maandag 31 januari 2011

Kruidkoek zonder suiker

Deze kruidkoek komt uit het boek 'Montignac op klompen' van Francis van Arkel. Hij valt wel snel uit elkaar, dus niet zo heel geschikt voor deftige visite, maar voor wie van kruidig en gezond houdt, kan hij er best mee door.

Hieronder het officiële recept:
Verwarm de oven voor op 150 graden. Meng 500 gram volkoren tarwemeel, 15 gram speculaaskruiden, 10 gram kaneel, 300 gram suikervrije stroop (bijv. appelstroop), 15 gram bakpoeder, 4 dl magere melk, 5 ml vloeibare zoetstof en 2 appels in kleine stukjes goed door elkaar. Vul een licht ingevet cakeblik met het beslag en zet dit 5 kwartier in de oven. Als de kruidkoek helemaal is afgekoeld pas uit het cakeblik halen.

De Achterbergen hadden niet alles in huis, daarom zat er ipv zoetstof een flinke hand rozijnen door, halfvolle melk ipv magere, en zoveel walnoten als ik in de gauwigheid kon kraken.

En nu is hij alweer op.

zaterdag 29 januari 2011

Een half uurtje jarig

Bij de Achterbergen is het soms wel erg druk, en de afspraken trekken zich niet veel aan van verjaardagen. Wat wil je ook, met elf verjaardagen per jaar... Gisteren was er daarom alleen gelegenheid om cadeautjes te geven in een gestolen halfuurtje aan het eind van de middag. Maakt niet uit hoor, morgen komen mijn ouders, dan bak ik een suikervrije kruidkoek (recept volgt??) en dan vieren we het nog een keertje.

Neemt niet weg dat het wel een heel feestelijk halfuurtje was: zoals vaak het meest praktisch is, geven de Achterbergen ook verjaardagscadeautjes op volgorde van leeftijd, van jong naar oud. En dat was genieten. Ten eerste al van vijf mannen op een rijtje op de bank (foto mislukt...), dan van Bart die mij een cadeautje kwam geven en het vervolgens weer terug wilde pakken, van Chris die het wel heel lastig vindt om 'hartelijk gefeliciteerd' te zeggen, van Danny die op school een mooie Bob de Bouwer kleurplaat had gemaakt en die thuis nóg mooiere tekeningen voor me maakte, van Elwin die me een extra knuffel gaf, van Frank en Gido, die 's middags na school met André de cadeautjes waren gaan kopen, van Harry, die me 's morgens geen blik had waardig gekeurd, maar 's middags met een big smile en een dikke knuffel voor mij uit school kwam (en met een zelfuitgezocht cadeau: een pastakookboek), van Irene, die iets had willen kopen 'waar ik echt wat aan had', maar in plaats daarvan met een beeldje van een harpspelend engeltje aankwam - alsof ik daar niets aan heb - nu kan het mooi staan wezen op de schouw of op de slaapkamer. Van Jan, die 's avonds pas thuiskwam en die voor mij - verrassing verrassing! - een flesje Cool Water van Davidoff had gekocht.
En natuurlijk van André, niet zozeer vanwege een bijzonder speciaal cadeau, maar gewoon om wie hij is.

Ik weet niet of het nog nodig is om te zeggen, maar ik doe het toch maar: ik hou van ze allemaal!!!

vrijdag 28 januari 2011

Papieren in orde - week 9

Ja, ik weet het, vorig jaar was ik ook jarig op 28 januari tenslotte, maar het is nu vrijdag en het huishouden trekt zich van verjaardagen niets aan, dus blog ik toch maar over de papierwinkel. Trouwens, mijn verjaardag wordt op z'n vroegst bij het avondeten gevierd, dus er valt toch niet veel te melden.

De Huishoudcoach zegt je in week 9 om voor de derde keer je administratie-halfuurtje te houden. De kans is zelfs groot dat je aardig bent bijgewerkt inmiddels. Daarom mag je deze week een begin maken met het opzetten van je bewaararchief. Volgens haar aanwijzingen liggen er al weken L-mapjes met gesorteerde bewaarpost klaar, en vijf van die mapjes geef je deze week een ordner of een hangmap, en daar maak je dan een mooi labeltje voor.

De Achterbergen hadden eigenlijk al een goed functionerend bewaararchief. In de huiskamerkast een aantal onderwerpen: autoverzekering, zorgverzekering, nog meer verzekeringen, en bijv. afschriften (al krijgen we die nu niet meer over de post opgestuurd). In het kantoortje hebben we van die mooie hangmappen, en daar bewaart André een deel andere papieren: elk kind heeft een map bijvoorbeeld, en alles wat met het huis te maken heeft.
Eigenlijk zou ik tijd moeten vrijmaken om dit bewaararchief eens een keertje door te spitten op papieren die inmiddels wegkunnen, zoals polissen die vervangen zijn, maar dat stel ik lekker nog even uit...

donderdag 27 januari 2011

Beroepskeuze

Bij de Achterbergen gaat niet alles op de geijkte volgorde. Zo is onze derde het eerst aan de beurt om een beroepsopleiding te kiezen. Gisteravond ben ik met Harry naar een voorlichtingsavond op school geweest, waar diverse opleidingen hun mogelijkheden lieten zien. Harry had wel interesse in een MBO-opleiding Zorg en welzijn, dan kan hij bijv. activiteitenbegeleider worden bij bejaarden of gehandicapten, en dat vindt hij echt leuk. Of hij kan een ICT-opleiding doen: systeembeheer, netwerkbeheer, webdeveloper etc. etc.
Vanmorgen bracht ik de vier jongere broers van Harry naar hun school en vertelde hen wat over gisteravond. Dat Harry met bejaarde mensen of gehandicapten zou willen werken, of iets met computers. En ik vroeg wat zij dachten dat hij zou gaan doen.
Klinkt het in koor: "iets met computers".
Verbaast me ook niks eigenlijk...

PS De camera doet heeeeel raar. Zodra ik aan André wil laten zien wat er misgaat, doet hij het gewoon... Ik blij, maak ik weer een foto, is het weer zo raar: allemaal strepen erop en veel groen. Maar soms dus wel goed.

woensdag 26 januari 2011

Oetaar

Bij gebrek aan goede camera een net iets oudere foto van Chris. Niet dat hij veranderd is: deze kleren passen hem nog, de sokken ook, en hij kijkt nog steeds even ondeugend.

En hij is nog steeds even dol op de 'oetaar', voor de kenners beter bekend als ukulele.
Niet dat hij daar zomaar mee mag spelen. Elwin wel, die kan al een paar akkoorden; een ukulele is een leuke voorloper van het spelen op een 'echte' gitaar.

dinsdag 25 januari 2011

Energiek

Je overal toe moeten zetten, nergens genoeg energie voor hebben, wel op tijd knnen opstaan maar 's avonds nergens zin meer in hebben - de ene kant.
Je fit en energiek voelen, lekker in het huishouden bezig zijn, niet zo weinig mogelijk doen maar steeds juist een beetje extra - de andere kant.
Eén persoon. Ik.
De ene kant, daar heb ik veel ervaring mee. De andere kant, zo was het eigenljk vandaag wel (ondanks een paar slechte nachten). Een fantastisch gevoel. Zou dat komen door mijn gezonde eetpatroon van de laatste weken, dan is dat al haast geen offer meer te noemen.

Ach, de tijd zal het leren.

maandag 24 januari 2011

Pfffffff

Niet te geloven dat er bij de Achterbergen nog steeds twee jongens op de tweede verdieping geen gordijnen hebben! E i n d e l ij k  heb ik voldoende moed bij elkaar geraapt om de zwarte fluwelen geknipte stukken gordijn tevoorschijn te halen en aan elkaar te zetten voor Harry's kamer. En dan blijkt, zoals ik misschien wel had kunnen weten, dat het wel meeviel. Niet dat ze nu af zijn, maar het kleine raam is klaar, het grote stuk voor de helft. En nu gewoon doorgaan tot ze af zijn - en Harry eindelijk in een donkere kamer kan wakker worden, ook als straks de nachten weer korter worden!
De Achterbergen hebben vandaag ook geleerd dat het niet verstandig is om de naaimachine op tafel te laten staan als er een 3-jarige in de buurt is. Ook al is het snoer eruit. 3-jarigen zoals Chris weten wel raad met zo'n naaimachine. Zij steken gewoon de naald door hun vinger. (Gelukkig valt het wel mee en bleef het bij een doekje vol bloed.)
Op een of andere manier wil mijn camera ineens niet meer, er is iets met de kleuren. Misschien ook een 3-jarige die aan de knopjes heeft gezeten? In elk geval ben ik geen expert en zie ik gewoon niet wat ermee aan de hand kan zijn. Iemand een idee? Op de foto horen de muren spierwit te zijn...

zaterdag 22 januari 2011

Het goede voornemen na 3 weken

Tja, wat moet je nou schrijven als er niets te melden valt? De weegschaal stond vanmorgen op hetzelfde gewicht als vorige week. Er is nog steeds geen suiker genuttigd (en dat wordt alleen maar makkelijker naarmate de tijd verstrijkt), wel af en toe een suikervrij tussendoortje extra.
Ik zet het toch maar op het blog, vanwege de continuïteit en omdat er - wie weet- mensen zijn die zich afvragen hoe het deze week is gegaan.

vrijdag 21 januari 2011

Papieren in orde - week 8

Over week 8 is de Huishoudcoach kort: ga er lekker voor zitten op de tijd die je vorige week had bestemd voor het doen van de administratie, en handel in een half uur zoveel mogelijk af. Vergeet niet jezelf na afloop te belonen voor je doorzettingsvermogen!

Bij de Achterbergen kost het bijhouden van dit soort administratie lang geen half uur. En het is nog steeds een hele rust dat er nooit meer papieren zoek raken, al moet ik me er soms wel toe zetten om even de nieuwsbrief van school goed door te lezen en te kijken wat ermee moet gebeuren bijvoorbeeld.

donderdag 20 januari 2011

Caramel

Een van de meest eenvoudige recepten, en misschien ook wel een van de lekkerste: caramel. Caramel is gebrande suiker, let op: niet verbrande suiker!
Gooi je suikerpot leeg in een pannetje met dikke bodem en zet het op een zacht vuurtje. Af en toe even roeren en wachten tot het dun-vloeibaar is en lichtbruin.
Leg een vel bakpapier neer en giet de vloeibare caramel in een dun sliertje erop. De mooiste figuren kun je gieten: krullen, schrijfletters, of gewoon fantasieloze strepen zoals de Achterbergen vandaag deden. Tja, toen wisten ze nog niet dat een foto van de caramel het wereldwijde web op zou gaan.
Natuurlijk niet gezond, maar wel leuk: een heel persoonlijke traktatie bijvoorbeeld. Zo maakte ik voor Irenes afscheid destijds van haar turnvereniging de letters tot ziens, en daaromheen allemaal krullen. Ter plekke wordt het dan in stukjes gebroken - en de meeste kinderen vinden het heerlijk.
Pas wel op: vloeibare suiker is echt ontzettend heet!

woensdag 19 januari 2011

Rare school

Ze leren maar rare liedjes op school tegenwoordig.
Danny kwam vandaag tenminste hiermee thuis:

"Dit is de dag, dit is de dag, in de wereld scheef, in de wereld scheef".

En dat in groep 1!


PS Voor degenen bij wie geen belletje gaat rinkelen, zal ik vertellen dat hij het zong op de melodie van het liedje: "Dit is de dag die de Heer ons geeft"

dinsdag 18 januari 2011

Een nieuw gezicht bij de Achterbergen

Wat zien we daar, een nieuw gezicht? Ach, Bart vond zijn gezicht waarschijnlijk niet acceptabel zoals het was. En omdat zijn moeder de dag daarvoor net aan iemand had gemaild dat er bij de Achterbergen nog nooit iemand van de trap was gevallen, zag hij zijn kans schoon toen zijn moeder een boodschap was gaan doen. Toen ze thuis kwam, was ze net op tijd om hem helemaal van boven naar beneden te horen tuimelen. En  mocht ze vervolgens proberen om Bart te troosten. Wat niet goed lukte: hij wilde niet eten en wel drinken, maar het deed hem zichtbaar pijn. De volgende dag zagen we pas dat zijn twee voortandjes los zaten, ietsje naar voren en ietsje uit elkaar.

Inmiddels zijn we een paar dagen verder en Bart heeft er nu geen last meer van.

Maar hij heeft wel een nieuw gezicht.

maandag 17 januari 2011

Genieten van een 3-jarige


Al uit de verte hoor ik hem aankomen:
"mama, maaamaaa, maaamaaaaa!"
eindelijk heeft hij mij gevonden
"ik schreeuw jou, mama"

zaterdag 15 januari 2011

Het goede voornemen na twee weken

De eerste week schoot de weegschaal elke dag ruim een halve kilo naar beneden. Aan het eind van de tweede week stond hij drie dagen op dezelfde waarde. Het is maar goed dat dat niet het hoofddoel is van Het Goede Voornemen! Volgens mij kan ik het zo goed volhouden, omdat mijn succes niet afhankelijk is van de weegschaal. Mijn succes is afhankelijk van het elke dag geen suiker eten, en dat gewoon de volgende dag weer, tot het jaar voorbij is. En dat er inmiddels toch al zes (!) kilo af is, is heel mooi meegenomen. Het zou toch wat zijn als het met die snelheid het hele jaar zou doorgaan - dan zat ik in de zomer in de min!

Zo, en nu een druk weekend bij de Achterbergen. Twee keer ga ik naar Pagedal op en neer rijden, vandaag met een paar van de oudste kinderen (omdat daar vanavond jeugdsamenkomst is), en morgen samen met André en de jongere jongens en wie weet weer de oudste kinderen. Geestelijk opladen, veel kunnen horen (in elk geval vandaag zonder die druktemakertjes van ons) en veel mensen spreken.
Jullie wens ik ook een heel goed weekend!

vrijdag 14 januari 2011

Papieren in orde - week 7

Vanaf week 7 wordt het toch echt tijd om een wekelijks moment te plannen om de papieren te behandelen die in het 'doen'-bakje liggen te wachten. Dus waar wacht je nog op? Ligt er erg veel, handel dan de meest urgente zaken af en stop na een half uur. Volgende week weer!

Bij de Achterbergen gebeurt dit al een poosje op de maandagmiddag, als de kinderen op school zijn. Bovendien worden dan de afschrijvingen van de bankrekeningen verwerkt in Excel.
Heerlijk, wat een rust, die regelmaat! De rest van de week kun je binnenkomende rekeningen etc. met een gerust hart in het (bijna) lege bakje stoppen!

donderdag 13 januari 2011

Kanjertraining

Sommige mensen denken bij het woord kanjertraining misschien aan het pestprotocol op de lagere school, bij de Achterbergen heeft het sinds kort een andere betekenis. Gido heeft al zó lang gevraagd of hij op voetballen mocht, dat we eindelijk zijn gezwicht. Eerst hebben we ons ervan verzekerd dat er plek voor hem was bij de voetbalvereniging zónder dat er voor ons als ouders allemaal bijkomende werkzaamheden bijkomen zoals het rijden op wedstrijddagen (hetgeen ons misschien heel wat scheve blikken zal opleveren, maar dat hebben we er dan maar voor over). En toen kreeg Gido op zijn verjaardag een apart cadeau: een kaart met de mededeling dat hij 'op voetbal' mocht. De trainingen zijn inmiddels begonnen. 's Avonds, door het pikdonker naar het voetbalveld, in de regen (en vergeet de kou niet - er lagen nog zelfs hoopjes sneeuw op het veld!) een uurtje rennen achter de bal aan, doornat maar supertevreden weer naar huis. Wat een kanjer!
En nou moet hij het seizoen afmaken, tot eind mei. En hij kan ons later tenminste niet verwijten dat hij het heel graag wilde en dat het nooit mocht. En hij wordt vast supergezond en sterk. Fijn he?

woensdag 12 januari 2011

Hollandse nasi

Een wazige foto, maar absoluut geen wazig recept! Makkelijk te maken, ook voor een groot gezin, en met wat extra rauwkost een goede maaltijd.

Ham, kaas en eieren, dat klinkt toch wel Hollands? Bij de Chinees heb ik in elk geval nooit kaas door het eten aangetroffen. Bij de Achterbergen wel, gisteren, door de nasi, en het was verrassend lekker.

Kook witte rijst gaar (voor één keer wijken de Achterbergen eens af van de zilvervliesrijst). Snijd prei in de lengte in 'kwarten', daarna in kleine stukjes. Wij gebruiken 2 hele preien. Snijd een stuk kaas in blokjes.
In een wok of braadpan de prei even aanbakken/fruiten in een beetje olie. Daarna maak je nog snel een dikke omelet van een aantal eieren met een scheutje melk en wat paprikapoeder. De omelet snijd je in stukjes, en als de rijst gaar is gooi je alles door elkaar: rijst, prei, stukjes omelet, kaasblokjes en een pakje hamblokjes. Met een scheutje ketjap erdoor vond ik het onweerstaanbaar!

dinsdag 11 januari 2011

Blogverjaardag

Onopgemerkt en in totale stilte vierde het weblog van de Achterbergen eergisteren zijn tweede verjaardag. Twee jaar geleden zette het zijn eerste wankele stapjes op het wereldwijde web (toch wel weer leuk om terug te kijken!).
De Achterbergen nestelden zich in het tweede jaar nog wat dieper in de harten van menig bezoeker. Dat mag ik tenminste aannemen, want het bezoekersaantal groeide langzaam maar zeker tot vaak meer dan 300 per dag. Waarvan ik de allermeeste niet ken. Of tenminste, misschien ken ik ze wel, maar ze kiezen ervoor om even een kijkje te komen nemen en daarna zonder een reactie achter te laten weer te vertrekken. Mag ook hoor, even goeie vrienden! Stel je voor dat ik elke dag 300 reacties moest publiceren, ik heb wel wat beters te doen.
Het bloggen bevalt nog steeds heel goed. Het helpt me om de camera bij de hand te houden en met een humoristische blik te kijken naar de soms erg hectische situaties bij de Achterbergen. Het heeft me ook wijze raad opgeleverd, vooral van collega-ouders en ervaringsdeskundigen, maar ook van medechristenen.

Daarom gaan we vol goede moed verder met het derde blogjaar! Drie hoeraatjes!

maandag 10 januari 2011

Geen ruzie

vandaag wachtten de Achterbergjes op hun avondeten
tijdens het wachten begonnen ze ruzie te maken
daarom riep hun mama er één naar de keuken
die mocht gezellig op het aanrecht zitten
uit zichzelf kwam er nog één bij
samen zaten ze gezellig te kijken naar hun nijvere mama
en er was geen ruzie meer in de kamer

en ook niet in de keuken


zondag 9 januari 2011

Laten we het eens over ons Imago hebben

Zo af en toe komt bij ons het spel Imago op tafel. Geen flauw idee of het nog te koop is, maar toch leuk om eens over te bloggen. Bij dit spel wordt er elke beurt een vraag gesteld over een van de medespelers, of over iemand die zij allemaal goed kennen (in dit geval Daniël). Iedereen moet dan goed nadenken welk van de zes antwoorden op de vraag het best bij de betrokken persoon past, en het meest gegeven antwoord is dan het winnende. Kan dus alle kanten op met zo'n spel.

Tja, hoe leg je nu het beste uit wat het nut van dit spel is... het heeft te maken met het leren aanvoelen van bepaalde dingen, tegen kritiek kunnen, op een bepaalde manier kunnen denken. zie onderstaande voorbeeldvragen:

Stel je eens voor dat ..... een tuin had. Wat zou erin overheersen?
1 onkruid
2 een onberispelijk gazon
3 bloemen
4 beton
5 oorspronkelijke bomen
6 kabouters en fonteinen.
Na zo'n vraag denkt iedereen na welk antwoord het beste bij de persoon op de puntjes past. En legt daarna het antwoordkaartje met het juiste nummer op tafel.

Stel je eens voor dat ...... een dierengeluid was. Wat zou hij/zij doen?
1 miauwen
2 loeien
3 brullen
4 kakelen
5 sissen
6 krassen

Stel je eens voor dat ........ een bal was. Wat voor bal zou hij/zij zijn?
1 voetbal
2 golfbal
3 gehaktbal
4 galabal
5 rugbybal
6 gemaskerd bal

En zo hebben we een heel dikke stapel met zeer uiteenlopende vragen, waarbij een behoorlijk beroep op je voorstellingsvermogen wordt gedaan. En op je vermogen om tegen kritiek te kunnen.

En daarom is het best een nuttig spel.

zaterdag 8 januari 2011

Het goede voornemen na 1 week

Na een week is het goede voornemen nog steeds springlevend. Of het al geholpen heeft fitter te worden, weet ik niet, want een fikse verkoudheid plus drie half-slapeloze nachten gooien op dat gebied flink veel roet in het suikerloze eten.

De weegschaal was na deze eerste week wel bijzonder vriendelijk. Cijfers noem ik nog niet, maar ik houd ze wel bij, en stop ze in het vat waar ze niet verzuren.
Honger heb ik totaal niet gehad, maar ik houd me wel aan een strak schema, dat werkt voor mij toch het allerbeste. Want hoewel mijn voornemen alleen inhield om zonder suiker te eten, is het tweede doel toch ook wel om behoorlijk af te vallen en weer in een gezonde BMI terecht te komen. Want ook al wordt mij vaak gezegd dat ik niet dik ben, het BMI was bijna 30... op 1 januari 2011.

Voor degenen die willen weten welk eetschema bij mij zo succesvol is:

ontbijt: thee
havermout van 34 g H-O met 16 g rozijnen, gemaakt met water (wie vindt dat nou lekker??? ik!)

rond 10 uur:
2 grote koppen koffie met flink veel hete melk

lunch:
drie volkoren boterhammen met mager en suikerloos beleg: marmite, appelstroop, fruit, rauwkost
thee

in de middag:
fruit en thee

diner:
hetzelfde als de andere Achterbergen, maar dan één flinke maaltijd (en niet als het erg lekker is nog een bord), en zonder suiker. Dus eerst voor mezelf een bord opscheppen en daarna appelmoes door de rodekoolstamppot.
geen toetje

maar wel twee grote koppen koffie met veel hete melk

en 's avonds nog wat spa rood, gewoon water of thee

vrijdag 7 januari 2011

Papieren in orde - week 6

Ook in het nieuwe jaar gaan we vrolijk verder met het op orde brengen van de papierrommel. Als alle achterstanden zijn weggewerkt, kun je nu beginnen aan het in werking zetten van de methode die al eerder (in week 2) is uitgelegd. Dat betekent dus dat je elke dag de post opent, sorteert en weglegt in het bakje Doen, Lezen of Bewaren.

Inderdaad, het scheelt een hoop gezoek als je zulke dingen direct doet. En waarom zou je het niet meteen doen als het toch moet gebeuren? 

donderdag 6 januari 2011

De een na de ander

Eerst Elwin, daarna Jan, André, Gido en Danny. En nu Bart. Bij de een heeft het wat langer geduurd dan bij de ander, en daarom is het heel spannend wat er nog volgt. Koorts, hoesten, overal pijn... Wie volgt?

woensdag 5 januari 2011

In het holst van de nacht

Bij de Achterbergen gebeurt niet alles op de geijkte tijdstippen. Zo waren wij de afgelopen nacht een interne verhuizing aan het uitvoeren. Niet dat we het expres zo plannen op zulke rare tijden... Het zat er wel al een tijdje tegenaan te hikken. Frank slaapt samen met Bart in zijn mooie dinokamer - met enkel glas. En vannacht was het zó koud in die kamer, dat Bart een aantal keer wakker was geworden. En als Bart huilt, wordt Frank wakker omdat hij een lichte slaper is. Bij andere huilpartijen hadden we er al eens aan gedacht om Bart met Chris om te laten ruilen (die heeft ook nog zo'n spijlenbedje), zodat hij niemand zou storen als hij ging huilen, en vannacht ging dat plan in werking. Met succes. Chris heeft er niets van gemerkt, en Bart ging ook wel weer slapen.
En nu slaapt Bart dan eindelijk - voor het eerst in zijn 13-maandige leventje - in de babykamer die voor hem was bedoeld! En kon ik de Bob-de-Bouwertruien en de andere Chriskleren verhuizen zodat er een paar schattige lichte kleine-jongens-kleertjes (die ik toevallig tegenkwam tijdens het uitruimen van een laatje) aan het kapstokje konden!

PS Chris kan wat beter onder zijn warme deken blijven liggen - en Frank heeft ook een dubbele deken, dus dat zit wel goed.

dinsdag 4 januari 2011

Boekreclame

Citaat uit het boekje 'Leer je kind omgaan met boosheid' van Ross Campbell: "Judy is boos en geeft haar moeder een grote mond. Haar vader hoort het en zegt afkeurend: 'Ik wil niet dat je ooit weer op zo'n toon tegen je moeder spreekt. Begrepen?'" Wat zou zo'n vader nou anders moeten zeggen dan dit? Toch gebruikt de schrijver deze situatie om uit te leggen dat dit een heel verkeerde manier van opvoeden is. Op dit weblog wordt elke dag een kijkje achter de schermen bij de Achterbergen getoond, bijna altijd iets grappigs, nuttigs, praktisch etc. Dat betekent natuurlijk niet dat de Achterbergen supermensen zijn, bij wie altijd alles kan. Het betekent gewoon dat ik met de problemen die ik heb, naar een andere Plek ga, waar ze beter thuishoren dan op dit openbare medium. De zeldzame keren echter dat er ook op die manier een kijkje achter de schermen is gegeven, betreur ik helemaal niet. Zo kreeg ik van een bloglezeres het bovengenoemde boekje opgestuurd als antwoord op mijn logje over Frank en zijn kerstvakantie. En dat was nou precies wat ik nodig had!

De duidelijk christelijke schrijver van het boek stelt dat de meeste mensen niet goed hebben leren omgaan met hun eigen boosheid, iets wat wel nodig is als je dat aan je kinderen wilt leren. Boos worden op zich is niet erg, het gaat erom wat je er vervolgens mee doet. Wil je weten wat hij daarover te zeggen heeft, dan moet je het boekje maar bestellen, het kost nog geen 10 euro.
Iets anders uit het boek dat bij mij doel trof, is dat alle kinderen een emotionele 'tank' hebben die elke dag gevuld moet worden. Niet alleen met woorden, ook met vriendelijk oogcontact,met lichamelijk contact en met gerichte aandacht. Dit en nog veel meer kon ik heel goed gebruiken. Ik merk nu al dat het ons gezin goed doet.
Reden om een beetje reclame te maken voor dit boekje!

maandag 3 januari 2011

Goede voornemens...

Door alle roerigheid tijdens de jaarwisseling hadden de Achterbergen niet zo'n genoeglijk gesprekje over goede gezinsvoornemens als vorig jaar, maar zelf liet ik mij niet de kans ontnemen om een goed voornemen te doen. Een jaar lang iets wel of niet doen en daarbij het kalenderjaar als uitganspunt nemen heeft toch wel iets, helemaal als je aan het eind van dat jaar vuurwerk kunt verwachten.
Een ander punt is of je het op het wereldwijde web moet zetten, en omdat ik voor het wikken en wegen een paar dagen nodig had, zet ik het nu pas neer. Maar ingegaan is mijn goede voornemen op 1 januari 2011 om 0.01 uur.

Ik eet een jaar lang geen witte suiker. Dus ook niet als het verstopt zit in een pakje macaronimix. Of appelmoes uit een pot. Het resultaat dat ik daarmee hoop te bereiken, is - naast andere plezierige bijwerkingen - een stuk fitter te worden.

Het wordt in elk geval een stuk goedkoper bij de Achterbergen...! Behalve natuurlijk als anderen nu de koektrommel gaan leegeten...

zondag 2 januari 2011

Wat een nummer

Op eerste kerstdag hadden we met de gemeente een diner. De kinderen vanaf 2 jaar aten in een aparte ruimte en werden daarna lekker beziggehouden, zodat de anderen lekker rustig konden eten en luisteren naar een aantal bijdragen. André en ik zaten dus met alleen onze Bart, de oudste drie zaten met leeftijdsgenoten aan tafel. Op een gegeven moment trok Bart ineens een heel gek gezicht. Wat bleek nou? Iemand nam een foto van wat er op het podium gebeurde, en Bart dacht kennelijk dat hij op de foto werd gezet... wat hebben wij gelachen! Gisteren wilde ik gewoon een leuke foto van Bart maken, maar toen de foto was gemaakt, bleek pas dat hij snel even zijn 'fotoglimlach' had opgezet. Hahaha, geweldig!!!

zaterdag 1 januari 2011

Roerige jaarwisseling

Voor het eerst in ons huwelijk hadden we iemand die flink ziek was tijdens de jaarwisseling. En dan niet een van de kinderen, nee, André, die volgens mij nog niet eerder dit jaar ziek is geweest, besloot plotseling dat hij nog een paar dagen in bed liggen tegoed had. En daar begon hij drie dagen geleden mee. Gisteren werd het alleen maar erger, dus moest de rest van de Achterbergen creatief gaan nadenken over wat we zouden doen.
Nou, het lukte wel hoor. Jan heeft oliebollen gebakken, nadat ik een recept uit de Telegraaf voor appelbeignets (met bladerdeeg) had uitgeprobeerd - met succes trouwens.

Toen het donker genoeg was geworden, gingen de meeste Achterbergen naar buiten om kindervuurwerk af te steken. Ze sloofden zich enorm uit voor het kleine prinsje, dat achter de schuifpui naar hen stond te kijken. En er niets aan vond. Tja, het is ook al zijn tweede jaarwisseling - hij had het allemaal al een keer meegemaakt.

Zonder André was het wel hard werken om de ruzies op te lossen die af en toe ontstonden... Niet dat het er zoveel waren, maar ja, als je probeert om de gemoederen te bedaren die bij sommige Achterbergen nou eenmaal wat sneller dan bij anderen zeer verhit raken, dan gebeuren er ook weer dingen achter je rug.
Bijvoorbeeld een Chris die de hele bus met poedersuiker over de oliebollen uitstrooide...



Meestal blijven alle Achterbergen (behalve de baby van het jaar) de hele avond op met oud en nieuw, maar omdat André nu ook al op één oor lag, brachten we deze keer toch maar Elwin, Danny en Chris naar hun nestje. Ik bedoel: Jan deed het. Zit hij meestal op zijn eigen kamer, bij situaties als deze, waarin hij ziet dat ik zonder André ben en best een hulp kan gebruiken, springt hij dan zomaar bij. Echt geweldig, hoe hij de jochies naar bed heeft gebracht, en later op de avond met de andere broers vuurwerk heeft afgestoken in de tuin.
Tussendoor hebben we met de overgebleven Achterbergen de (feestelijke) uitzending vanuit Noorwegen bekeken. En zo kwamen we de avond toch nog heel prettig door!

EN DAN WENS IK JULLIE NU EEN FANTASTISCH GOED NIEUW JAAR TOE!!!