vrijdag 31 december 2010

Papieren in orde - week 5

Oeps, zou ik tussen het oudejaarsbakken door nog vergeten om een huishoudblogje te plaatsen...
Vanwege de continuïteit toch maar wel omdat het vrijdag is.
In week 5 kun je je buigen over alle papieren die al langer dan anderhalf jaar ruimte in hebben liggen nemen. Gewoon even met de groffe kam erdoor en kijken of er iets bij zit dat je nog nodig hebt. Wat weg mag, mag natuurlijk lekker weg. Sommige papieren moeten misschien bewaard blijven - wat vind je van een doosje op zolder, gesorteerd op jaartal?
Maximaal 2,5 uur trek je uit voor dit klusje. Mocht je toevallig de papierberg nog niet helemaal door zijn na die tijd, dan kun je gewoon wat extra weken voor het bijwerken van de achterstanden inlassen voordat je aan week 6 begint.

Je raadt het misschien al, deze opdracht was bij de Achterbergen gelukkig niet nodig. En dat is maar goed ook, want we hebben wel iets anders te doen in de kerstvakantie!

donderdag 30 december 2010

Bibliotheekboeken

De Achterbergen houden niet van lezen. Ik wel, maar ik ben dan ook geen geboren Achterberg. De bibliotheekpasjes die ik voor de jongere kinderen bewaar, zijn dan ook lang niet meer gebruikt. Niet dat er helemaal niet gelezen wordt, of liever gezegd voorgelezen. Maar we hebben zelf ook een aardig rijtje boeken, en omdat het niet zo handig is om met een hele sliert kinderen naar de bieb te gaan, waarvan er minstens twee alle aandacht nodig hebben, lazen we gewoon de boeken uit onze eigen kast.
Deze vakantie kwam ineens het idee op om het bibliotheekbezoek nieuw leven in te blazen. Gelukkig waren de jongens direct enthousiast, en nu staat er weer een mand met bibliotheekboeken bij de Achterbergen thuis. En hebben de jongens gelezen. Nou ja, eventjes dan.

woensdag 29 december 2010

Lekker belangrijk


dit zijn mijn nieuwe crocs

gedragen naar het kerstfeest

lekker belangrijk

(maar ze zitten wel héél lekker!)

PS: het zijn echt crocs

dinsdag 28 december 2010

Lekker bezig

Het valt niet altijd mee om leuke bezigheden te verzinnen voor in de vakanties. Al helemaal niet als je niet zulke buiten-kinderen hebt. Daarom was ik heel blij met het idee dat ik op een ander weblog zag vorige week - soms moet je gewoon op een idee worden gebracht, ook al is het nog zo simpel.
En plezier hadden ze wel. Ik mocht niet bij Gido kijken, en ook niet bij Danny, tot het helemaal klaar was. Behalve het opeten dan.

Vijf van de Achterbergen hebben dus een eierkoek versierd: eerst besmeerd met pasta (behalve Elwin, die had liever pindakaas), en daarna konden ze er van alles opschrijven met taartversieringlettertjes van de supermarkt. Hopelijk kunnen jullie het lezen:

Voor wie het toch niet kan lezen: ik houd van mama groetjes van gido - frank is de beste - ik hou niet van pasta

maandag 27 december 2010

Glutenvrij eten op z'n Achterbergs

Bij de Achterbergen wordt veel glutenvrij gekookt. Wat wil je ook, als één van de elf personen glutenvrij moet eten, ga je niet elke dag dubbele maaltijden staan koken. En vaak is maar een kleine aanpassing nodig om iedereen van iets goeds te voorzien, met of zonder gluten.

Omdat speciale glutenvrije producten zo ongelooflijk duur zijn, is het een beetje onze sport om de 'normale' glutenvrije spullen op te sporen, zoals bitterkoekjes en rijstwafels. Alle verpakkingen afspeuren op ingrediënten, en we kunnen gewoon onze gang gaan.
Gluten zitten in een aantal meelsoorten, waarvan tarwe de meest gebruikte is. Je zult dan ook niet gauw iets bij de bakker of banketbakker vinden waar geen tarwe in zit. Gelukkig stond er in de laatste Allerhande een recept voor chocoladetaart, waar geen gluten in zaten. In plaats van pistachenoten hebben wij walnoten gebruikt (uit eigen tuin!), en we hadden met kerst een heerlijke taart.

Zoals gezegd valt het met het warme eten wel mee, een klein pannetje met glutenvrije pasta is zo gekookt als we macaroni eten, en verder moeten we gewoon altijd even extra opletten. Als we patat bakken, is het alleen wel jammer dat er in vrijwel alle bijbehorende snacks (hamburger, frikandel, kroket etc.) gluten zitten, en daarom hebben we een paar weken geleden de stoute schoenen aangetrokken om zelf glutenvrije kroketten te maken van een dikke rundvleesragout, gepaneerd met twee uitgedroogde glutenvrije boterhammen (die we daarvoor een dag op de verwarming hadden gelegd en daarna in de keukenmachine vermalen). Eitje. Wat er van die ene keer over was, heeft nog een hele poos in de vriezer gelegen tot ze weer goed van pas kwamen bij het kerstdiner in de gemeente afgelopen zaterdag, waar het vlees niet glutenvrij was door de gebruikte kruiden. Als vervanging voor de slagroomtaart hadden we een stukje van de chocoladetaart over, dat ging er nog best wel in.

En zo vinden we onze glutenvrije weg wel!

zaterdag 25 december 2010

Elk jaar hetzelfde en toch weer anders

Eerste kerstdag 2010. Het traditionele kerstontbijt met het gezin - zonder Jan deze keer omdat hij aan het helpen is met de voorbereidingen van het gemeentekerstfeest vanmiddag.
Een echt Achterbergs ontbijt, met gesprekken over van alles en nog wat (zoals de stand van de aarde t.o.v. de zon).

Halverwege de middag begint het kerstfeest van de gemeente, ook traditiegetrouw op eerste kerstdag. Elk jaar hetzelfde en toch weer anders. Wat het elke keer weer bijzonder maakt.
Van de week kregen we nog een mailtje of we extra kleren mee wilden nemen en bijv. een sleetje. Dan kunnen we in de pauze even lekker van de dijk afsleeën bijvoorbeeld. En daarna aan de warme maaltijd. Elk jaar krijgen we ook een kort overzicht van het afgelopen jaar te zien, met foto's en filmpjes van alles wat er zo geweest is in de gemeente. Jan heeft daar al een paar keer aan meegewerkt, en dit jaar heeft hij een paar filmpjes gemaakt. Ik ben benieuwd!
Tussen ontbijt en kerstfeest hebben we lekker rustig de tijd om iedereen feestelijk aan te kleden en uitgebreid koffie te drinken met zelfgebakken taart, en een van de twee DVD's te kijken die als cadeautjes op de ontbijttafel lagen.

En dan nog een mooi plaatje van het uitzicht uit het raam van Jans kamer:

Fijne kerstdagen voor jullie allemaal!!

vrijdag 24 december 2010

Papieren in orde - week 4

Je dacht toch zeker niet dat we de kerstvakantie oversloegen met opruimen? De Huishoudcoach maakt ook geen uitzonderingen, dus hoppa, aan de slag. In week 4 ga je gewoon verder waar je de vorige week gebleven was. Maximaal 2,5 uur.

Haha, makkie! De Achterbergen hadden geen achterstand, dus hier heerlijk vakantie van het op orde brengen van de papierwinkel.

donderdag 23 december 2010

ASS in de vakantie - het blije vervolg

Dit blogje wordt getypt door een opgeluchte moeder. Zelden heb ik meer gehad aan de reacties als deze week op het eerdere blogje over de vakantieperikelen.
Er komt zelfs een boekje aan over de post - dank je wel JenS! Een ander boekje werd me aangeraden - dank je wel Ida, het boekje is besteld!
Gisteravond tijdens het koken kon ik mooi mijn gedachten even laten gaan over een dagindeling voor Frank. Op een papier zette ik vervolgens alle eet- en drinkmomenten neer, met daartussen ruimte voor bezigheden, steeds periodes van ongeveer twee uur. Rechts maakte ik 's avonds samen met André een lange lijst met dingen die Frank eventueel leuk vindt om te doen, van tv kijken tot aan sudoku's maken. Daarna kwam Frank naast me zitten en nadat ik had uitgelegd wat de bedoeling was, had hij nog wel wat ideetjes om erbij te zetten, zoals Engels leren. Hierna hebben we samen de dag van vandaag doorgesproken, waarbij ik geen vaste tijden aanhoud, maar gewoon: na de koffie ga je eerst boksen op je kamer (en mag Elwin aan de computer), na een uur mag jij aan de computer. En dat duurt dan ongeveer weer een uur totdat we gaan lunchen.
En zo hebben we het hele lijstje ingevuld. Frank werd direct enthousiast en ging alvast dingetjes klaarzetten. En vanmorgen? No problemo. Na de koffie ging Frank blij naar boven om te boksen (dat klinkt als een hobby van hem, maar het is echt héél lang geleden dat hij dat voor het laatst deed, was nooit te motiveren), een uurtje later zat hij tevreden achter de pc. Het ging zelfs zó goed, dat hij ook nog aangestoken werd door Elwins geknutsel, iets wat helemaal niet op zijn lijstje stond. En hij zou mij aan het begin van de middag helpen met koken, maar in plaats daarvan koos hij om met André de boodschappen te gaan doen.
Ik ben eerlijk gezegd stomverbaasd dat het zó makkelijk op te lossen was... maar eigenlijk had ik het wel kunnen weten - gebrek aan duidelijkheid en voorspelbaarheid, gewoon letterlijk opgevat. En wat een rust brengt het om gewoon zo'n dagprogramma te maken! De tijd die daarvoor nodig is, hebben we er graag voor over.

woensdag 22 december 2010

Consumeerderen

Dit keer een iets luchtiger blogje, maar voordat ik daarmee begin, eerst mijn grote dank aan alle reageerders op het vorige stukje. Ik ga alles nog eens heel aandachtig doorlezen en ik kan er zeker weten mijn (en Franks) voordeel mee doen! Hartelijk bedankt!!

En dan nu iets heel anders. De Achterbergen kunnen hun rondleiding wel opnieuw beginnen. Want er wordt tegenwoordig heel wat aangeschaft bij de Achterbergen. Een voorzichtig begin is gemaakt om de zitkamer te vernieuwen. Blijkbaar kende ik de Achterbergen niet zo goed, want ik had voorspeld dat het lage improvisatietafeltje in de hoek er over een paar jaar nog wel zou staan, maar inmiddels staat er een nieuw, voor ons doen zeer duur, tafeltje in de hoek. Na een enge autorit door dichte mist naar IKEA, op zoek naar een zwart tafeltje en evt. een lampje, kwam ik met een wit tafeltje terug... Maar wat ben ik er blij mee! En ook met het lampje. En omdat we toch bezig waren, heb ik met mijn zelfverdiende krantengeld ook nog een nieuwe salontafel besteld. Op internet. Gisteravond heb ik die eigenhandig in elkaar gezet. Want dat moet dan nog wel. Vandaag ben ik met Irene op een nieuw vloerkleed uit geweest en zo zijn we behoorlijk aan het consumeerderen. Dat wel. Maar nu moet ik eerlijk bekennen dat ik hoor bij de mensen die moeten leren geld uit te geven (klinkt stom hè?). En daar heb ik nu een aardige oefening in gehad. We zijn er nog niet, want ook de banken zijn al aardig versleten helaas. En dan is het ook wel zo leuk om een van de muren van een kleurtje te voorzien. Of alle muren. En wie weet andere gordijnen...
Voor Irene een leuke periode, want zij denkt er ernstig over om binnenhuisarchitectuur te gaan doen, en zo kan ze zich heerlijk uitleven met het geven van advies, het overleggen over kleuren, en het ontwikkelen van het vingertoppengevoel. En ik heb echt iets aan haar adviezen, dat maakt het nog leuker!

dinsdag 21 december 2010

ASS in de vakantie

Kinderen met autisme vinden vakantie wel moeilijk, zelfs als het de kerstvakantie is. Dan zijn er ineens zeeën van vrije tijd, en vrije tijd is een probleem. Frank vraagt constant wat hij moet doen, en als ik iets voorstel, zegt hij nee (behalve als het computeren is). Dus zeg ik dat hij zelf iets mag verzinnen om te doen, en dan wordt hij kwaad. Dan ben ik geen goede moeder volgens hem, doe zeven miljoen dingen verkeerd, ik had nooit met papa moeten trouwen, etc. etc. etc.
Niet fijn. Voor de rest van het gezin niet omdat er een gefrustreerd jongetje loopt te roepen. Voor Frank niet omdat hij zelf niet weet wat hij wil en omdat ik hem (nog) niet begrijp of weet hoe ik hem kan helpen. Voor mij ook niet, omdat ik knalhard tegen mijn onvermogen aanloop om voldoende leuke invulling van al die vrije tijd te geven, om zo een ontspannen jongen tevoorschijn te toveren.
Gelukkig kan ik intussen al aardig relativeren, en weet ik dat hij het niet meent zoals hij het zegt. Maar als we tien minuten later gezellig samen in de keuken bezig zijn een warme lunch klaar te maken, vecht ik intussen wel tegen mijn tranen. Want het doet toch pijn om zo uitgescholden te worden, ook al weet je dat hij je echt wel lief vindt, ook al zegt hij het niet met die woorden.

's Middags rijd ik samen met Danny in de auto, CD'tje aan met dierenliedjes van Elly en Rikkert. Op een gegeven moment hoor ik dit coupletje:
als het beertje bromt
weet ik precies hoe of dat komt
ik word niet kwaad
net als Fransiscus, die zijn taal verstaat
En dat was nou net waar ik vandaag mee bezig was geweest. Niet dat ik al precies weet hoe het komt dat het beertje bromt, maar ik ben wel onderweg. Ik begrijp al veel meer dan eerst. En GELUKKIG word ik ook niet kwaad!

's Avonds praat ik nog even met Frank na over de dag. We spreken af dat we op zoek gaan naar leuke bezigheden voor in de vakantie (behalve computeren dan). En ik vraag hem of hij kan begrijpen hoe het voor mij is als hij zo gaat schelden. En hij zegt ja. En hij wil proberen om daar meer bij na te denken. De schat!

maandag 20 december 2010

Toch chaos

De Achterbergen zijn een klein beetje dom. Aan het begin van de kerstvakantie bedachten zij dat het wel een goed idee was om de vochtplekken in het plafond (jawel, op drie plaatsen) te proberen wit te maken. Natuurlijk wisten we wel dat je er wel meer dan één keer overheen moet met je super-dekkende latex, maar dat zagen we toch wel zitten. Even later was de hele kamer omgegooid. Gordijnen eraf, piano in de andere hoek, eettafel propvol met spulletjes die op een of andere manier gevaar zouden lopen witte spetters te krijgen... Nu, drie dagen later, is er nog niet veel veranderd. De Achterbergen hebben al drie keer in de zitkamer warm gegeten (wel heel gezellig). De vochtplekken zijn al heel wat keren even verdwenen onder een  nieuwe laag latex, om daarna, weliswaar iets vager, maar toch wel weer zichtbaar terug te komen. Nou weten de Achterbergen ook wel dat je daar iets speciaals voor moet aanschaffen, maar ja, superdekkend is toch superdekkend? En de vochtplekken waren toch allang droog?
Afijn, nu alles toch door elkaar staat, is het misschien leuk om de meubels wat te laten ronddansen in de uitbouw. En zo hebben we ineens twéé zitkamers: eentje bij de open haard, en een knus hoekje in de uitbouw. En een speelgedeelte bij de schuifpui. Nu nog alles weer opruimen, en dan toch nog maar eens de latex erbij halen.
Hopelijk is alles wel weer helemaal op orde vóór de kerstdagen...!

O ja, en  het paard staat nu op de gang.

zondag 19 december 2010

Experiment

Superhandig, bouwemmers. Veel sterker dan de gewone huishoudemmers, en nog in een stijlvolle kleur ook. De Achterbergen gebruiken ze voor van alles en nog wat, en vandaag werd er eentje gebruikt voor een experiment.
Vannacht viel er weer een dik pak sneeuw, en daarom ging de geplande kindersamenkomst niet door. We hadden dus wat extra tijd, en die gebruikten we voor een educatief doel. Een bouwemmer werd vol losse sneeuw geschept en binnen gebracht. Vervolgens werd aan alle Achterbergen die thuis waren gevraagd hoe hoog het peil in de emmer zou zijn als alle sneeuw in de emmer gesmolten was. Dit werd op een briefje aangegeven, waarbij de voorspellingen onderling varieerden van helemaal vol tot 1/6 deel. De emmer werd op een keukenkruk vlakbij de verwarming gezet om de sneeuw snel te laten smelten.

En? Wat denken jullie? De emmer was om half tien vanmorgen vol met verse sneeuw. Hoe laat was alles gesmolten? En hoeveel water zat er toen in?

Kijk ergens tussen de reacties naar de door ons gevonden antwoorden.

zaterdag 18 december 2010

....

In alle stilte mocht ik vanmorgen de hele krantenwijk doen (in plaats van Jan en Harry) in een witte wereld. De sneeuw was zelfs op de straten van ons dorpje nog wit. Genieten!!

Onze oudste drie zijn naar Pagedal voor een gemeentekerstfeest voor de jeugd uit heel Nederland. Voor de eerste keer wordt dit landelijk gevierd in plaats van elke plaats apart, en ze hebben er enorm naar uitgekeken. Geen wonder ook: natuurlijk wordt er gezongen en krijgen ze Gods woord te horen, de boodschap in een overwinningsgeest die hen hoop, geloof en kracht geeft voor de omstandigheden die zij tegenkomen. Maar in diezelfde gezegende sfeer gaan ze nog zoveel meer doen: twee workshops mochten ze kiezen uit een groot aanbod (lastig kiezen hoor), natuurlijk gaan ze samen ook eten, en er staat nog meer op hun programma waarover wij hier pas achteraf zullen horen wat het precies inhield.

Voor mij als bange sneeuw-chauffeur werd ook weer voortreffelijk gezorgd: ik hoefde de kinderen niet naar de eerder afgesproken plek te brengen, maar ze werden hier voor de deur opgehaald door zo'n stoere kerel die het juist leuk vindt om met zijn auto te glijden... verschil moet er zijn!
Het was maar goed ook dat ik niet weg hoefde, want in de stad stond al het verkeer muurvast en Gido, die met de moeder van een klasgenootje hier uit de straat was meegereden naar de bruiloft van zijn juffrouw (ja, die hoefde ik gelukkig ook niet weg te brengen en te halen!), kwam ook ruim twee uur later thuis dan gedacht.
Last but not least: laat ik nou afgelopen donderdag de boodschappen al in huis gehaald hebben zodat ik vandaag weer niet hoef te rijden - helemaal geweldig!

En hierna zien we wel weer.

vrijdag 17 december 2010

Papieren in orde - week 3

In week 3 wordt een begin gemaakt met het geordende papieren leven. De Huishoudcoach raadt aan om 2,5 uur uit te trekken en in die tijd het hele huis door te lopen en alle rondslingerende papieren waarvan je vermoedt dat ze bij je administratie horen, te verzamelen in een doos. Is de doos vol? Dan neem je hem mee naar een grote open plek (grote tafel, leeg bed of zo) en dan begin je met het sorteren van de hele stapel. Wat weg kan, gelijk weggooien; moet er actie worden ondernomen? papier in het 'doen'-bakje; papieren die je rustig wilt doorlezen: in het 'lezen'-bakje; papieren die je in je archief wilt bewaren, sorteer je alvast per onderwerp: autopapieren, verzekeringspapieren, gebruiksaanwijzingen, etc. etc.
Na twee uur begin je aan het afronden van de klus: alle stapeltjes te bewaren papieren worden op volgorde gelegd en in mapjes gedaan, die je in de doos legt. Nog niet uitgezochte papieren laat je er ook gewoon in zitten. Zet de doos weg - volgende week ga je gewoon verder!

Bij de Achterbergen was dit eigenlijk niet zo nodig. Ik ben gewoon begonnen om te werken volgens het principe dat vorige week is uitgelegd, zodat de kans dat er nu nieuw binnengekomen rekeningen kwijtraken, wel erg klein is geworden. En intussen werk ik ook nog steeds heel hard aan het vasthouden van de routines uit het eerste hoofdstuk...
En intussen geniet ik van een steeds witter wordende wereld buiten...

donderdag 16 december 2010

Eten bij kaarslicht

De Achterbergen wonen in een huis dat ze gekocht hebben van iemand met twee linker handen. Op zich is dat nog niet zo erg, maar deze iemand vond zichzelf wel erg handig en heeft nogal veel zelf aan het huis gedaan. De Achterbergen zijn al ruim 10 jaar bezig om de linkshandige sporen uit te wissen. Sommige sporen laten zich alleen wat moeilijk vinden. Zo valt zo af en toe - om een of andere duistere reden - ineens de stroom van een van de groepen uit, met name als het buiten nogal nat is. En dat gebeurde vandaag aan het eind van de midag weer. Na een poosje kun je de schakelaar van de uitgevallen groep dan wel weer omzetten (en hopen dat 'ie het houdt), maar daarmee moeten we dan wel even wachten. Dus aten we vandaag bij kaarslicht. En Chris at ook even bij flitslicht.
Wel gezellig!

woensdag 15 december 2010

Kiezen hoeft nog niet!

Deze keer een loftrompetje over de school waarop Frank zit!
Vorige week schreef ik nog dat we in alle rust konden nadenken over wat we zouden willen met Frank: rugzak of andere school, in heerlijke onwetendheid van de brief die nog diezelfde week bezorgd werd. Hadden we ons ingesteld op de termijn van acht weken waarbinnen een beslissing zou vallen, na precies twee weken kregen we het bericht al binnen! De aanvraag is positief beoordeeld, dat wil zeggen dat wij nu moeten kiezen tussen aanmelden bij het speciaal onderwijs, of een rugzakje op de huidige school. En dat maakte het direct weer heel urgent...
We hebben ervoor gekozen om het heel breed te maken: informeren bij de speciale school of er een kans is dat hij hier in de buurt terecht kan (kan niet), en of ze wel eens horen van problemen in de busjes (horen ze niet). De school waar Frank nu zit hebben we gevraagd mee te denken over wat het beste zou zijn, of zij het zelf wel zien zitten, wat voor mogelijkheden en onmogelijkheden er zijn met het rugzakje, en daarover had ik vandaag een gesprek met de juf van Frank en de directrice. Zij vertelden me dat ze hun best gingen doen om Frank de rest van groep 6 goed te begeleiden, met de extra hulp van het rugzakje. En dat de combiklas waar Frank nu in zit (groep 5 en 6) waarschijnlijk wel blijft, met wie weet zelfs twee combileerkrachten voor de klas. Ze raadden ons aan om Frank in elk geval aan te melden op de andere school, zodat zijn plekje daar zo goed mogelijk warm wordt gehouden voor na de zomervakantie. Mocht het komende half jaar zó goed gaan dat we goede verwachtingen mogen hebben voor de volgende twee jaar, dan kunnen we die aanmelding altijd weer ongedaan maken en kan hij blijven.
Met een heel prettig gevoel reed ik na dit gesprek weer naar huis. Kiezen hoeft dus helemaal nog niet - de praktijk zelf zal uitwijzen wat het beste is en dat maakt de keuze aan het eind van groep 6 vast heel makkelijk!

dinsdag 14 december 2010

Onze kerstkabouter

De huiskabouter van de Achterbergen is veranderd in een heuse kerstkabouter. Geheel op eigen initiatief heeft hij verzonnen dat de sokken die zo her en der het Achterbergenhuis versieren wel op zijn hoofd zouden kunnen passen. Dat was niet helemaal waar, want deze sokken rekken niet en zitten eigenlijk net iets te krap, maar daar zit de kabouter niet zo mee.

Sterker nog, hij heeft zich niet alleen deze kerstversiering toegeëigend, regelmatig bemoeit hij zich met de versiering die in de Achterbergse kerstboom hangt. Dat zijn toch mooie dingetjes om mee te spelen? Vooral voor kabouters natuurlijk. En de ster van lampjes die op het raam hangt (met een zuignap) kan ook wel eens een ander plekje gebruiken.
De spuitsneeuw die nog op het tafeltje stond nadat er sjablonen mee op het raam gespoten waren, vond de kabouter uiteraard ook de moeite van het proberen waard. Nu is de spuitbus leeg.

Heerlijk he, zo'n kerstkabouter in huis!

maandag 13 december 2010

Weggegooid kind

Er was absoluut geen enkele reden voor, maar toch belandde Bart vanmiddag in de prullenbak. En hij had nog wel zo zijn best gedaan om lief te zijn. Vanmorgen was hij pas wakker geworden toen ik de broers naar school bracht, maar nadat hij een flesje melk had gedronken in bed, was hij weer in slaap gevallen. Om kwart over 10 vond ik het wel genoeg en heb hem wakker gemaakt...
In de lunchpauze had hij mij ontzettend aan het lachen gemaakt. Hij was heerlijk aan het spelen met zijn verjaardagscadeau: een stevige baan met drie schuine stukken, waar een auto'tje (of een balletje) zigzag over naar beneden gaat. En toen kwam zijn moeder aan met een knakworstje. Normaal gesproken verdwijnt alles wat Bart in handen krijgt, direct in zijn mond, ook als dat totaal niet de bedoeling is, maar dit keer was hij niet te bewegen om het worstje op te eten. Hij probeerde veel liever uit of het ook van de autobaan af zou glijden. Niet dus. Maar ik kwam niet meer bij van het lachen.
Toen de jongens 's middags uit school kwamen, werd hij zomaar gedumpt door een van de broers. Gelukkig zat hij er niet mee. Hij had het volste vertrouwen dat hij er ook wel weer uitgehaald zou worden.

En dat was ook zo.

vrijdag 10 december 2010

Papieren in orde - week 2

In week 2 richt je je werkplek in tot een compleet thuiskantoor: enveloppen, schrijfgerei, paperclips, mapjes, een prullenbak, etc. etc. Bovendien koop je drie tijdschriftencassettes die je labelt met 'doen', 'bewaren' en 'lezen'. De Huishoudcoach raadt liggende postbakjes (inderdaad, zoals bij de Achterbergen) dringend af, omdat die 'onoverzichtelijk zijn en al snel verworden tot grote stapels ondefinieerbare papieren'.

Dit advies lap ik dus aan mijn laars. Mijn ervaring is dat documenten die rechtop worden bewaard, scheef gaan hangen, ook in bijv. ordners. De bakjes die wij al hadden, en waarin wij een gedeelte van ons gezinsarchief ook bewaren, worden dus ook voor dit doel gebruikt. Met het verschil dat de Achterbergen alleen een bakje hebben met 'doen' en eentje met 'bewaren'.

Wat moet je hier nou mee? Tja, als je het boek van de Huishoudcoach niet hebt, mis je natuurlijk alle uitleg die aan de weekopdrachten vooraf gaan. En dat is bij dit hoofdstuk wel heel erg jammer. Daarom geef ik in het superkort weer wat de Huishoudcoach voor ogen heeft als het om de papierwinkel gaat (maar met dit systeem ga je pas na een paar weken opstarten werken). Allereerst zijn er dingen die je elke dag gaat doen, in elk geval als je elke dag post krijgt. Beschouw de postbode als je vriend: joepie, een stapeltje post! Neem elke dag alle post van die dag door, gooi direct enveloppen en nutteloze papierrommel bij het oud papier, en beslis van de overige papieren wat ermee moet gebeuren. Moet je er iets mee doen (zoals betalen), stop het dan in het bakje met 'doen' erop. Hoef je het alleen ergens op te bergen, dan kan het direct in het bakje met 'bewaren', en is het iets wat je later nog eens op je gemak wilt doorlezen, dan kan het in het bakje met 'lezen' (wat ik dus niet doe; ik lees het wel direct want ik houd wel van lezen).
Elke week plan je vervolgens een vast half uurtje waarin je achter elkaar alles afhandelt wat er in het 'doen'-bakje zit (en evt. het 'lezen'-bakje). Afgehandelde poststukken kunnen misschien bij het oud papier, of anders in het bakje 'bewaren'.
Het bakje 'bewaren' wordt elke maand opgeschoond - alles komt op z'n eigen plekje in het gezinsarchief (het opzetten van zo'n archief wordt in week 9 besproken), en vervolgens haal je ook nog es één keer per jaar de bezem door dat archief heen.

Saai he, zo'n blogje.  Toch kan het veel voordelen opleveren, vooral voor mensen die vaak papieren kwijt zijn. En dat scheelt dus een hoop tijd op den duur.
Wat de Huishoudcoach niet behandelt, maar wat toch veel papier'rommel' oplevert, zijn de stapels papieren die de kinderen meenemen van school. Toch is het niet zo heel lastig om hiervoor ook iets praktisch te verzinnen. Bijvoorbeeld: neem elke dag alle meegenomen papieren van school door. Beslis direct wat je ermee wilt (een mooie tekening ergens ophangen (direct doen!), andere werkjes ofwel opbergen op de plek waar je schoolwerkjes bewaart, ofwel onderop in de doos met oud papier, nieuwsbrief even doorlezen en misschien in het 'doen'-bakje stoppen, etc.) Je ziet, de Achterbergen zijn al aardig gedrild door de Huishoudcoach!

donderdag 9 december 2010

Kiezen kiezen

Gisteren was een volle dag. 's Morgens kregen wij bezoek van een consulente van de Stichting MEE, die met ons meedacht over wat we eventueel kunnen aanvragen aan extraatjes van de overheid omdat wij een kind met een diagnose ASS hebben. Maar om een budget aan te kunnen vragen, moet je het ook wel echt nodig hebben om af en toe ontlast te worden, en dan bedoel ik niet een keer per jaar een weekend zoals wij eigenlijk voor ogen hadden. We gaan dus niets aanvragen, wel kunnen we bij een aantal vrijwilligersorganisaties terecht om te kijken of daar iemand is die het goed met Frank vinden kan en waar hij eventueel terecht kan als wij samen weer weg willen (hopelijk weer volgend jaar november). Eigenlijk wel fijn dus, om te kunnen concluderen dat het zo goed gaat dat we het zelf afkunnen!
En als we op een gegeven moment ergens tegenaan lopen, kunnen we ook bij haar terecht, dat is wel een prettig idee.

's Middags zijn André en ik naar een informatiemiddag geweest van een school die speciaal gericht is op kinderen met autisme. Heel interessant allemaal, en op zich denk ik wel dat Frank zich op die school prettig zou voelen. MAAR ja, het vervoer he... Elke ochtend heel vroeg in een 'busje', dan in de file, en 's middags weer terug. En wie weet wie er nog meer in dat busje zitten. Frank kennende zou dat wel eens een probleem kunnen worden. En daarom weet ik het nog niet. En André ook niet. Gelukkig hoeven we nog niet te kiezen; de aanvraag voor verwijzing danwel rugzakje is eind november opgestuurd en daarna duurt het acht weken voordat we iets horen. We kunnen een en ander dus rustig laten bezinken, en ondertussen proberen erachter te komen waar we op moeten rekenen als het om het vervoer naar school gaat.

Het grappige is dat deze school nog niet zo lang geleden een soort dependance heeft in een andersoortige school van het speciaal onderwijs hier vlak in de buurt. Maar of dat na de zomervakantie voortgezet wordt, is onder meer afhankelijk van het aantal aanmeldingen hier uit de buurt, en van nog meer factoren. Het zou dus zomaar kunnen dat ik Frank gewoon zelf zou kunnen brengen en halen (de tijden sluiten zelfs ook nog aan op de school waar de andere Achterbergjes zitten).

Kiezen dus. En rondkijken. En navragen. En laten bezinken. En natuurlijk bidden, want God weet allang hoe het zal gaan, en Hij wil het ons best duidelijk maken hoor. Maar dan moeten we wel onze oren voor Hem open houden.

woensdag 8 december 2010

Bart is 1!!

Er is geen Achterbergje bij wie ik tijdens het eerste jaar zó vaak aan de bevalling heb teruggedacht als Bart. En met reden natuurlijk. Wat een wondertje hebben wij hier inmiddels rondlopen. Ja, want lopen doet hij graag, al kun je nog goed zien dat hij dat nog niet zo lang doet. En jarig mag hij dan wel zijn, en we staan er ook bij stil, maar dit blogje wordt in vliegende haast getypt tijdens het omkleden, tussen allerlei afspraken door, waarover morgen meer.
En een cadeau krijgt hij pas als we er met het hele gezin even rustig de tijd voor hebben - binnen een dag of wat. Bart zal er geen last van hebben dat het niet precies op zijn verjaardag gebeurt.

Van een superattente bloglezeres kreeg ik trouwens al wel een felicitatie voor Bart - bedankt Nathalie!

dinsdag 7 december 2010

Trompetter de trompetter

De Achterbergen hebben er een muziekinstrument bij. En elke week een ritje naar de muziekschool en terug. Zodat Gido twintig minuten les kan krijgen op de nu nog gehuurde trompet, maar als hij over een half jaar er nog steeds plezier in heeft, zou het zomaar kunnen dat we er eentje aanschaffen. Sinds vorige week kunnen we elke dag genieten van de klanken van Vader Jacob, boer daar ligt een kip in 't water, en wat je nog meer kunt verzinnen met maar een paar noten.

Ik vind het al knap dat Gido überhaupt geluid uit de trompet kan halen. En ook André vindt het leuk om een deuntje weg te blazen en een beetje over de schouder van Gido mee te kijken. Zelf ben ik er eindelijk in geslaagd om ook een geluid met de trompet voort te brengen dankzij het meekijken in de eerste trompetles vorige week, maar een melodie is nog ver te zoeken. Wie weet... over een poosje...

maandag 6 december 2010

Hoe heette hij nou ook alweer...

Het is alweer een poosje geleden dat Antoine bij ons logeerde, onze stille logé uit Frankrijk. Danny wil toch nog iets over hem kwijt, maar kan niet op zijn naam komen. Een hele poos is het stil, dan weet hij het toch nog: "Anfrans". Het duurde wel even voordat we konden achterhalen wie hij bedoelde...

zondag 5 december 2010

Boetseren met marsepein

Dit weekend is er heel wat geboetseerd bij de Achterbergen. Gisterenavond met taaitaai-deeg (waarvan het recept in de Allerhande stond), wat een groot succes was. Eerst poppetjes, jachtluipaarden, Pacmans enz. maken, daarna 12 min. in de oven, en daarna wachten tot ze genoeg afgekoeld zijn om op te eten...
Vandaag hebben we een aardige hoeveelheid tijd gebruikt om te boetseren met de marsepeinstaven die we bij de supermarkt hadden gekocht. Mengen gaat heel aardig met marsepein, dus hadden we behalve rood, wit, geel en bruin ook nog oranje en roze. De Achterbergen blijken behoorlijk creatief te zijn. En boetseren is extra leuk als je het doet met eetbaar spul. Maar soms wordt het zielig om je creatie op te eten (hoewel André hem om op te vreten vindt):

vrijdag 3 december 2010

Papieren in orde - week 1

De Huishoudcoach gaat je in 13 weken leren om al je papierwerk op orde te krijgen. Ze gaat ervan uit dat iemand die van het huishouden een rommeltje maakt, ook omkomt in de ongeopende enveloppen en heel wat tijd nodig heeft om de achterstand in te halen en alles picobello voor mekaar te krijgen.
Hoewel de Achterbergen redelijk gestroomlijnd zijn wat dit betreft, ga ik toch gewoon dit hoofdstuk behandelen, elke week, stap voor stap. Wie weet wie er wat aan heeft...

In week 1 ga je zorgen voor een prettige werkplek. Met computer voor het internetbankieren, en op een strategische plek in huis. Een goede stoel en verlichting zijn ook niet onbelangrijk.
Nou, dat was vlug klaar bij de Achterbergen: het bureau staat al in de kamer! En wordt ook nog eens aardig bijgehouden dankzij de vorige drie maanden Huishoudcoach!

donderdag 2 december 2010

Held op sloffen

Soms wil ik nog wel eens voor heldhaftige - oftewel extra lieve - moeder spelen. Bijvoorbeeld als het héél koud is (gisteren) en André niet weg hoeft. Gisteren leek het daarom wel een taxibedrijf bij de Achterbergen. Irene en Harry (en een schoolgenootje hier uit de buurt) werden prinsheerlijk naar school gebracht en 's middags weer gehaald (15 km), Jan werd met fiets en al naar de grote stad gereden (ook 15 km), zodat hij 's avonds met de wind mee terug kon fietsen, het kon niet op.
Vandaag bleek ik een held op warme sloffen te zijn - het sneeuwde... daar zinkt mij de chauffeursmoed van in de schoenen. Wat vind ik het eng om achter het stuur te zitten en over besneeuwde wegen te rijden, helemaal als de auto af en toe een  beetje wegglijdt...
Vandaag ben ik dus een keiharde moeder, die haar kinderen met hun fiets naar school stuurt.

En toen bleek Irene vanmorgen mee te mogen rijden met het schoolgenootje die vandaag gebracht werd. En vond Harry het helemaal niet zo erg om te fietsen. En deed Jan de muts op die ik op de valreep nog voor hem gekocht had. En wilde André in de lunchpauze de jongens halen. En daarna brengen. En viel het allemaal dus toch nog mee.

Totdat ik de jongens om drie uur ging halen... brrrrr, ik vind het toch maar niks! Held op sloffen!

woensdag 1 december 2010

Da's leuk jarig zijn

Dat hadden we nog nooit meegemaakt: een jongetje die alles gewoon over zich liet komen zoals het kwam. Die 's middags uit school komt en bij een vriendje wil gaan spelen, terwijl er thuis bezoek op hem zit te wachten. Die niet vraagt wanneer hij nou éindelijk eens zijn cadeautjes krijgt, terwijl dat voor een 5-jarige toch best laat was, namelijk om half zes. Die bij elk cadeautje dat hij openmaakt, verrast uitroept dat hij dat heel graag wilde hebben, en de gever enthousiast bedankt.

Daar wijd je gewoon nog een logje aan.