vrijdag 31 juli 2009

Knopje


Wil je de commode opknappen, moeten er twee knopjes worden vervangen, heb je die al maanden in huis, ben je ze al die tijd niet kwijt geraakt, ga je ze eindelijk schilderen, en nog een keer, had je er vanmorgen nog acht, ga je alles weer in elkaar zetten, mist er ineens een knopje! Nergens te vinden. Chrisje weet van niets...
Benieuwd hoe lang het duurt voordat we hem weer terugvinden!
(ik krijg de kleuren op de foto helaas niet zoals in het echt - uiteraard is 'ie in het echt mooier)

donderdag 30 juli 2009

Over de helft

Vanmiddag reed ik met Gido naar het luxe echocentrum voor de 20-wekenecho (morgen ben ik 21 weken), vlak bij onze vorige woonplaats. Een bunker van een gebouw (nieuwbouw hè), maar wat een mooie apparatuur! Vanwaar ik lag, kon ik met behulp van de beamer kamerbreed zien hoe onze kleine in mijn buik aan het rondbuitelen was. Niet zo handig dat hij niet stil wilde liggen, want zo kon de verloskundige (een oude bekende van me) niet zien hoe het bloed in en uit de hartkamers stroomde, maar voor de rest zag alles er weer helemaal volmaakt uit. Wat een wonder weer, als je het zo ziet, is het des te meer verbazingwekkend dat alles toch elke keer zo mooi aangelegd wordt! Een hele rits afdrukken kregen we mee, waarop o.a. duidelijk vastgelegd dat het toch echt weer om een jongetje gaat...
Op de terugweg reden we langs ons vorige huis, waar Gido nog geboren is. Grappig om te zien dat de steentjes nog steeds zo in de voortuin lagen zoals wij ze ooit gelegd hebben, met een parkeerplaats van grote betontegels en een paadje naar de voordeur. We vonden het allebei maar een klein huisje, en we waren blij dat ons huis van tegenwoordig toch een stuk verderop staat, waar er nog ruimte is!

woensdag 29 juli 2009

Niet alles nieuw

Sommigen zouden uit onze grootscheepse plannen de indruk kunnen krijgen dat er bij de Achterbergen alles voor acht kamers nieuw wordt aangeschaft. Nou, dat klopt ook bijna. Ik herken mezelf niet eens, maar ik blijk het ook leuk te vinden om nieuwe spullen te kopen... En ik was altijd zo zuinig! Maar er zijn ook dingen die opnieuw gebruikt worden, en dingen die worden opgeknapt en een beetje aangepast. De commode bijvoorbeeld. Veertien jaar geleden, toen we net in een nieuwbouwhuis woonden, hebben we de commode helemaal op maat ontworpen voor Irene - voor de babykamer daar:

De foto is niet zo duidelijk, maar het moge duidelijk zijn dat hij in een L-vorm in de hoek stond, met een schuin gedeelte voor het aankleedkussen, en een smalle uitloop met laadjes, waarop bijvoorbeeld de weegschaal stond - of waar Jan kon zitten als ik met zijn zusje bezig was. Supertrots stuurde ik de foto waar de commode beter op staat naar het blad DoeHetZelf - want zelf ontworpen en zelf gemaakt - en kregen wij vervolgens een enthousiast telefoontje, dat ze hem wel wilden plaatsen in het blad! Of ze het goed hadden gezien dat er in het kamertje nog bouwbehang zat? Ja, dat hadden ze goed gezien. Of we er bezwaar tegen hadden dat ze nieuw behang kwamen ophangen? Nee, dat hadden we zeker niet! ... Nooit meer wat van gehoord...

Toen we naar dit huis verhuisden, paste de commode zoals we hem hadden, nergens in een kamertje. Maar omdat hij zo ontworpen was, dat hij eenvoudig aangepast kan worden (losse kastjes met één bovenblad), kon hij met een beetje inkorten toch nog ergens staan, nog wel in L-vorm.
En nu is hij minimaal geworden:

Alleen het smalle stuk is overgebleven, maar daar past nog best een aankleedkussen op, met het mandje met Zwitsal-spulletjes. Hij is wel toe aan een metamorfose, en daar zijn we vandaag mee begonnen. Gido heeft alle knopjes (twee moesten er nieuw) geverfd, en ik de ladefrontjes en de sokkel. André heeft hem eerst nog even extra recht afgezaagd met zijn superdeluxe Festool zaagmachine, en zo is en blijft het een echt familiestuk! Net als de wieg op de eerste foto trouwens, waarin Jan bijna zeventien jaar geleden al in heeft gelegen, toen we nog in ons eerste onderkomen, een twee-kamerflat in Utrecht, woonden.

dinsdag 28 juli 2009

Mooi gebouw

Vanmiddag was ik met Danny even een stoel halen, en daarvoor moest ik even pinnen bij het kantoor van de Rabobank alhier. Zegt hij: "waar zijn we, bij een paleis"?

maandag 27 juli 2009

(G)een kraakvloer


In een aantal van de slaapkamers kraakte de vloer nogal. Er waren al plannen om, als er toch verbouwd werd, de kraakvloeren te vervangen door nieuwe vloerplaten, maar de aannemer deed ons een veel handiger tip aan de hand: de planken kraken doordat ze met spijkers in de balken vastzitten, en daar zit wat speling in. Als je ze nu met schroeven vastzet, naast de spijkers, is het gekraak voorbij. Hij wilde het wel doen na de bouwvak, maar we kunnen het zelf ook wel: deze keer kon Harry eens wat meehelpen, en vorige week heeft hij het stukje oude vloer in onze nieuwe slaapkamer met schroeven kraakvrij gemaakt. Nu nog de babykamer, en de waskamer, en de slaapkamer van Frank...

zondag 26 juli 2009

Vieze jongens en poffert


Zo lopen ze er nu bij hier bij de Achterbergen: in hun onderbroek/rompertje en met een heel vies T-shirt. Gelukkig doet de rest daar niet aan mee, maar we nemen het in de vakantie, als we geen visite verwachten etc., wel lekker gemakkelijk wat dit soort dingen betreft. Sommigen slapen in hun (schone) kleren; hoeven ze zich de volgende ochtend niet aan te kleden. Hoe gekker hoe beter lijkt het soms wel, maar ik laat het allemaal lekker even los; we gaan er weer hele nette kinderen van maken als hun nieuwe kamers klaar zijn!
Eigenlijk wilde ik bloggen over de poffert die ik gisteren en vandaag gebakken had. De foto was helaas mislukt, het leek wel een koek met gebakken meelwormen, en dat zag er niet zo lekker uit... Gisteren keek ik zoals meestal de Telegraaf even snel door, en vond ik het recept van Poffert, een Drents streekgerecht, dat we vroeger in mijn ouderlijk huis af en toe uit de wonderpan aten. Dat was een soort oven-pan, die je op het gas kon zetten, en volgens mij zat er onderin water, en daarbovenop een tulband. We waren altijd erg blij als we poffert aten, want het was gewoon heel erg lekker: gebakken brooddeeg met rozijnen erdoor, en dan met een lik boter, die zo lekker wegsmolt.... Helaas heb ik zelf geen wonderpan, daarom was ik extra blij met dit recept in de krant, wat ook nog eens supersimpel te maken is, en daardoor de moeite waard om door te geven. De poffert die ik ken, blijkt niet zo authentiek te zijn, volgens de Telegraaf moet het met spek en zonder rozijnen, en met boekweitmeel met bloem gemengd en echte gist, maar inmiddels heb ik twee varianten geprobeerd met wat we in huis hadden:
met spek:
Bak 75 g spekblokjes uit in een grote koekenpan of hapjespan, laat afkoelen in de pan. Meng 250 g zelfrijzend bakmeel met 250 ml melk, en doe dit beslag over het spek heen in de pan. Op het laagste pitje zetten, en 40 minuten laten staan. Je hoeft er niet naar om te kijken (daarom is het zo ideaal), behalve dat je hem na 20 minuten een keertje omdraait met behulp van een deksel (gewoon omkieperen op het deksel, en dan weer terug laten glijden). Leuk om met een van de kinderen te doen! Je kunt ze zo eten, voor de liefhebbers met gesmolten boter en stroop.
met rozijnen:
De versie die mij het meest aan vroeger doet denken: de pan invetten omdat er geen spek wordt gebruikt, 250 g zelfrijzend bakmeel met 250 ml melk mengen, en zoveel rozijnen als je lekker vindt, plus een beetje kaneel. In de pan doen en ook 40 minuten op het laagste pitje. Uiteraard ook omdraaien na 20 minuten. Wij deden hier ook een klontje margarine op. Jammer dat we maar één kleinste pitje hebben; ik zou er wel twee tegelijk willen bakken!
Vandaag heb ik geprobeerd om de hoeveelheid iets te vergroten (300 g/ml gebruiken), maar dat werd in die 40 minuten niet goed gaar, wel donkerbruin. Misschien dat ik het nog eens probeer met een vlamverspreider of een deksel.

zaterdag 25 juli 2009

Gezellig!


Vandaag kregen we - een beetje onverwachts - acht mensen te eten. Met vooruitziende blik had ik nogal wat pastasalade gemaakt, en we konden gelukkig lekker buiten zitten. Mijn oudste zus woont in België, en die zien we natuurlijk niet zo vaak, maar vandaag was ze met haar gezin in de auto gestapt om bij mijn broer op kraamvisite te gaan. Tegen etenstijd kwamen ze bij ons aan om "even" naar het huis te kijken, maar dat liep (gelukkig) een paar uurtjes uit! Tussendoor even met elkaar bijpraten, dat zijn gouden momenten voor mij. We hebben heel verschillende levensomstandigheden; ik heb bijvoorbeeld vaak het idee dat ik weinig energie heb, dan vergelijk ik mezelf met gezinsmanagers die alles picobello in orde hebben en dan weet ik dat ik daar nooit aan kan tippen. Maar mijn zus vertelde me dat ze bij het lezen van mijn blogjes vaak achterover valt van de hoeveelheid energie die ik (wel) heb, en van de hoeveelheid werk die ik dagelijks kan verzetten. Zo zie je maar weer, dat je jezelf nooit moet/hoeft te vergelijken met anderen. We kunnen gewoon blij zijn met de omstandigheden waarin we leven, met de energie die we wel hebben, en als we binnen onze grenzen blijven, worden we daar ook gezegend.
Wel leuk trouwens, ineens zoveel meiden over de vloer: mijn zus heeft juist vier meisjes en één jongen, en er was ook nog een ander nichtje bij!

vrijdag 24 juli 2009

Logeren in eigen huis


"Karien, wil je op muggenjacht gaan?" Dat was midden in de nacht, in de woonkamer, waar wij al bijna vier maanden slapen. En ik ben getrouwd met iemand met slechte ogen, en bovendien nachtblind, dus dit soort karweitjes mag ik opknappen. Nou, muggen vangen lukt dus niet in een overvolle grote woonkamer met open kasten met kleding, enz. enz. En bovendien zijn daar nog de vliegen die om een uur of vijf irritant laag komen overzoemen. Dat was gisternacht. Op dat moment besloot ik dat we alles op alles zouden zetten om de volgende nacht in onze nieuwe slaapkamer te trekken. De grote wand was nog niet geverfd, en er lag nog geen vloer. Het nieuwe bed was al gekocht, maar nog in de doos.
's Morgens na de krantenwijk heb ik de wand geverfd, en 's middags, toen ik beneden tussen de lawaaiige kinderen diep lag te slapen, is André met de vloer begonnen. 's Avonds was die klaar, en hebben we met vereende krachten het bed in elkaar gezet; lattenbodems en matrassen uit ons oude bed gehaald, en daar stond 'ie. Het voelde heel raar, alsof we aan het logeren waren in ons eigen huis. En weer dichter bij de kinderen, zodat we meer nachtelijke geluiden horen. Dat was wel wennen. Maar ge-luk-kig geen nachtelijke mug- en vlieggeluiden, en ook niet 's morgens vroeg al de jongens naast je bed - dat geldt dan weer voor André, want ik ben toch wel beneden. Weer een mijlpaaltje bereikt!

donderdag 23 juli 2009

De pruimen zijn rijp!


Toen we in 2000 dit huis kochten, stond er een aantal fruitbomen in de tuin. De abrikozenboom, die volgens de vorige bewoners heel veel abrikozen gaf, bleek helaas dood te zijn. Inmiddels staat op die plek een door ons geplant appelboompje. De kersenboom zorgt vooral voor een spectaculaire bloei, maar de vogels zijn ons met het opeten van de kersen te vlug af. Er staan ook twee walnotenbomen, waar we ontzettend veel plezier van hebben elk najaar, en er staan twee pruimenbomen. Een blauwe en een gele. De blauwe zijn het eerst rijp, en dat is nu! "Appow, appow", zegt Chrisje tegen al het fruit, en hij heeft inmiddels, na waarschijnlijk een pijnlijke ervaring, geleerd om de pit uit te spugen. (Hij accepteert geen pruim waar ik de pit al van tevoren uit heb gehaald.) Danny is zeer verbaasd dat er in elke volgende pruim wéér een pit zit, en Elwin zei na zijn eerste pruim: "Mama, eigenlijk lust ik deze pruim ... wel". (Ik had in gedachten al geconcludeerd dat hij ze niet lustte.) Kortom, veel plezier, maar wel een beetje hectisch, want de pruimen wachten niet meer met rijp worden tot we binnen niets meer te doen hebben...

woensdag 22 juli 2009

Lekker toetje en wassen

Allemaal bedankt voor de namen, we zijn er nog niet uit, maar het helpt wel!

Toen ik vanmiddag met Irene uit Nieuwegein terugkwam met een heleboel tassen vol nieuwe spullen, zaten een van mijn vier broers en een van mijn drie zussen in onze tuin, en die hadden voor ons een lekker toetje meegenomen: drie bakken met bessen! Met slagroom een heerlijk toetje, maar wel erg wennen voor de jongsten, zelfs met extra suiker...




's Avonds, toen André even op de bank lag bij te komen (volgens mij was hij echt even weg), kwam een van mijn andere broers, en die heeft samen met Jan de wasmachine van de werkkamer beneden weer naar boven gebracht! Verrassing voor André, die dacht dat hij dat met zijn zwager had moeten opknappen. De wasdroger kon nu ook weer uit de keuken, want het plekje boven is dan wel niet klaar, er is in elk geval een goede ondergrond (betegeld beton), stroom en wateraan- en afvoer. Het is de bedoeling dat we hier zelf weer een nette waskamer van maken, met werkblad, waarin naast de wasdroger ook een wasbak met kraan komt, en hiertegenover kunnen dan de wasmanden staan en er komt een kastje of planken voor wasmiddel en dat soort spullen.
Voorlopig ben ik al heel blij dat ik niet meer met de was heen en weer naar de werkkamer buiten hoef te lopen en daarna in de keuken drogen (en dan niet tegelijk met de andere apparaten aan, want dan begeeft de stroom het). Misschien komt er nu weer wat meer orde in huis...

maandag 20 juli 2009

Wie denkt er mee?

(foto komt van een website, dat ben ik dus niet!)

"Hoeveel echo's krijg je eigenlijk standaard in de zwangerschap?", vroeg ik vanmorgen aan de verloskundige. "Een in het begin om de termijn te bepalen, en daarna met 34 weken weer. Met 20 weken ga je naar het echocentrum". "O, maar ik heb tot nu toe elke controle een echo gehad. Vorige keer (met 15 weken) ook, toen had ik een andere verloskundige, en ik denk dat ze heel benieuwd was of ik deze keer een meisje zou krijgen". "Dat kon je toen nog niet goed zien, weet je wat, we gaan gewoon nog een keertje kijken."
Ja, daar wilde ik haar hebben! Irene was erbij (en Gido, en Danny, en Chris), en omdat Irene volgende week niet meekan naar de 20-wekenecho omdat ze dan op survivalkamp is, en omdat Irene heel erg graag wil weten wat er in mijn buik zit, had ik voor haar al een stiekeme hoop dat deze verloskundige dat ook graag wilde weten.
Nou, wij naar de echokamer, en ja hoor: onmiskenbaar. Weer van 't zelfde. En omdat de jongens er ook bij waren, kunnen we het ook niet meer geheim houden...
Nu staan we voor een groot probleem. We zijn bij de B beland voor een naam, en voor een meisje hadden we een hele mooie naam bedacht, maar we kunnen echt geen leuke jongensnaam bedenken met een b...
Dus: wie heeft er een voorstel? Als je een leuke jongensnaam met een B weet (en die moet dan dus niet in ons Prisma voornamenboek staan, want die namen vinden we niet leuk), laat het ons dan aub weten. Mocht je naam scoren, dan verdien je een leuke prijs! Liefst zo snel mogelijk inzenden, maar wat het geworden is, laten we pas na de bevalling weten...

zondag 19 juli 2009

Een mooie musical - en een ontsnapte giraf

Vanmorgen ben ik met de jongens en Irene naar de zaal van de gemeente geweest om de uitzending van afgelopen woensdag te bekijken. Het was de openingssamenkomst van de kinderconferentie in Noorwegen, en deze keer hadden de Denen een film en een musical verzorgd. De film was zonder woorden, dus voor alle talen begrijpelijk, en ging erover dat je het goed krijgt als je de ander zegent - ontzettend mooi uitgebeeld met voorbeelden. De musical was in het Deens, met Noorse ondertiteling op de schermen, en met een Nederlandse simultaan-vertaling. Overigens had ik deze vertaling zelf van tevoren gemaakt, zodat ze niet ter plekke hoefden te vertalen, maar dat konden voorlezen. Leuk om terug te horen! De musical ging over David - heel indrukwekkend. Het was nog een jonge jongen, niet zo in achting bij zijn broers, maar ondertussen was hij uitverkoren om koning over Israël te worden. Als je het zo concreet ziet gebeuren allemaal, dan lijkt het haast ongeloofwaardig voor bijv. die broers of zijn ouders, dat hij echt uitverkoren is. Maar God kijkt naar de binnenkant, en leeftijd speelt daarbij geen rol. Ook hadden ze een acteur gevonden die voor Goliat kon doorgaan - echt ongelooflijk, zo groot en lang als hij was. En hij kon fantastisch brullen! Voor onze jongens echt leuk om naar te kijken, helemaal omdat er af en toe iets lekkers voorbij kwam. Zo mogen de zondagen voor hen wel vaker zijn!



Misschien heeft iemand het van de week al in het AD gelezen, maar er is een circus in Nederland waarvandaan er steeds een giraf ontsnapt. Een boer bij Tilburg had er veel last van, en gisteren stond hij ineens bij ons op het dak van de uitbouw! Hij is zo lang, dat hij bij Gido's nieuwe kamer naar binnen kan kijken, en sindsdien is hij daar blijven staan.
De eerste muur van zijn kamer is nu af - ik heb André wel met een enorme klus opgezadeld... avond aan avond is hij bezig met de schroten, en dan moeten ze ook nog schuin afgezaagd, of om een elektrapunt heen, of om de vensterbank... Ondertussen zitten we voor de andere kamers ook niet stil. Op Irenes kamer zijn de wanden geverfd, en Jan is ook begonnen met latex, maar dat moet nog een keer over om het echt wit te krijgen. Daarna wil hij er in zwart en rood een patroon op schilderen. Inmiddels heb ik ontdekt dat een klein vachtrollertje veel handiger werkt dan een grote, en die kun je ook nog eens veel makkelijker schoonspoelen. Dus als ik even tijd heb (zo 's morgens na de krantenwijk bijvoorbeeld, als de kinderen nog slapen), doe ik even een wandje op onze eigen slaapkamer. Nu zijn er twee wanden helemaal klaar, maar met de derde moet ik wachten tot het stucwerk droog is. Lastig altijd, dat wachten...

zaterdag 18 juli 2009

Knutselen met raamfolie


Vanmorgen vroeg heb ik - na de krantenwijk en met het huis verder nog diep in rust - het tweede raam van de nieuwe badkamer voorzien van raamfolie. Er bleef een heel stuk over. En ja, dan begint het te borrelen bij mij. Omdat de kamers van Frank en Elwin/Danny voorlopig nog niet klaar zijn (na de bouwvak weer verder), leek het me leuk om hen alvast iets leuks te geven voor op hun raam. Zo simpel als wat: bijvoorbeeld een kleurplaat uitprinten, iets vergroten, op de raamfolie vastzetten met stukjes plakband, en dan samen uitknippen. Het aanbrengen op het raam is een fluitje van een cent, en zo is er weer snel een jongetje blij!

Het kasteel heb ik van een ander weblog, met dank aan Daan, die een mooie ridderkamer heeft, en die o.a. dit kasteel op zijn muur heeft.
Vannacht gaan we alvast een paar jongens boven neerleggen, in de kale kamers, zonder gordijnen, maar wel lekker alleen. Zo hopen we op iets meer nachtrust voor de jongens, die elkaar anders wel heel erg lang wakker houden. Chris slaapt nu ook weer binnen, want het is niet meer veilig om hem in de caravan te houden; hij kan zelfs de slaapkamerdeur van binnenuit van het slot halen... Om zijn kamertje te verduisteren (anders slaapt hij vast niet) hebben we een zwarte fleece deken heel elegant om zijn raam gehangen... ahum.

vrijdag 17 juli 2009

Tijd voor voor en na

Zo zag de voorgevel eruit aan het begin van de verbouwing:
en vandaag, na het weghalen van de steigers, zo:

De werkkamer van André had ook een vorig leven:


Nu is de buitenkant hiervan ook nagenoeg af:

Heerlijk, het huis is vier weken helemaal van onszelf! Het leek wel een grote in- en uittocht vanmorgen: eerst stroomde het huis vol met mensen die nog een paar uurtjes kwamen afwerken, schilderen, stucen en wat dies meer zij, en om een uur of 11 begonnen ze alles naar buiten te brengen wat het huis uit moest. Het bleef maar heen en weer lopen, en de steigers werden ook nog eens afgebroken.
Af is het ook aan de buitenkant nog niet; er ontbraken vier dakpannen, dat kun je op de foto wel zien. Bovendien komt er nog een schoorsteen, die staat nog in onderdelen in een van de slaapkamers. Ook de buitengootsteen zit nog scheef; die kon even niet anders gemonteerd worden vanwege de steigers, en die zal na de bouwvak recht onder de kraan komen te hangen.
Vanmiddag zijn we meteen begonnen met de slaapkamers. Irene heeft haar muren geschuurd en in de voorstrijk gezet, Jan heeft zijn muren geschuurd (ieder in zijn eigen tempo...). Nog even naar de bouwmarkt voor extra voorstrijk en muurverf, zodat we voorlopig even vooruit kunnen.
Alle radiatoren boven zijn nog niet geplaatst. Dat is expres, zodat we er goed bij kunnen. Al met al hebben we een zeer goed gevoel over deze verbouwing - en uiteindelijk is eergisteren ook nog de hypotheek rondgekomen... beter laat dan nooit!

donderdag 16 juli 2009

Met vier kinderen op stap

Sommige mensen hebben vier kinderen, en vinden dat veel. Vanmiddag reed ik met de oudste vier (dus een van 16, een van 14, een van 12 en een van 9 jaar) naar de stad om voor hun nieuwe kamer vloeren uit te zoeken. Dat is weer eens heel wat anders dan een kleintje in het stoeltje, een ander kleintje op een stoelverhoger en een kwebbel daartussenin. We hadden het er even over hoe het zou zijn geweest als we na Gido geen kinderen meer gekregen zouden hebben. Echt gek om over na te denken...
Gelukkig slaagden we al bij de eerste de beste winkel voor een groot gedeelte. Verrassend genoeg kozen twee jongens voor vinyl op de vloer. Voor de rest is laminaat uitgezocht. Voor onze eigen slaapkamer en de babykamer heb ik ook alvast laminaat besteld, en dat maakt samen zes vloeren.
Tel daarbij op de rollen behang die liggen te wachten voor Harry's kamer, de muurverf voor de kamers van Jan en Irene, en de schroten die langzaam maar zeker de wanden van Gido's kamer bedekken, en dan begrijpt hopelijk iedereen dat er de komende tijd ook dagen zullen zijn waarop er geen nieuw blogje verschijnt...

woensdag 15 juli 2009

Kind en badwater


En dit zijn de eerste twee bofferds. Hoewel nog niet helemaal klaar (het randje onder het kozijn moet nog gekit worden), mochten we het bad vandaag inwijden.
Ik moet zeggen dat we er wel naar uitkijken dat na vrijdag de bouwvak begint, hoewel het dan toch nog niet af is. Met alle kinderen de hele dag thuis plus alle herrie en bedrijvigheid boven zijn het nu echt de laatste loodjes. Straks kunnen we lekker onze gang gaan en we hebben genoeg te doen voordat "ze" het na die vier weken komen afmaken. Nog twee van die dagen...

dinsdag 14 juli 2009

Nog eventjes...


...en dan mogen ze in het grote bad. Maar nu genieten we nog van twee spetterende mannetjes op het terras.
Het water blijft er trouwens niet lang in...

maandag 13 juli 2009

Blokhutkamer


Nog voor de oplevering starten we op Gido's kamer met het aanbrengen van de schroten, die we in Rotterdam gehaald hebben. Dan zitten die er mooi vast op als de radiator geplaatst wordt. Het is ook wel erg leuk om een begin te maken met alles wat we zelf nog moeten doen!
Ondertussen gaat de rest ook gestaag door: de stukadoor is begonnen om een aantal muren glad te stucen, vooral de oude slaapkamers, waar het stucwerk van de muur afkwam, en waar het plafond eerst lager zat, dus moet er boven het oude plafond een rand gestuct worden. Kijken hoe ver hij komt deze week (het gaat niet zo snel)! Buiten is vandaag een begin gemaakt met het aanbrengen van de kunststof gevelbekleding. Deze begint op de hoogte van de dakgoot, en dan naar boven toe. Ook de goot is vandaag geplaatst, maar een foto van dit alles is nog niet zo mooi te nemen door de steigers...

zondag 12 juli 2009

Voeding voor de geest

Nu ons huis in de steigers staat, is de satellietontvanger er tijdelijk afgehaald. Helaas kunnen we dus thuis de uitzendingen van de conferenties in Noorwegen niet thuis ontvangen, en ook gaat het niet altijd zo makkelijk om dan maar naar de zaal te rijden, want ja, de verbouwing. Gisteravond ben ik wel gegaan, samen met Jan en Irene. En raakte ik gelijk onder de indruk van wat ik te horen kreeg: Gods woord verkondigd met kracht. Om te vluchten bij de zonde vandaan. In Haggaï staat, dat als een Joodse priester met geheiligd vlees per ongeluk andere dingen aanraakte, dan werden die dingen niet ook heilig. Raakte een onreine per ongeluk die dingen aan, dan werd het wel onrein. We moeten de macht van de onreinheid niet onderschatten. Ook Psalm 1 werd gelezen: Welzalig de man die niet wandelt in de raad der goddelozen, die niet staat op de weg der zondaars, noch zit in de kring der spotters, maar aan des Heren wet zijn welgevallen heeft, en diens wet overpeinst bij dag en bij nacht.
We hebben niets te zoeken op de weg van de zondaars, of in de raad van de goddelozen. We kunnen wel een rein, gelukkig leven leiden in de dienst van onze hemelse Vader, en zo licht om ons heen verspreiden. Wat een roeping!

zaterdag 11 juli 2009

Negen nieuwe deuren


De komende tijd wordt dit weblog waarschijnlijk helemaal gevuld met verbouwing. Het gaat nu sneller, elke keer is er weer iets af, en vooral voor bekenden van ons gezin en familie die wat verder weg woont, is het leuk om zo op de hoogte te blijven. Bovendien is de zomervakantie nu ook hier begonnen, en dat brengt mijn computertijd aanzienlijk terug.
Vandaag zijn er maar liefst negen nieuwe deuren afgehangen. De aannemer himself kwam ook met een paar van zijn mannen om de schoorsteen door te trekken naar boven.
De oplevering gaat toch niet lukken voor de bouwvak... De komende week wordt er hard gewerkt om de buitenkant van het huis af te krijgen, dan kunnen vrijdag de steigers weggehaald worden. En de tweede - nieuwe - verdieping zal ook wel afkomen, dat betekent dat we voor Jan, Irene, Harry en Gido aan de gang kunnen op hun kamers. Ook de spulletjes die we gekocht hebben voor de wc en badkamer kunnen we dan gaan ophangen. We hebben dus genoeg te doen in de bouwvak!
En daarna gaan we gewoon weer verder...

vrijdag 10 juli 2009

Trap en voorpret


Vanmorgen vroeg kwam onverwachts de trap al! Ontzettend fijn, dan hoeft niemand meer met die enge ladder naar de tweede verdieping. Gelukkig paste hij - het was nogal een toer geweest om alles van tevoren goed in te meten, want niet alle muren lopen recht in ons huis...
De voorpret van het inrichten is ook begonnen. Vanavond ben ik met Gido naar Rotterdam gereden om een partij grenen schroten te halen voor zijn kamer. Ze zijn Russisch, dat klinkt extra chic... Lang leve Marktplaats! Ook op Marktplaats heb ik alvast een ridderkamer gereserveerd voor de kamer van Elwin en Danny. Ik had een kast ontworpen: aan weerszijden van een lage speelgoedkast een hoge kasteeltoren, met een schild erop. We zouden de twee torens alleen wel zelf moeten maken, want nergens vond ik (basis)kasten van de gewenste maat - en daar stonden ze kant en klaar als ridderkamer op Marktplaats! Daarvoor rijden we binnenkort graag heen en weer naar Middelburg!

woensdag 8 juli 2009

Ons klein ondeug

Van mijn moeder kreeg ik onderstaand Zuid-Afrikaans gedicht,
waar ze aan moest denken toen ze onze Chris meemaakte:




Klein ondeug (door Jan Celliers)

Klein ondeug, moeders sorg en skat,
haar lus, haar las, haar vreug;
hij vroetel hier, hij snuffel daar,
hij pluk die heel huis deurmekaar,
keer voor daar! - liewe deug!

Te laat, - daar gaat die koppie al,
en stukkend op die vloer;
knor jij hem - jij krij knor terug,
of nijdig smijt hij 'm op sij rug,
en trappel fluks tamboer.

Hij's kort-kort bij die water-bak,
al jaag jij 'm twintig-maal;
jou Sondag-stewels krij hul bad,
dan is 't weer die arme kat,
wat jij daar uit moet haal.

Al trippe-trap die mure langs
kan jij sij stappies hoor;
hij's weg en stil nou, so's 'n muis,
maar glo mij nou dit's glad nie pluis,
kom, hier is al sij spoor;

daar hê j' dit al, die muur-papier
in repe afgetrek,
geskeur in stukkies, klein en kort,
die ink-pot daarop uitgestort,
en hij, éen zwarte vlek!

Daar val meteens die solder-leer,
ja, so's 'n donder-slag!
Ons loop te hulp met grootste haast,
Daar sit die kleine vent daar-naas -
En skater so's hij lach!

D'is brabbel-praat, d'is woel en val,
van 's mor'ens vroeg tot laat,
d'is koppie stamp, en huil en lach
so twintig male elke dag,
tot basie kooi toe gaat.

Die laaste soentje is van haar
wat sorg noch las ooit heug;
met mond en pootjes skoon gewas
slaap nou klein ondeug, - moeders las
haar skat, haar sorg, haar vreug.

Een jarige in huis


Vandaag is Elwin jarig! Hij is alweer 6 jaar geworden, en het laatste jaar duidelijk gegroeid, zowel fysiek als in zelfvertrouwen. Zo kunnen we hem met een gerust hart na de vakantie naar groep 3 laten gaan, iets wat een paar maanden geleden nog angsten opriep (dat kan ik niet...).
Een verjaardag tijdens zo'n verbouwing vraagt om aanpassingsvermogen. Geen feestje, wel visite maar dan wordt er wel geboord boven, en de visite wil ook wel even boven kijken - in de pauze van de bouwvakkers - naar al het moois in wording.
Elwin krijgt met zo'n grote familie veel cadeautjes. En omdat hij veel broers heeft, is het heel lastig om hem de Lego ook echt helemaal zelf in elkaar te laten zetten (zie foto). Daarnet ving ik op: 'Elwin, zal ik jouw vliegtuigje verven, dan mag jij zeggen welke kleuren'. Daar steken we dan snel een stokje voor. Een ander autootje van Lego blijkt door een andere broer in elkaar gezet te zijn... Uit elkaar maar weer, en weer in het bakje. Er komt nog tijd genoeg voor de anderen om ermee te spelen - zulk speelgoed verdwijnt toch meestal na verloop van tijd in de algemene Lego-, Knex- danwel Playmobilbak.

dinsdag 7 juli 2009

Douchen

Een aantal dagen moeten we het nu zonder douche stellen, omdat de afvoer van de tweede verdieping op de afvoer van de eerste verdieping werd aangesloten, en daarvoor is de douchecabine gedemonteerd... Geeft niks, daar hebben we uiteraard een oplossing voor: in de tuin een tuindouche aangesloten op de warme kraan in de keuken, en gewoon buiten onder de douche! Met dat warme weer was het zelfs heel erg lekker, maar nu met die regen trekt het toch wat minder... Nog eventjes, er wordt hard gewerkt aan de nieuwe badkamer. Het bad is vandaag geplaatst en de douchebak ligt op z'n plek. Morgen wordt de badkamer betegeld, en daarna kunnen de kranen en de douche zelf geplaatst worden, en de mooie kwartronde douchecabine die we hebben besteld op www.douchecabine.nl.
Het is nu echt aftellen, en het wordt heel spannend of het allemaal gaat lukken. Maakt ons niet echt heel veel uit, als we in de bouwvak maar een aantal slaapkamers kunnen doen, in die drie weken kunnen we toch niet acht slaapkamers helemaal afkrijgen, en na de bouwvak wordt dan de rest afgemaakt - hopelijk!

maandag 6 juli 2009

Tegels...


En dit zijn de wandtegels voor het toilet...
Mooi he?

zaterdag 4 juli 2009

Eten met warm weer


Als het zulk warm weer is, heb je 's avonds meestal niet zoveel zin in gewoon warm eten, en zeker niet elke dag. En misschien ook niet om lang in de hete keuken te staan, terwijl je ook lekker buiten zou kunnen zitten. Van de week heb ik al eens buiten gekookt: de grillplaat naar buiten (voor karbonaadjes), alle spullen voor sla in een groot krat ook naar buiten, en partjes aardappel met wat olie en kruiden in de keuken in de oven (45 minuten op 200 graden en ze zijn heerlijk gebakken; 1 x omscheppen), en we hadden het echte vakantiegevoel. En dat terwijl de vakantie nog een week op zich laat wachten...
Vandaag heb ik deze maaltijdsalade gemaakt. Altijd handig; overdag even een keer aardappels koken. Als je tijd hebt - buiten - een keertje komkommers in blokjes snijden, selleriesalade erdoor en blokjes ham. Binnen even op smaak maken, evt. wat slasaus er nog bij (of zure room), en met het deksel (Tupperware) in de koelkast. We doen er dan nog van die kant-en-klaar gehaktballen bij; die hoeven alleen maar even in de magnetron, maar dat is voor de feestelijkheid; het kan ook heel goed zonder.
Vanmorgen kwamen inderdaad vijf mannen werken: geen dakpannen, wel het boeiboord op de dakkapellen. En twee slaapkamers hebben nu een plafond. Weer een stapje verder.

vrijdag 3 juli 2009

Druk, drukker, nog drukker?

Een verbouwing brengt veel drukte met zich mee. Dat wisten we natuurlijk al, maar nu merken we het ook echt. Dan krijg je 's avonds van de bouwvakkers te horen dat we de volgende morgen moeten aangeven hoe alle elektra op de eerste verdieping moet lopen, en dan moet je dus ineens definitief gaan nadenken waar alle lichtpunten en stroompunten moeten komen - per kamer. En wil je ook nog internetten boven, dan is een data-aansluiting op die plek ook wel handig. Huh, welke plek precies? Hoofdpijn dus.
Ook willen we in kaart brengen waar de balken precies zitten in de plafonds, zodat we zware spullen gemakkelijk kunnen ophangen (een boksbal, een hangstoel, eventueel de hangwieg), en ja, dat moet dus voordat de gipsplaten ertegenaan gaan.
De bouwer zet er ook vaart achter; morgen komen ze voor het eerst ook op zaterdag werken (om 7 uur...) en dan hopen we dat eindelijk de dakpannen er allemaal opkomen, en heel misschien ook de gevelbekleding. Die was allemaal buiten blijven liggen omdat er binnen zoveel gedaan moest worden.
En dus is André gisteravond naar Hornbach gegaan om TL-balken voor de zolder te halen (die wilde de elektricien er zelf graag meteen inzetten), en is hij nu weer op pad om de plafondspotjes te halen die in onze slaapkamer komen voor de kastenwand langs. En ik wilde nog wel met Frank en Elwin naar Ikea om een aantal lampen te gaan halen, maar ja, de auto is weg... Frank en Elwin trouwens ook, die hebben allebei een feestje.

Handig trouwens wel dat internet! Uren zit ik erachter, op zoek naar lampen, bureaus, bedden, accessoires voor ridderkamers, etc. etc. En vandaag heb ik een hele serie positiekleding besteld bij http://www.positie-outlet.nl/, waar merkkleding voor minder dan de helft van de prijs verkocht wordt. Misschien een handige tip voor andere zwangeren (nu ik mijn slag geslagen heb, kan ik het adres gerust doorgeven...).

donderdag 2 juli 2009

Aardbeien


Frank heeft een paar weken geleden een excursie gemaakt naar de kwekerij van een schoolgenootje, vlak naast de school. De kinderen vonden het allemaal zo interessant, dat het hele uitje ruim een half uur uitliep, en ze kregen ook nog allemaal een emmer mee met vier aardbeienplantjes. Als een goede vader verzorgt Frank zijn plantjes volgens instructie (2 x per dag water), en ze zijn alle vier goed aangeslagen. Gisteren heb ik ze in onze aardbeienpot gezet, dus nu staat het ook nog eens gezellig op ons terras, ook al zitten er nog geen aardbeien aan - wel bloemetjes trouwens!

woensdag 1 juli 2009

Het werk goed verdeeld

Dat is eigenlijk wel een goede werkverdeling: buiten zit ik heerlijk in de schaduw van de kersenboom (koel!) terwijl de jongens zich in ons zwembad vermaken, en binnen werken andere jongens zich voor ons gigantisch in het zweet. Laat ik proberen om wat interessante foto's te maken, want het is lastig om je iets voor te stellen bij slaapkamers die iets verder klaar zijn dan eerst, of hoe groot het in het echt is, of hoe alles ten opzichte van elkaar ligt.
Als de bouwvakkers om half vijf naar huis zijn, ga ik met de camera naar boven om de zichtbare vooruitgang vast te leggen. Hier is vandaag een vloertje beton gestort (in de houten vloer, met zwaluwstaartplaat). Hier komen de wasmachine en droger, en daarnaast een spoelbak:


Gisteren is het gat van de tweede overloop helemaal uitgezaagd. Er staat nu een ladder dwars overheen, dus over het onderste trapgat heen... Later wordt er nog een hoekje weer dichtgemaakt, zodat we zoveel mogelijk vloeroppervlak hebben op de overloop zelf (voor de infraroodcabine).

En toen ik van de ladder weer naar beneden afdaalde, stond Chris in zijn overvolle luier (waarmee hij in zijn kleine zwembadje had gezeten) te boren in een plankje (de boor deed het ook echt, dat is natuurlijk mooi speelgoed!)


Nogmaals over werkverdeling gesproken: over een paar weken is er bouwvak voor de harde werkers van nu, en dan mogen wij hard werken om de acht nieuwe slaapkamers te gaan inrichten...