kent hij zichzelf niet...
Natuurlijk wisten we al wel (of in elk geval vermoedden we het met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid) dat zijn ogen het goed deden. En dat hij kon bouwen en tekenen. Maar, dat is ook heel wat waard, nu weet het consultatiebureau het ook.

maandag 14 februari 2011

Nee!

In 1994 stond het in de Volkskrant, het hing op het prikbord op het consultatiebureau waar ik kwam. Geboeid las ik het hele artikel door, en mocht er gelukkig een kopie van meenemen.
Tja, in 1994 had ik één jongetje en nog weinig kaas gegeten van opvoeden. Ik had al helemaal niet door dat opvoeden voor een groot gedeelte bestond uit het leren omgaan met 'nee', maar gelukkig begreep ik de bedoeling van het krantenartikel. Daarin wordt een stel buitengewoon irritante kinderen beschreven, die vanaf zeer jonge leeftijd al de scepter zwaaien in hun huis. En hun ouders lieten zich compleet door hen commanderen.
Nee zeggen is natuurlijk ook niet makkelijk, iedere ouder wil zijn kind het beste van de wereld geven, en volgens dat kind betekent dat dat het altijd zijn zin krijgt. En toch is het heilzaam als je al van jongs af aan leert om een 'nee' te accepteren. Het begint al op de leeftijd dat een klein ukkie leert door te slapen. Dan moet je zo'n heerlijk warm wezentje, dat midden in de nacht wakker wordt voor een lekker tussendoortje (omdat het dat zo gewend is), ineens teleurstellen en vriendelijk doch beslist duidelijk maken dat het nu niet meer gebeurt. Dan moet je wel sterk in je opvoedkundige schoenen (dat zullen op zo'n tijdstip dan wel sloffen zijn) staan, of niet soms?
Over de leeftijd waarop je dit wilt doen, wil ik geen discussie losmaken, maar in principe geldt het voor elk kind dat uit gewenning 's nachts wakker wordt.

Sommige al wat oudere kinderen zijn meegaand en hoeven niet vaak een 'nee' te horen. Zoéén hebben de Achterbergen er ook tussen zitten. Vorige week was het dan zover: iets heel leuks mocht zomaar niet, en daar kon het Achterbergje maar moeilijk mee omgaan. Hij maakte er zó'n groot drama van, dat het tot mij doordrong dat hij gewoon te weinig kansen heeft gehad om met het woordje 'nee' om te gaan. En dan sta je als ouders voor een raar feit: je moet wat vaker 'nee' zeggen tegen dit kind...

Tja, grenzen zijn altijd nodig, en dat niet alleen op de kinderleeftijd. Of hoef je nooit 'nee' te zeggen tegen jezelf?

zaterdag 12 februari 2011

Het goede voornemen groeit op

Het goede voornemen is inmiddels zes weken oud. En zoals dat gaat met opgroeien, blijken dingen in de praktijk soms anders dan van tevoren gepland. En dus heeft het goede voornemen zich een klein beetje aangepast. Het doet nu niet meer zo moeilijk over het piepkleine beetje suiker dat zit in bijv. ketchup, of in de macaronimix. En dat is wel zo praktisch eigenlijk.
Verder gaat het prima! Het dagmenu is wel aangepast, omdat er waarschijnlijk te weinig vezels in zaten. En iedereen weet wat voor nare gevolgen je daarvan krijgt... Het ontbijt van havermout werd vervangen door twee volkorenboterhammen (meestal kapjes), en het nare gevolg nam de benen.

De weegschaal was ook weer vriendelijk. Stand na zes weken: 6.4 kilo minder.

Het dagmenu is trouwens op een ander front ook aangepakt. De hoeveelheid koffie is gehalveerd. Voorlopig houd ik het op twee keer één grote mok koffie. Wie weet, heel misschien, ga ik het eens uitproberen hoe het is om helemaal geen koffie meer te drinken, maar dat schuiven we nog lekker even voor ons uit. Waarom deze halvering? In de krant las ik het verslagje van iemand die een week zonder cafeïne had geleefd en daar was ze gewoon ziek van geworden. Afkickverschijnselen. Ja, en dan kijk je toch even met een kritische blik naar je eigen cafeïnegebruik. Daarom dus.

vrijdag 11 februari 2011

Papieren in orde - week 11 en 12

In week 11 houd je net als anders je administratie-halfuurtje en maak je de laatste nodige ordners of hangmappen.
In week 12 berg je alles op wat er in het bakje 'bewaren' zit en hier geeft de Huishoudcoach ook wat tips om de constante stroom poststukken wat te beperken, zoals een sticker op de brievenbus, eventueel een abonnement opzeggen, zoveel mogelijk de terugkerende betalingen te machtigen etc.

Misschien vermoed je het al, omdat ik de laatste twee weken in één keer afhandel: ik word deze vrijdaglogjes toch een beetje zat. Volgende week zal ik wel het hoofdstuk 'poetsen' van de Huishoudcoach bespreken, maar ik denk dat ik dat maar in één keer doe. Anders wordt het toch een beetje langdradig...

donderdag 10 februari 2011

Praatje bij het tandenpoetsen

Danny vertelt bij het tandenpoetsen dat hij, toen hij nog een baby was, een heel dun tandje is kwijtgeraakt uit zijn mond.
Na wat doorvragen begrijp ik wat hij bedoelt: hij heeft een spleetje tussen zijn ondertanden!

En hij wil het ook nog wel even laten zien.

woensdag 9 februari 2011

Bart zegt prullenbak

 Het lijkt erop dat een van Barts eerste woordjes 'prullenbak' is. 'Papa' en 'mama' kan hij ook - het een fluisterend, het ander luidkeels. Een paar weken geleden na het verschonen pakte hij de netjes in elkaar gevouwen luier en stak een heel verhaal tegen me af. Ik meende te begrijpen dat hij de luier zelf in de prullenbak wilde stoppen, en zette hem met de luier in zijn handjes op de grond. En ja hoor, meneer liep rechtstreeks naar de vuilnisemmer, deed het deksel open, wist vervolgens niet hoe hij met zijn andere hand de luier moest weggooien omdat hij moeite had de klep (van de andere prullenbak) open te houden, maar uiteindelijk - met een beetje hulp - lukte het toch.
En nu is het vaste prik. De opgerolde en dichtgeplakte vieze luiers worden aan Bart gegeven, waarna hij enthousiast 'kakkak' zegt, en zich ernstig van zijn taak kwijt om het afval naar zijn rechtmatige plaats te brengen.

Die wordt later vast vuilnisman.

dinsdag 8 februari 2011

Achterbergse conversatie op z'n wazigst

Lang niet alle Achterbergen staan bij het afgaan van de wekker direct helder naast hun bed. Gido wel. Vannacht kloste hij, vol in de kleren, met veel lawaai de trappen af, tot hij er door zijn wakker geworden moeder op werd gewezen dat het nog láng geen tijd was. Ik heb niet op de wekker gekeken, hij daarna wel: het was ongeveer 1 uur...
Maar goed, daar gingen we het dus niet over hebben. Er zijn ook andersoortige Achterbergen, die heel lastig wakker te krijgen zijn. Meestal zorg ik de avond van tevoren dat ik weet hoe laat de desbetreffende eruit moet, maar soms kruisen onze wegen elkaar niet 's avonds, en dan kun je de volgende conversatie verwachten:

Ik: Hoe laat moet je vandaag naar school?
Puber-Achterberg: Anderhalf uur.
Ik: Dat is onzin.
Puber-Achterberg: Nee, dat is geen onzin. Eén uur en 56 minuten.
Ik: Nou, ik kom straks wel even terug.

Een uurtje later:
Ik: Hoe laat moet je vandaag naar school?
Puber-Achterberg: S.I.
Ik (onverstoorbaar): Hoe laat moet je weg?
Puber-Achterberg: Kwart voor twaalf.
Ik (altijd ff checken!!): Hoe laat zal ik je wakker maken?
Puber-Achterberg: Elf uur.

Hehe. Dat wilde ik weten.

maandag 7 februari 2011

Alleen als het kan

Frank legt vriendelijk aan zijn broertje uit wat het betekent als het stoplicht op oranje staat: "dat betekent dat als je kunt stoppen, dat je dan moet stoppen. Maar als je niet kunt stoppen, als dat onmogelijk is, omdat je remmen kapot zijn, dan mag je doorrijden".

Typisch geval van auti-denken.

zaterdag 5 februari 2011

Boom




Wat zou je nog meer kunnen doen met vuilniszakkenbindertjes?

Deze boom is gemaakt door een rolletje te maken als de bindertjes nog aan elkaar vast zitten. Aan de onderkant worden alle bindertjes een klein stukje losgemaakt en daar worden de wortels van gevormd. Aan de bovenkant worden de buitenste bindertjes het verst losgemaakt, verder naar binnen wat minder ver losmaken. Kijk gewoon hoe een boom eruitziet en probeer hem na te maken.
Of misschien toch iets anders maken? Poppetjes, dieren, etc...

vrijdag 4 februari 2011

Papieren in orde - week 10

Wie weet werk je deze week - tijdens het vaste administratie-halfuurtje - de rest van de achterstand weg. Misschien was die al weg trouwens. Handel in elk geval je 'doen'-papieren af, en daarna maak je weer vijf mappen voor in je bewaararchief, waarin je de eerder geordende papieren van die onderwerpen stopt.

Wordt een beetje saai he... Toch is het heeel praktisch om een routine te hebben! De Achterbergen draaien inmiddels hun hand niet meer om voor de administratie.
En dat is best fijn.

donderdag 3 februari 2011

Concentratie!!

Gisteren kwam Frank helemaal blij en ontspannen uit school. Hij had groot nieuws: de school had, helemaal speciaal voor hem alleen, een concentratiehok laten maken. En daar was hij helemaal mee verguld.
's Avonds aan tafel vertelde hij het aan André. Zegt Danny: 'er bestaat ook een concentratiebureau'. (Dat is waar ze je jongere broertje wegen en meten en waar je dan intussen zo leuk kunt spelen.)

Bij het laden van de foto zag ik trouwens wat voor tekst er op Franks trui staat...

woensdag 2 februari 2011

Nieuwe hobby?

Frank heeft sinds vandaag een nieuwe hobby. Blokfluiten. Zijn juf had me al gezegd dat hij een goed ritmegevoel heeft (insiders kennen Frank op muzikaal gebied vooral als de jongen die consequent een paar tonen onder de anderen zingt), en gisteren kwamen we samen ineens op het idee om blokfluiten te gaan leren.
Vanmiddag begonnen we eerst met het klappen van de eerste stukjes. No problemo. Dan vier riedeltjes fluiten met de 'b'. Ook no problemo. De 'a' aanleren. Ook geen probleem, net als de riedeltjes met alleen de 'a'.
Daarna kwamen zes riedeltjes met de 'a' en de 'b' door elkaar. Ging allemaal perfect, tot het zesde riedeltje.
Wat bleek nou: bij het zesde riedeltje stond het stokje van de 'b' ineens ook omhoog, net als bij de 'a', en daarom dacht Frank dat het allemaal 'a'-s waren... Toch iets over het hoofd gezien dus met het aanleren.
Je hebt het tussen de regels door vast al gelezen: hier zit een trotse moeder. Hopelijk blijft Frank het net zo leuk vinden als vandaag. Hij is in elk geval op tijd gestopt met het oefenen vandaag, zodat hij er morgen vast ook nog zin in heeft. En hij vindt het heel spannend om andere noten dan kwartnoten te leren, en andere tonen.

Kennelijk is dit het juiste moment om hiermee te beginnen!

dinsdag 1 februari 2011

'k Heb mijn wagen volgeladen

Als de Achterbergen naar school gebracht worden, zit dat best een beetje krap in de auto. Al is het niet heel ver rijden, toch is het vaak best lastig om elkaar niet in de weg te zitten. Tja, drie jongens achterin en eentje voorin, dat is ook wel een beetje vragen om ruzie, vooral als het broers zijn. Dus moesten we een beetje creatief gaan nadenken over die vier korte ritjes per dag. Een tijdje geleden luisterden we sprookjes-CD's in de auto. Elk ritje een sprookje en de jongens waren muisstil. Toen we alle sprookjes zo'n beetje uit ons hoofd kenden, kregen we een Sinterklaas-CD bij de AH-boodschappen. Van Kareltje en Sjonnie. Ontzettend leuk (vooral dat ene liedje). Na Sinterklaas konden de Achterbergen daar maar moeilijk afstand van doen, maar in de kerstvakantie heb ik de CD toch maar opgeborgen.
Toen probeerden we het met een raadspelletje. Iets of iemand in gedachten nemen (een tante, een juf, een punaise, een paaltje van het hek) en dan de anderen laten raden tot ze een ons wegen, waarbij de antwoorden alleen maar 'ja' of 'nee' mogen zijn.
Tegenwoordig is het bij de Achterbergen helemaal in om de gekste verhalen te verzinnen. Het idee daarvoor stond vorige week in de Kidsweek Junior (die krijgen wij gratis omdat we een krantenwijk hebben) en een van de Achterbergse versies zou zo kunnen gaan: Vanmorgen stond ik in de .............. Daar lag een ............... Die was helemaal ................ Je kunt het heel saai invullen: Vanmorgen stond ik in de badkamer. Daar lag een haarborstel. Die was helemaal vies. Maar wat vind je hiervan: Vanmorgen stond ik in de blubber. Daar lag een olifant. Die was helemaal dronken. En zo heb je duizenden verhaaltjes. Wat zeg ik, tienduizenden, nee miljoenen. De Achterbergjes staan in de rij om hun versie te mogen delen, waarbij de anderen dan om de beurt hun invulwoord mogen zeggen. En lachen in de auto tegenwoordig, lachen!

Het zal nog wel even duren voordat ik weer nieuwe creatieve ideeën nodig heb. Misschien kunnen we tegen die tijd de CD van Kareltje en Sjonnie weer tevoorschijn halen. Want die was ook errug leuk. Maar ja, daarover willen jullie nu niets horen, want het is nog lang geen Sinterklaas.

PS De foto slaat niet op het verhaal want deze Achterberg gaat nog niet naar school. Maar wel een lieve foto he? Ja, ik heb een andere camera in gebruik!